ஊஞ்சல்

நேசம் + ப்ரணவ பீடம் வழங்கும் இலவச யோகா பயிற்சி பட்டறை

2012-01-11T10:36:00.003+05:30

ஏறக்குறைய ஒரு வருடம் ஆறு மாசம் கழிச்சு திரும்ப பதிவு பக்கம் தலைக்காட்டல். நான் திரும்ப பதிவு எழுதறது நல்ல நிகழ்வு இல்லைன்னாலும் ஒரு நல்ல விசயத்தோடு ஆரம்பிக்கலாம் அப்படின்னு ஒரு எண்ணம். கோவையில் இருக்கிற நேசம் அமைப்பு புற்று நோய் விழிப்புணர்வு முகாமுக்காக ஒரு இலவச யோகா நிகழ்ச்சி நடத்தறாங்க. இனி ஓவர் டூ விஜி

நோய் நாடி நோய் முதல்நாடி அது தணிக்கும் வாய் நாடி வாய்ப்பச் செயல்

இந்தக்குறளின் வழி உள்ளிருந்து கொல்லும் நோயான புற்றுநோயை வராமல் தவிர்க்க உள்ள வழிமுறைகளை கண்டறியும் பொருட்டு நம் மருத்துவத்தில் நம் முன்னோர்களின் வாழ்வியல் முறையில் இதற்கு என்ன வழி என்றும் அறிதல் பொருட்டும் ஏற்படும் விழிப்புணர்வு முகாம் கோவையில் வரும் பிப்ரவரி 5 - ஞாயிறு அன்று நடைபெற இருக்கிறது.

நேசம் அமைப்பின் முதல் நிகழ்வாக கோவையின் பிரபல பதிவர், யோகா ஆசிரியர் சுவாமி ஓம்கார் அவர்களின் ப்ரணவ பீடம் ( http://pranavapeetam.org/)

இணைந்து கோவையில் வரும் பிப்ரவரி 5 ஆம் தேதி புற்றுநோய் விழிப்புணர்வு சிறப்பு இலவச யோகா பயிற்சி பட்டறை நடத்தப்பட உள்ளது.. ஆர்வமுள்ள யாரும் கலந்து கொள்ளலாம். கீழ்கண்ட எண்ணில் அல்லது நேசம் ஈமெயில் முகவரியில் உங்கள் வருகையை பதிவு செய்ய வேண்டியது அவசியம்.

இடவசதி கருதி முதலில் வரும் 80 பேர்கள் மட்டுமே இந்த நிகழ்வில் அனுமதி. இரண்டு பிரிவாக ஒவ்வொரு பிரிவுக்கும் தலா 35 முதல் 40 பேர்கள் இருப்பார்கள். முதல் பிரிவு காலையிலும் இரண்டாம் பிரிவு மாலையிலும் நடக்கும். குடும்பத்துடன் கலந்து கொள்ளலாம். பன்னிரெண்டு வயதுக்கு மேற்பட்ட குழந்தைகளுக்கும் அனுமதி உண்டு. யோகா செய்ய வசதியான உடையுடன் வரவும்.

நிகழ்ச்சி நடக்கும் இடம் :

ப்ரணவ பீடம், பொன்னுரங்கம் ரோடு, ஜெயின் கோவில் எதிரில்

ஆர்.எஸ் புரம்

நேரம் : முதல் பிரிவு : காலை 9 முதல் 12 மணி வரை இரண்டாம் பிரிவு - மாலை 4 முதல் 7 மணி வரை.

தொடர்பு கொள்ள வேண்டிய எண் : 9994108710

மின்னஞ்சல் முகவரி ; nesamgroup@gmail.com

சரியா தப்பா

2010-06-11T15:33:00.003+05:30

இப்ப எல்லாம் வர வர ரொம்ப யோசிக்க ஆரம்பிச்சுட்டேன். வர வர மட்டுமில்லாம போக போக கூட யோசிக்கிறேன். இப்ப உதாரணமா இந்த வரேன் இதை எடுத்துகோங்களேன். ஆமா வரேன் அப்படின்ற வார்த்தையை எடுக்க முடியுமா என்ன ? கேட்டுக்கோங்களேன் அப்படின்னு தானே சொல்லணும் ஆனா எடுத்துகோங்கன்னு ஏன் சொல்லறோம். மனசுல எடுத்துகோங்க அப்படிங்கறதுக்காக அப்படி இருக்குமோ? அப்ப மனசு கேட்கலைன்னு சொல்லறோமோ அது சரியா தப்பா. அது சரின்னா இது தப்பா இது சரின்னா அது தப்பா.

எல்லாமே எல்லா இடத்திலும் சரியா இருக்குமா இருக்காதுதானே. இப்ப கேட்டிங்கன்னா அவ் நீங்க எப்படி இதை கேட்க முடியும் பாக்கதானே முடியும் அதனால இப்ப பாத்திங்கன்னா இப்ப நான் உங்க வீட்டுக்கு வரேன்னு வெச்சுகோங்க நான் எங்க வீட்டுல சொல்லுவேன் நான் அவங்க வீட்டுக்கு போறேன்னு ஆனா நீங்க உங்க வீட்டில சொல்லுவிங்க பிரியா நம்ம வீட்டுக்கு வரான்னு. பாருங்க, நான் ஒரு இடத்தில இருந்து இன்னொரு இடத்துக்கு நகர்தலை கூட நான் போறேன்னு சொல்றேன். நீங்க வர்றா சொல்லறீங்க. ரெண்டுமே எதிரா இருந்தாலும் ரெண்டு ஸ்டேட்மெண்டுமே சரி .

இதையே நான் விஜி வீட்டுக்கு வரேன் அப்படின்னு எங்க வீட்டுல சொல்ல முடியாது. விஜி வீட்டுல பிரியா நம்ம வீட்டுக்கு போறா அப்படின்னு சொல்ல முடியாது, அதனாலதான் சொல்லறேன். எல்லாமே எப்பவுமே சரியா இருக்காது. எல்லாமே எப்பவுமே தப்பாவும் இருக்காது. தப்பான ஒரு விஷயத்தை தப்புன்னு சரியா நாம நினைச்சா அது சரியா தப்பா. நாம சரின்னு நினைக்கிறதால அது தப்பான விஷயம். ஆனா நாம சரின்னு நினைக்கிறோமோ அதனால அது சரியான தப்பான விஷயம் அப்படின்னு சொல்லலாமா.

நீங்களும் யோசிங்க ஆரம்பியுங்க. இப்படி எல்லாம் யோசிச்சா என்ன கிடைக்குமா? தஞ்சாவூர் கல்வெட்டுல நம்ம பேரும் கூடவே தலைமுடி உதிராம இருக்க ........... & கோ கம்பெனியில இருந்து மூலிகை தேங்காய் எண்ணெயும் கிடைக்கும். யோசிச்சுட்டே இருங்க. மிச்சத்தை நாளைக்கு வந்து பேசலாம் .

அஞ்சலி

2010-05-17T11:32:00.003+05:30

அனுராதாரமணன் இது போன்ற ஏதோ ஒரு மே மாதத்தில்தான் அறிமுகம் ஆனார். வழக்கம் போல அவினாசி நூலகத்திலயே கழிந்த கொண்டிருந்த ஒரு மே மாதத்தில் இனி பெரிய கதைப்புத்தகம் எல்லாம் படிக்கணும் என்று தேடி தேடி எடுத்த புத்தங்களில் ஒன்று அவர் எழுதினது. என்ன தலைப்பு கதை என்று எல்லாம் ஞாபகம் இல்லை. ஆனால் ஏதோ ஒன்று ஈர்த்தது. பிறகு ஒன்பதாவது பத்தாவது என லீவு நாட்களில் இவரின் எழுத்துக்களை தேடி படிக்க ஆரம்பித்தேன்.

எளிதான எழுத்து நடை, நம் வீட்டில் நடக்கிறார் போலவே இருக்கிற பிரச்சினைகள், நிறைவாய் வாசிக்க வைத்தது அவரின் எழுத்து. இன்னும் கொஞ்சம் பெரியவளாகி அவரின் நிஜ வாழ்வில் அவர் எதிர் கொண்ட பிரச்சினைகள் எல்லாம் தெரிய வந்தவுடன் மரியாதை அதிகமாயிற்று. அவர் எழுதும் நாவல்களை விட அவரின் கட்டுரைகள் அதிகமாய் பிடிக்கும். நகைச்சுவையை தூவி எழுத வந்த கருத்தை முன்னிறுத்தும் அவரின் ஸ்டைல் எனக்கு மிக விருப்பமான ஒன்றாகவே இருக்கிறது. பத்து வருடங்களாக படுத்திய உடல் உபாதைகளை கூட அவரின் கட்டுரைகளில் (பெரும்பாலும் அவள் விகடனில்) விவரிக்கும் போது கூட எந்த இடத்திலும் சின்ன முகச்சுளிப்பு கூட இல்லாம வாய் நிறைய சிரிப்புடன் அவர் விவரிக்கும்போது ஒரு சின்ன புன்னைகையுடன் தான் படிக்க முடியும்.

ஒரு லே அவுட் ஆர்டிஸ்டாக வாழ்க்கையை தொடங்கி முன்ணனி எழுத்தாளராக ஜொலித்த அவரிடம் நிறைய கற்றுக்கொள்ள இருந்தது. எப்போதும் சிரித்த முகமும் பிரச்சினைகளை அலட்டி கொள்ளமால் சமாளித்த விதமும் நான் அவரிடம் கற்றுக்கொண்டேன். நிறைய விஷயங்களை அவர் வாழ்ந்த வாழ்க்கையில் இருந்து கற்றுக்கொள்ள எனக்கு விட்டுச் சென்று இருக்கிறார்.

பளீச் என்று இருக்கும் அவரின் உடையலங்காரமும் எனக்கு மிக பிடித்தமான ஒன்று, வாழ்க்கையை அதனுடைய ஒவ்வொரு நிமிடத்தையும் ரசித்து வாழ்ந்தவர். ஒவ்வொரு தடவையும் எமனை ஏமாற்றிவிட்டு திரும்ப வந்த கதையை சிரிக்க சிரிக்க சொல்லிக்கொண்டு இருந்தவர் இந்த பொழுது நம்மை ஏமாற்றி அவர்களை சிரிக்க வைக்க சென்று விட்டார் :(.

அனு மேடம் உங்களின் ஆன்மா சாந்தியடைட்டும்.

எக்ஸாம் முன்ன சுதாவும் பின்ன உஷாவும்

2010-05-13T13:00:00.000+05:30

திரும்ப திரும்ப தொடர் பதிவான்னு காண்டு ஆகமா கீழ படிங்க

எக்ஸாம், மார்க் சீட், ரிசல்ட் இதுக்கெல்லாம் நான் எப்பவுமே பயந்தது இல்லை. அதுக்கு ரெண்டே ரெண்டு காரணம்தான்.

1. எங்க அப்பா கையெழுத்தை அவரை விட நான் நல்லா போடுவேன்.

2. அப்படியே அவர் கிட்ட கையெழுத்து வாங்க போனாலும், எப்படி கேவலமா மார்க் எடுத்து இருந்தாலும் எங்க அப்பா கேட்கிற ஒரே கேள்வி எங்க கண்ணா கையெழுத்து போடணும்.

இப்படி இருந்தாலும் கொஞ்சம் ஒழுங்கா படிக்க வேண்டி இருந்தது. அதுக்கும் ரெண்டே காரணம்தான்

1. அடிக்கடி மார்க் சீட் இன்னும் தரலைன்னு அம்மாவை ஏமாத்த முடியலை

2. சும்மா இருக்கும் போது பாட்டி வீட்டு பின்னாடி இருந்த தென்னை மரத்தில இருக்கிற ஈர்குச்சிகளை வெச்சு துடைப்பம் அப்படின்ற ஆயுதத்தை அடிக்கடி செஞ்சு எங்க அம்மாகிட்ட தந்துக்கிட்டே இருப்பாங்க.

இப்படி கூல் அப்பாவுக்கும் குத்தற அம்மாவுக்கும் நடுவில இருந்து படிச்சாலும் எக்ஸாமுக்கு எல்லாம் எப்பவுமே பயந்தது இல்லை. தெரிஞ்சா எழுதுவோம். தெரியலைன்னா தெரிஞ்சதை எழுதுவோம் அப்படின்ற கொள்கையோட அது பாட்டுக்கு போய்க்கிட்டு இருந்தது. ஆனா ரேங்க் மார்க் எல்லாத்துக்கும் இருக்கிற மதிப்பு புரிய ஆரம்பிச்ச பிறகு தெரியலைன்னா பாத்து எழுதுவோமுன்னு கொள்கையில சின்ன மாறுதல் செஞ்சுக்கிட்டேன்.

என் பேரு 'டி' ஆரம்பிக்கறதால நேம் ரோல்ல‌ கடைசியிலதான் பேரு இருக்கும். என் பேருக்கு பிறகு ஒரு ரெண்டு பொண்ணுங்க‌ பேரு வந்து அப்புறம் பசங்க பேரு ஆரம்பிச்சுரும். பெரும்பாலும் எக்ஸாம் எழுத கிளாஸ் பிரிக்கும்போது பசங்க கூடத்தான் எழுத வேண்டி இருக்கும். அதனால பாத்திங்கன்னா சூப்பர்வைசிங் செய்ய வர்றவங்க எங்களை அவ்வளவா கண்டுக்க மாட்டாங்க. பசங்களையே பாத்துக்கிட்டு இருப்பாங்களா, நாங்க நாலு கேர்ள்ஸ் மட்டும் செம அலும்பு செய்வோம். பேப்பர் தர்றது, படம் வரைஞ்சு தர்றது எல்லாமே நடக்கும். பிட் பேப்பர் எல்லாம் எடுத்துக்கிட்டு போனது இல்லை. அந்த அளவுக்கு எல்லாம் தைரியம் வரலை.

ஆனா கிளாஸ் டெஸ்டுல நோட்டை பாத்துதான் எழுதவே செய்வேன். ஒரளவுக்கு நல்லா படிப்பேன் + அப்பாவி மூஞ்சி (அப்போ) அதனால யாரும் நான் நோட்டை பாத்து எழுதினேன் அப்படின்னு நானே சொன்னா கூட நம்ப மாட்டாங்க. அதுவும் கிளாஸ் டெஸ்டுல சில நேரம் நோட்டை பாத்து எழுதுவும் சோம்பேறித்தனமா இருக்கும். சும்மா பேப்பர்ல கொஞ்சம் நேரம் ஏதாவது கிறுக்கிட்டு இருப்பேன். பேப்பரை டீச்சருக்கு கடைசியில தரவே மாட்டோம். ( ம் தான்) குரங்கு தான் கெடறது இல்லாம தன் வனத்தையும் சேர்த்து கெடுக்குமே. இந்த விசயத்தில் நாலஞ்சு சிஷ்யப்புள்ளங்களை வளத்து வெச்சு இருந்தேன் :).

நானும் என்னோட ப்ரெண்ட்ஸும் படிக்கிறதே வித்தியாசமா இருக்கும். எங்க நாலு பேர் பேருமே நேம் ரோல்ல தொடர்ந்து வரும். ( சுதா, தாரணி, உஷா, வடிவு ). எப்படின்னா படிக்க வேண்டிய போர்ஷனை பிரிச்சு ஆளுக்கு ஒரு பாகம் மட்டும்தான் படிப்போம். யார் படிக்கிறதுல இருந்து கேள்வி வருதோ அதை அவங்க எழுதி பேப்பரை அடுத்தவங்களுக்கு பாஸ் செய்ய வேண்டியதுதான். ஆனா ஒவ்வொரு டெஸ்டுக்கும் எக்ஸாமுக்கும் கொஞ்சம் மாத்தி மாத்தி போர்ஷன் போட்டு படிச்சு ஆனிவல் எக்ஸாம் அப்ப நாலு பேருமே ஒரு 80% ஒகேவா இருப்போம். இப்படியே படிச்சுதான் பாஸ் ஆகி வேலையும் கிடைச்சு குப்பையும் கொட்ட ஆரம்பிச்சாச்சு.

வாழற வாழ்க்கைமுறைக்கு பெரும்பாலும் சம்பந்தமே இல்லாம இருக்கிற கல்வியைதான் ஆரம்ப கட்டங்களில் கத்துக்கிட்டு வரோம். 1+1 ‍=2 அப்படின்ற அடிப்படை விஷயங்கள் தேவைதான். ஆனாக்க படிப்பை சுமையா நினைக்க வைக்காத, எக்ஸாம் அப்படின்னா பூதம் அப்படின்னு நினைப்பு வர வைக்காத, வெறும் மதிப்பெண்கள் மட்டுமே ஒருத்தரோட புத்திசாலித்தனத்தை அளக்க வைக்காத, பாட திட்டம் எதிர் காலத்தில வந்தா நல்லாதான் இருக்கும். படிச்சதை அப்படியே எழுதிவைக்கிற, காப்பியிங், மனப்பாடத்தை அதிகரிக்கிற இந்த கல்விமுறை தேவையா அப்படின்னு தோணுது.

நான் படிச்சதுக்கும் இப்ப வேலை செய்யறதுக்கும் 5% தொடர்பு இருந்தா அதிகம். படிக்கும்போது இருக்கற அக்கவுண்டிங் மெத்தேடுக்கும் இப்ப அப்ளை செய்யற அக்கவுண்டிங் மெத்தேடுக்கும் சம்பந்தமே இல்லாம இருக்கு. எங்க காலேஜ்ல நான் வேலைக்கு சேர்ந்த புதுசுல ஒரு புரொபசர், (டாக்டரேட் முடிஞ்சவர்) அவர்கிட்ட இந்த அமவுண்டுக்கு 2% கால்குலேட் செஞ்சு போடுங்க. அதுதான் எஜீகேஷன் செஸ் அப்படின்னு சொல்ல அவர் உடனே கால்குலேட்டர் கேட்டார். 2% போட கால்குலேட்டரான்னு நொந்துக்கிட்டே எடுத்து தர அவர் கேட்டது என்ன தெரியுமா சயின்டிபிக் கால்குலேட்டர் வேணும் எனக்கு அதுலதான் கால்குலேட் செய்ய‌ தெரியும். இப்ப அவர் வேற ஒரு காலேஜ்ல பிரின்சிபல்.

சந்தனமுல்லை கூப்பிட்டு அனுப்பிய இந்த பதிவு தொடர நான் கூப்பிடறது ராஜி 1, ராஜி 2, சங்கவி.

கதவு எண் 116 ல் கடவுள்

2010-05-11T16:55:00.003+05:30

இது தொடர்பதிவு மாதம்

மயில் விஜி வீடு போல இல்லாமல் எல்லா நிபந்தனைகளும் இருக்கும் வீடு என் வீடு. காலையில குளிச்சதும் விபூதி வை. சாயங்காலம் விளக்கேத்து. பண்டிகைன்னா இப்படி இரு. விரதமுன்னா அப்படி இருன்னு செம ரூல்ஸ். எங்க அப்பாவோட அம்மாவுக்கு அடிக்கடி சாமி வரும். அப்பாவோட அக்கா வீட்டுக்காரரோ கோயில்ல அர்ச்சகர். அம்மாவோட சொந்தத்துல அண்ணன் ஒருத்தர் நிஜ‌ சாமியாரா இருக்காங்க. எங்க அப்பாவுக்கோ கடவுள் இல்லாம எதுவுமே இல்லை. இப்படி இருக்கிற ஒரு வீட்டுல சாமி கும்பிட ரகளை செஞ்சா ரியாக்சன் எப்படி இருக்கும் :).

சின்ன வயசுல கோயில் அப்படின்றது பொங்கலும் புளியோதரையும் பிரசாதமா கிடைக்கிற ஒரு இடமாவும் வெள்ளிக்கிழமையான கண்டிப்பா போகணும் அப்படின்ற இடமாவும் மட்டுமே இருந்தது. ஒரு ரெண்டாவது மூணாவது படிக்கும்போது ஆலிலையில் விபூதி மடிச்சு புக்ல வெச்சா நல்லா படிப்போம் அப்படின்ற அளவுக்கு அறிவு வளந்துச்சு. அஞ்சாவது படிக்கும்போதோ எக்ஸாம் பேப்பர்ல முருகன் துணை போட்டுட்டு எழுதினா நல்லா எக்ஸாம் எழுதுவோம் அப்படின்ற அளவுக்கு அது இம்ப்ரூவ் ஆச்சு. ஆறாவது படிக்கும்போது ஆறாய் பெருகிட்டு ஒடிக்கிட்ட இருந்த அந்த அறிவுக்கு அணை போட்டவர் இளங்கோ அண்ணாதான்.

அதுக்கு பிறகுதான் ஒரு தெளிவு வந்து சாமியை ஒழுங்கா கும்பிட ஆரம்பிச்சது. நமக்கும் மேல ஒரு சக்தி இருக்கு அவ்வளவுதான். அதுக்கு ஒவ்வொருத்தங்களும் அவங்களுக்கு பிடிச்சது போல பேரும் உருவமும் வச்சு கூப்பிடறாங்க. இதுதான் அந்த அண்ணா எனக்கு ஒரு வருசம் கஷ்டப்பட்டு புரியவெச்ச மெசெஜோட சார்ட் பார்ம்.

ஆனா தேவையில்லாத மத சம்பிரதாயங்களையும் பழக்கங்களையும் கடைப்பிடிச்சுக்கிட்டு வர்ற எங்க வீட்டுக்கு நான் நாத்திகவாதி ஆகிட்டேன். இதெல்லாம் ஏன் செய்யறீங்கன்னு கேட்டா இதெல்லாம் நம்ம ஐதீகம் செய்யணும் அப்படின்ற பதில்தான் வரும். அமாவாசை ஆனா இன்னும் ஒரு லிட்டர் பாலை பாலாபிசேகம் அப்படின்ற பேருல வேஸ்ட் செய்யறாங்க.

எனக்கும் கோயிலுக்கு போக பிடிக்கும். ஆனா போய் முட்டி மோதி சண்டை போட்டுக்கிட்டு சாமியை பாக்க தேவையில்லையே. பிரகாரத்தில மெதுவா நடந்துக்கிட்டே சாமியை மனசார நினைச்சா போதாதா என்ன‌. இப்ப கூட போன வாரம் திருப்பதி போய் வந்தோம். ரெண்டு மணி நேரம் வெயிட் செஞ்சு ரெண்டு செகண்ட் கூட சாமியை பாக்கலை. எல்லா இடத்திலும் இருக்கறது ஒரே பெருமாள்தானே. இங்கயே சாமி கும்பிடலாம் சொன்னா யார் கேட்க போறாங்க.

எனக்கு பொதுவா சாமியை ஒரு ப்ரெண்டா பாக்க ரொம்ப பிடிக்கும். எனக்கு ரொம்ப பிடிச்ச கோயில் பேரூர் கோயிலும் அதுக்கு பக்கத்திலயே இருக்கிற எங்க குல தெய்வ கோயிலும்தான். அதுவும் குலதெய்வ கோயில் ரொம்ப இஷ்டம். சாமி நம்ம வீட்டு ஆள் போல தோணும். கோயிலுக்கு போய் எங்கயாவது உட்கார்ந்திட்டு சாமி கூட சண்டை போட்டுக்கிட்டோ இல்லை சாந்தமா நான் நல்லா இருக்கேன் நீ நல்லா இருக்கியான்னு கேட்கவோ ரொம்ப பிடிக்குது. ஆனாக்க லைன்ல வந்து நின்னு கை கூப்பி சாமி கும்பிடுன்னு சொன்னாதான் டென்ஷன் எகுறுது.

எங்க பாட்டிக்கு அடிக்கடி சாமி வந்து அருள் வாக்கு எல்லாம் சொல்லுவாஙகளாம். எங்க தாத்தா சாகும்போது எங்க பாட்டிக்கு இருபத்தேழோ இருபத்தெட்டோ வயசுதான் ஆகி இருந்ததாம். மூணு பசங்களை தவிர வேற ஆண் துணையே இல்லாத எங்க பாட்டி இந்த சமுதாயத்தில் மத்தவங்க யாரும் தன்னை தப்பா பார்த்திட கூடாது அப்படின்ற நினைப்புலதான் சாமியை தானே வரவழைச்சு அருள் சொல்லி இருப்பாங்க அப்படின்றது என் எண்ணம் :). சாமி வர்றவங்கன்னு யாரும் தப்பா யோசிக்க கூட மாட்டேங்களே. அந்த காலத்தில் எல்லாம் சாமிக்கு நிஜமா பயந்தாங்க. இப்ப எல்லாம் சாமிதான் சாமியார்களை பார்த்து பயப்பட்டுக்கிட்டு இருக்கு. இன்னும் நம்ம பேரை எப்படி எல்லாம் டேமேஜ் செய்ய போறாங்களோன்னு.மத்தபடி சாமி வர்றது அருள்வாக்கு சொல்லறது எல்லாம் சும்மா நாமளே ஆடற ஆட்டம்தான்.

நல்ல புருசன் வரணுமின்னு தினமும் கோயிலுக்கு போய் பிள்ளையாருக்கு தண்ணி ஊத்தின சித்தி இப்ப சித்தப்பா கிட்ட கஷ்டப்படும்போதும் , போதும் போதுமுன்னு சொல்லியும் கேட்காம அடுத்தடுத்து பிரச்சினை லைன்ல வந்துக்கிட்டே இருக்கும்போதும், ரொம்ப விரதம் இருந்து ரொம்ப நாள் கழிச்சு பிறந்த குழந்தையை ஒரு விபத்தில தூக்கி குடுத்த ப்ரெண்ட் இவங்களை எல்லாம் பாக்கும்போது கடவுள் இருக்காரா அப்படின்னு சந்தேகம் வருது.

இப்படி நிறைய லொள்ளு பேசினாலும் அடிக்கடி முருகா சொல்லறதும் விபூதி குங்குமம் வெச்சுக்கறதும் பிடிச்சு இருக்கு. சாமி இருக்கோ இல்லையோ ஏதோ ஒரு சக்தி நம்மளை பாத்துக்கிட்டே இருக்குதுன்னு சொல்லி சரியா இருந்தா எந்த பிரச்சினையும் இருக்காதுதானே. எல்லாத்துக்கும் மேல அன்பே சிவத்துல சொல்லறது போல அடுத்தவங்களுக்கு எந்த பிரச்சினையும் தராம இருந்தா நானும் கடவுள்தான் நீங்களும் கடவுள்தான்

---

எங்க வீட்டு டோர் நம்பர் 116 அப்படின்றதை கண்டுபிடிச்சவங்களும் கடவுள்தான் :)

அம்மாவுக்கு

2010-05-09T18:58:00.001+05:30

தாரணி என் பொண்ணுன்னு பெருமையா நீ சொல்லிக்கிறது போல‌ ஒரு சந்தர்ப்பம் கூட நான் இன்னும் குடுத்தது இல்லையம்மா. ஆனா நீதான் என் அம்மான்னு பெருமையா கர்வமா நெகிழ்ச்சியா சொல்ல தினமும் எனக்கு வாய்ப்பு குடுத்துக்கிட்டே இருக்கே. என் ஒவ்வொரு தோல்வியும் போதும் என்னை தாங்கி பிடிச்சுக்கிறே, தைரியம் தர்றே, வாழ கத்துக் கொடுத்துக்கிட்டே இருக்கே. எனக்காகவே வாழற உனக்கு நிம்மதி சந்தோசம் பெருமை எல்லாம் தர்றது போல இனியாவது நடந்துக்கிறேன்.

எல்லா அம்மாக்களும் இனிய அன்னையர் தின நல்வாழ்த்துக்கள் :)

பஸ் பஸ் பஸ்

2010-04-15T12:00:00.004+05:30

ரொம்ப நாளைக்கு முன்ன வித்யா ஒரு தொடர் பதிவுக்கு கூப்பிட்டு அனுப்பி இருந்தாங்க. அவங்களும் மக்கள் எல்லாரும் மறந்து போன அந்த தொடர் பதிவு இதோ.

பேருந்தில் காதல் இல்லைன்னா பேருந்து பயணம் இல்லன்னா பல்பு வாங்க ஆரம்பிச்ச இடம் இல்லைன்னா ......... இதைப்பத்தின ஒரு தொடர் பதிவு.

‍இப்படிக்கா 30 கிமீ போனா மாமா வீடு, அப்படிக்கா 20 கிமீ போனாக்கா பெரியம்மா வீடு, வலது பக்கம் திரும்பினா பெரியப்பா வீடு, இடது பக்கம் திரும்பினா சித்தப்பா வீடு. இப்படி நெருங்கின சொந்தத்தில ஆரம்பிச்சு தூரத்து சொந்தம் வரைக்கும் எல்லாரும் பக்கத்திலயே இருந்தாங்க. அதனால இன்னிய வரைக்கும் எந்த ஊருக்கு போனாலும் பெரும்பாலும் பஸ்தான்.

பத்தாவது படிக்கிற வரைக்கும் எல்லாம் நான் ரொம்ப அப்பாவி புள்ள. அதனால பெரிய சுவாரசியங்கள் எதுவுமே இல்லாத பயணமாதான் இருந்தது. ஏழாவது படிக்கும்போது ஒரே ஒரு தடவை எங்க ஸ்கூல்லயே படிக்கற பஸ்சில வர்ற பொண்ணு ஒருத்தியை பஸ்ல சீட் பிடிச்சு தரலைன்னா கொலை செஞ்சுடுவேன் சும்மா மிரட்டி வெச்சேன். அந்த பொண்ணுக்கு பயத்துல காய்ச்சல் வந்து அது அவ கிளாஸ் டீச்சருக்கு தெரிஞ்சு டீச்சர் கூப்பிட்டு செம அடி விட்டாங்க. அதனால் கத்துக்கிட்ட பாடம்தான் நம்ம ஸ்கூல்ல படிக்கிறவங்களை நாமளே மிரட்ட கூடாதுன்னு. ஆனா பாருங்க என் துரதிருஷ்டம் நான் போன பஸ்சில பெரும்பாலும் எங்க ஸ்கூல் ஸ்டூடண்ஸ்தான் இருப்பாங்க. அதை விட்டா பிரசன்டேஷன் கான்வென்ட் கேர்ள்ஸ் இருப்பாங்க. அங்க எங்க பெரியம்மா பொண்ணு படிச்சா. அவ தங்கச்சின்னு என்னை எல்லாருக்கும் தெரியும் அதனால அங்கயும் வாலாட்ட முடியலை :(.

இப்படி என் ப்ளாக்கை போலவே எந்த வித சுவாரசியமும் இல்லாம சோகமா போய்க்கிட்டு இருந்த பஸ் வாழ்க்கை சூடு பிடிக்க ஆரம்பிச்சது +1 படிக்கும்போதுதான். சாந்தி அக்கா ப்ரெண்ட் ஆனது அப்பதான். அப்ப அவங்க +2 படிச்சுக்கிட்டு இருந்தாங்க. எப்பவுமே செகண்ட் 3 டி பஸ்ல தான் வருவாங்க. திடீரென்னு எங்க பஸ்ல வர ஆரம்பிச்சாங்க. காரணம் சதீஷ் அண்ணந்தான். எப்ப பாத்தாலும் அண்ணலும் நோக்கினாள் அவளும் நோக்கினாள்தான்.

அப்ப எல்லாம் வடிவுக்கும் எனக்கும் லவ் செய்யறவங்க எல்லாம் கெட்டவங்க அப்படின்னு ஒரு நினைப்பு இருந்தது. யாராவது லவ் செய்யறாங்க தெரிஞ்சுதுன்னா அவக்கிட்ட ஒரு ரெண்டு நாள் நாங்க பேசுவோம். மூணாவது நாள் அந்த பொண்ணு அந்த பொண்ணு அந்த பையன்கிட்ட, "நாம ரெண்டு பேரும் நல்ல ப்ரெண்ட்ஸா மட்டுமே இருப்போமே", அப்படின்னு பேசிக்கிட்டு இருக்கும். இப்படி மவுனம் பேசியதே சூர்யா ரேஞ்சுக்கு சேவை செஞ்சுக்கிட்டு இருந்த எங்களுக்கு இவங்க ரெண்டு பேரை மட்டும் கடைசி வரைக்கும் பிரிக்கவே முடியலை.

+2 முடிஞ்ச சாந்தி அக்கா சதீஷ் அண்ணா காலேஜ்லயே சேர இன்னும் பெவிகால் போட்டது அவங்க லவ். +2 படிக்கும் போது நாங்களும் வேற வழியே இல்லாம அவங்க ரொமான்ஸை ரசிச்சு பார்க்க ஆரம்பிச்சுட்டோம். ரெண்டு பேரும் எப்பவும் ஒரே கலர்லதான் டிரஸ் போட்டுட்டு வருவாங்க. அக்கா செகண்ட் சீட் அண்ணன் மூணாவது சீட்லதான் உட்காருவாங்க. டிபன் பாக்ஸ் மாத்திக்குவாங்க. எங்க மாமியாரை கொஞ்சம் காரம் கம்மியா போட சொல்லுன்னு கமெண்ட் பாஸ் செஞ்சுகுவாங்க. டெய்லி அந்த அண்ணன் ரோஜா பூ வாங்கிட்டு வந்து தருவாரு. ஒரு வருசம் சினிமாவில பாத்த ரொமான்ஸ் எல்லாம் நேரில பாத்துக்கிட்டு இருந்தோம்.

அப்புறம் நான் +2 முடிஞ்ச பிறகு என் பஸ் ரூட் மாறினதுல அவங்க ரெண்டு பேரும் என்ன ஆனாங்கன்னு தெரியாம இருந்தது. ஒரு நாலஞ்சு வருசத்துக்கு முன்னாடி ரெண்டு பேரையும் காந்திபுரத்தில ஒரு ஹோட்டலில் பார்த்தேன். ரெண்டு பேரும் இப்பவும் ஒரே கலர் டிரஸ் போட்டுக்கிட்டு இருந்தாங்க. நல்ல வேளை அவங்க குழந்தை வேற கலர் டிரஸ் போட்டு இருந்தா. போய் ஒரு ஹாய் சொன்னதும் அவங்களுக்கு ரொம்ப சந்தோஷம். கொஞ்ச நேரம் பேசிட்டு கிளம்பினேன்.

நான் படிக்கும்போது எக்ஸாம் டைம்ல எல்லாம் கரெக்டா ஒரு பஸ் வரும் அந்த பஸ் நம்பர் 111. அந்த பஸ்ல மட்டும் ஏறவே மாட்டேன். ஆனா இப்ப நான் வேலை பாக்கிற காலேஜ்க்கு வர்ற ஒரே ரூட் பஸ் அந்த 111 மட்டும்தான் :).

+2 முடிஞ்ச கொஞ்ச நாட்களிலேயே படிப்புக்கு பை சொல்லி வேலைக்கு போக ஆரம்பிச்ச பிறகு டூ வீலர் வண்டி வாங்கியாச்சு. இப்ப எல்லாம் பஸ் ஏறதே இல்லை. ஜன்னலோர சீட், முகத்தில் அடிக்கிற வெயில், காத்து, மழை எல்லாம் இழந்து ரொம்ப நாளாச்சு.

ஆனா கூகிள்ல பஸ் விட்டபிறகு அந்த பஸ் ரொம்ப பிடிச்சு போயி இப்ப எப்ப பாத்தாலும் அந்த பஸ்ஸை தான் ஓட்டிக்கிட்டே இருக்கேன்.

இந்த தொடரை பதிவை அடுத்து புதுகை தென்றல் நீங்க‌ எழுதுங்களேன்.

ரொம்ப நாள் கழிச்சு ஒரு பதிவு

2010-04-01T10:28:00.006+05:30

ஏன்க்கா எழுதறதே இல்லை கேட்ட .............. இந்த இடுகை சமர்ப்பணம். ஏன் பேரை போடலைன்னுதானே கேட்கறீங்க. அதுக்கப்பிறகு மேவியை எல்லாரும் தேடிக்கண்டுப்பிடிச்சு அடிச்சு வைப்பிங்களே. பாவம் சின்னப்பையன் விடுங்கப்பா.

அச்சோச்சோ பேரை சொல்லிட்டேனே பேரை சொன்னதை மறந்துட்டு மன்னிச்சுட்டு வாங்க பேசலாம்.

* * *

உலகத்தமிழ் மாநாடு கோவையில நடக்க போகுது அப்படின்னு அறிவிச்சாங்க. அதுக்குபிறகு வேலை எதுவுமே நடக்கறது போலவும் தெரியலை. திடீரெனு பாத்தா எல்லா ரோட்டையும் அகலப்படுத்தறேன் அப்படின்னு ரெண்டு பக்கம் குழித்தோண்டி நல்லா இருக்கிற ரோட்டை சரி செய்யறோமின்னு வாரி விட்டு வண்டி ஒட்டவே எரிச்சல் வர்றது போல ரோட்டை மாத்தி வெச்சு இருக்காங்க. குறிப்பா அவினாசி ரோடு அதை ஆறு வழிப்பாதையா மாத்தினாங்க. முதல்ல டூ வீலர் எல்லாம் இடது பக்கமா போக சொன்னாங்க. அப்புறம் வலது பக்கமுன்னு சொன்னாங்க. இப்ப எப்படி வேணுமின்னாலும் போங்கன்னு தண்ணி தெளிச்சு விட்டாச்சு. வண்டி ஒட்டவே எரிச்சலா இருக்கு.

நேத்து ஒரு மீட்டிங்கல கலெக்டர் சொல்லி இருக்கார், "போர்க்கால அடிப்படையில் வேலை நடக்குதுன்னு", ஆனா வேலை நடக்கற இடங்களை பாத்தா போர் நடந்த எபெக்ட்தான் இருக்கு. இந்த ரோட்டுலதான் உலகத்தமிழ் மாநாடு நடக்கற இடம் எல்லாம் வருது. வெளியூர்காரங்க‌ வெளிநாட்டுக்காரங்க‌ எல்லாம் வந்து காறி துப்பறதுக்கு முன்னாடி சரி செஞ்சாகணும் :(.

----

கோவையில இருக்கிற மாநகராட்சி பள்ளி மாணவ மாணவிகளுக்கு இனி காலை நேர உணவும் தரப்போறதா கோவை மாநகர மேயர் சொல்லி இருக்கிறார். இதுக்கான பட்ஜெட் இரண்டு கோடி ரூபாய். இது போல வசதிகள் நல்ல கல்வி எல்லாம் இருந்தும் அரசு பள்ளிகளில் குழந்தைகளை சேர்க்காம இருக்கிறதுக்கான காரணம் ஆங்கிலம்தான் எனக்கு தோணுது. கோவையை மாநகராட்சி பள்ளிகளை பொறுத்தவரைக்கும் முதல் மதிப்பெண் எல்லாம் கண்டிப்பா 90% மேல இருக்கும். அதனால் அப்படியே இந்த நல்ல ‌ஆங்கில அறிவுக்கும் ஏதாவது ஏற்பாடு செஞ்சுட்டாங்கன்னா இந்த பள்ளிகளோட மதிப்பும் மாணவர் சேர்க்கையும் அதிகரிக்குமின்னு நினைக்கிறேன்.

---

ஒரு பாட்டு ஹிட் ஆகணுமுன்னா படம் ஹிட் ஆகணுமுன்றது விதியா ஒரு காலத்துல இருந்துச்சு. அதனாலேயே மொக்கை படத்தில வந்த நல்ல பாட்டு எல்லாம் தெரியாமே இருந்தது. ஆனா இப்ப எப்.எம் புண்ணியத்துல நல்ல பாட்டா இருந்தா எப்படியாவது ஹிட் ஆகிடுது. இது பத்தி ஒரு பதிவு எழுதணுமுன்னு கூட யோசிச்சேன். ஆனா நான் மொக்கை படமுன்னு செலக்ட் செஞ்சதுல நிறைய படத்தை எல்லாம் நல்லா ஒடினதுன்னு சொல்லி அருள் ரிஜெக்ட் செஞ்சுட்டான் :(. அதனால திரும்ப அது பத்தின ஆராய்ச்சி ஒரு ஓரமா ஓடிக்கிட்டே இருக்கு. ஆனா என்னோட சந்தேகம் என்னன்னா நல்லா ஒடினா அது மொக்கைப்படம் இல்லைன்னு யாரு சொன்னாங்க.

இதே போலத்தான் படத்தோட நடுவுல வர்ற குட்டி குட்டி ப்பாட்டு இல்லைன்னா கவிதைகள பத்தியும் ஆராய்ச்சி நடந்துக்கிட்டே இருக்கு. குட்டி பாட்டுன்னா காதலன் படத்தில வர்ற இந்திரையோ இவள் சுந்தரியோ , காற்று குதிரையிலே என் கார்குழல் தூது விட்டேன் இது போல பாடல்கள். எல்லாரும் தெரிஞ்ச பாட்டை எல்லாம் பின்னூட்டத்தில சொல்லி கொஞ்சம் ஹெல்ப் செய்யுங்களேன் :)

யாதுமாகி படத்தில வர்ற "யாரது யாரோ யாரோ நெஞ்சிலே வந்தது யாரோ" பாட்டு கேட்டுப்பாருங்களேன். பாட்டை கேட்க இங்க கிளிக் செய்யுங்க. செம பாட்டுங்க. இப்போதைக்கு எனக்கு பிடிச்ச பாட்டு இதுதான் . சுனைனாவை மொக்கை பிகர்ன்னு நிறைய பேரு சொன்னாலும் இந்த படத்தில புள்ள அழகாயிருக்கு பாருங்கப்பா :)

--

புலி உறுமுது இந்த பாட்டுதான் இப்ப எங்க வீட்டு தேசிய கீதம் ஆகிப்போச்சு. எங்க ரிதன்யாவுக்கு அப்படி என்னதான் இந்த பாட்டுல பிடிச்சு இருக்குன்னு தெரியலை. சாப்பிட வாய திறக்க வெக்கறதுல ஆரம்பிச்சு அழற வாயை மூட வைக்கறது வரைக்கும் இந்த பாட்டு வேண்டி இருக்கு. புள்ள இப்படி ஆகிப்போச்சேன்னு சோகமா இருந்தேனே. பெரியம்மா சோகம் புரிஞ்சுப்போச்சு போல இப்ப ரெண்டு நாளா டொட்ட டொய்ங்கும் சிரிக்க ஆரம்பிச்சு இருக்கா. (நான் முந்தா நேத்து புலி உறுமுது அப்படின்னு அவக்கிட்ட பாடினது பிறகுதான் அவ அதை மறக்க ஆரம்பிச்சா அப்படிங்கறது இங்க தேவையில்லாத விஷயம் :)
--

இனி தொடர்ந்து பதிவு போட ஏழுமலை அருள் புரிவாருன்னு நினைக்கிறேன் பார்க்கலாம். வித்யா எழுதச்சொன்ன தொடர் பதிவு நாளைக்கு வந்துக்கிட்டே இருக்கு வந்து பாருங்க எல்லாரும்

சாலையோரம்

2010-02-01T12:18:00.004+05:30

சாலையோரம் அப்படின்னு சாலை பாதுகாப்பு விதிகளை பத்தின ஒரு பதிவுக்கு மயில் கூப்பிட்டு இருக்காங்க. என்னாது சாலை பாதுகாப்பு வாரம் முடிஞ்சு போச்சேன்னு சொல்லறவங்களுக்கு ஹூசைனம்மா சொல்லறது போல இதுக்கு ஒரு வாரம் மட்டும் பாதுகாப்பு போதுமா என்ன.

சாலை விதிகளை பின்பற்றுவதில ஒரு வினாடி அலட்சியமும் சோம்பேறித்தனமும் எத்தனை பெரிய விளைவுகளை உண்டாக்கும் அப்படின்றது ரொம்ப நல்லா தெரிய வந்தது ரெண்டு வாரம் முன்னாடிதான் . எங்க பக்கத்து வீட்டு பையன் ஆனந்த். காலேஜ் மூணாவது வருசம். ரோட்டுல போகும் போது ரூல்ஸ் எல்லாம் சரியா ஃபாலோ செய்வான். சிக்னல்ல வெள்ளை கோடுக்கு இந்த பக்கம் நிற்கிறது, இண்டிகேட்டர் போட்டு திரும்பறது ஹாரன் அடிக்கறது எல்லாம் சரியா செய்வான். ஒரு தடவை அவன் கூட நைட் 10.30 மணிக்கு வர வேண்டி இருந்தது. ரோட்டுல டிராபிக்கே இல்லை. அப்ப கூட எல்லாத்தையும் சரியா செஞ்சான். வேகமா கூட வண்டி ஒட்ட மாட்டான்.

ரெண்டு வாரத்துக்கு முன்ன சனிக்கிழமை நைட் ஏதோ புக் வாங்கணுமுன்னு கிளம்பிக்கிட்டு இருந்தான். வெளியில இருந்த வண்டியை எடுத்தவன் அவங்கம்மாகிட்ட, " அம்மா உள்ள இருந்து ஹெல்மெட் எடுத்துக்கிட்ட வா"ன்னு சொல்ல அவங்கம்மா இங்க இருக்கற ஹோப்ஸ் போகறதுக்கு அதுவும் ராத்திரியில் எதுக்கு, போயிட்டு சீக்கிரம் வான்னு சொன்னாங்க. 8.30 மணிவாக்குல கிளம்பினவனை அடுத்த நாள் மதியம் 3.30 மணிக்கும் பொட்டலமா கட்டி குடுத்தாங்க. போற வழியில சிக்னல் நிக்கும்போது பின்னாடி வந்த லாரி இடிச்சு கீழ விழுந்தவன் அங்கயே இறந்துட்டான். தலையை தவிர உடம்புல வேற எங்கயுமே அடிப்படலை. என் பையனை நானே கொன்னுட்டேன் அழற அவன் அம்மாவை சமாதானப்படுத்த எங்க யாருகிட்டயும் இன்னிக்கும் வரைக்கும் வார்த்தை இல்லை.

ஹெல்மெட் போடறது, செல்போன்ல பேசாம போறது , கார் பெல்ட் போடறது இதை தவிர எனக்கு தெரிஞ்ச நான் அறிஞ்ச ஒரு சில சின்ன விஷயங்கள்

எல்லாமே என் சொந்த அனுபவம் அதனால சொல்லறதை கேளுங்க.

ரொம்ப கோபமா இருக்கும்போது டிரைவ் செய்யாதீங்க. கண்டிப்பா ரோட்டை கவனிச்சு வண்டி ஒட்டமுடியாது.

டிரைவ் செய்யும் போது பிடிக்காத அல்லாத வசதியா இல்லாத டிரஸ் வேண்டாம். டிரஸ்ஸை சரி செஞ்சுக்கிட்டே போய் கீழ விழுந்ததின் விளைவு இன்னும் கால்ல 1/2 அடி நீள தழும்பா இருக்கு :)

உங்க எடைக்கும் உயரத்துக்கும் ஏத்த வண்டியா வாங்குங்க.

பழக்கமில்லாத ரோட்டுல போகும்போது நிதானமா போங்க. எங்க குழி இருக்கும், ஸபீடு பிரேக் இருக்குமுன்னு யாருக்கு தெரியும்.

குழந்தைகளை டூ வீலர்ல முன்னாடி உட்கார வெச்சு ஒட்டவே வேண்டாம் .

ஒரு பத்து நிமிசம் முன்னாடி கிளம்பறது ஒரு தப்பும் இல்லை (இது காலையில வீட்டுல இருந்து கிளம்பும்போது மட்டுமே. சாயங்காலம் ஆபிசில இருந்து கிளம்பறதுக்கு இல்லை)

சாலை விதிகளை முடிஞ்சவரைக்கும் பின்பற்றுவோமுன்னு சொல்லாம 100% பின்பற்றுவோம். ஏன்னா 99% பின்பற்றினா கூட விபத்து நடப்பதற்கான வாய்ப்புகள் அதிகம்தானே.

இந்த தொடரை தொடர அருள்மொழியன் அழைக்கபடுகிறார். அருள் எங்கே இருந்தாலும் உடனே வந்து தொடருமாறு அன்புடன் வேண்டப்படுகிறார்

:)))))))))))))

2010-01-25T14:57:00.002+05:30

நலம் வாழ எந்நாளும் வாழ்த்துக்கள்!
தமிழ் கூறும் பல்லாண்டு என் வார்த்தைகள்
இளவேனில் உன்வாசல் வந்தாடும்!
இளந் தென்றல் உன்மீது பண்பாடும்!

மனிதர்கள் சிலநேரம் நிறம் மாறலாம்!
மனங்களும் அவர் குணங்களும் தடம் மாறலாம்!
இலக்கணம் சில நேரம் பிழையாகலாம்!
எழுதிய அன்பு இலக்கியம் தவறாகலாம்!

விரல்களைத் தாண்டி வளர்ந்ததைக் கண்டு
நகங்களை நாமும் நறுக்குவதுண்டு!
இதிலென்ன பாவம்.....!
எதற்கிந்த சோகம்? கிளியே..!

கிழக்கினில் தினம்தோறும் கதிரானது!
மறைவதும் பின்பு உதிப்பதும் மரபானது!
கடல்களில் உருவாகும் அலையானது
விழுவதும் பின்பு எழுவதும் இயல்பானது!

நிலவினை நம்பி இரவுகள் இல்லை!
விளக்குகள் காட்டும் வெளிச்சத்தின் எல்லை!
ஒரு வாசல் மூடி......!
மறுவாசல் வைப்பான் இறைவன்!

---------------

இது ஒரு நேயர் விருப்ப பாடல் : விரும்பி கேட்டவர் வடிவுக்கரசி

தவறி போன சரித்திர சாதனை

2010-01-17T12:51:00.007+05:30

"பொங்கல் நல்வாழ்த்துக்கள்" அப்படின்னு மெசேஜ் அனுப்பியும் போன் செஞ்சும் நண்பர்கள் வாழ்த்திக்கிட்டு இருந்தப்பதான் விஜி போன் செஞ்சாங்க. தாரணி நாளைக்கு படத்துக்கு போகலாம் வர்றீங்களான்னு கேட்டாங்க. என்ன படம் கேட்க ஆயிரத்தில் ஒருவன் தான் சொல்ல ஒகே சொல்லிட்டு நெட்டை ஆன் செஞ்சா பரிசலும் கார்த்திகை பாண்டியனும் படம் நல்லா இருக்குன்னு சொல்ல கார்க்கி கொத்து புரோட்டோ போட்டு இருக்க எப்படி இருந்தாலும் படம் பார்த்துடறதுன்னு முடிவோட கிளம்பியாச்சு. விஜி 2.30 மணிக்கு வீட்டுக்கு வாங்க சொல்ல என் வழக்கப்படி 3.30 மணிக்கு எல்லாம் அவங்க வீட்டுக்கு போய் தியேட்டருக்கு போயாச்சு. படம பார்த்தாச்சு.

படத்தோட கதை என்னன்னு இப்ப அந்த டீம்ல வேலை செஞ்சவங்களை விட நிறைய பேர் அலசி ஆராய்ச்சு முடிச்சாச்சு அப்படின்றதால அதைப்பத்தி எல்லாம் நான் இங்க பேச போறதே இல்லை. நான் படம் பார்த்துட்டு வெளிய வந்தவுடன் எனக்கு தோணினதை எல்லாம் சொல்லவும் சந்தேகம் கேட்கவும்தான் இந்த பதிவு.

முதல்ல எனக்கு பிடிச்ச விஷயம் ரீமா :). எனக்கு இவங்களை இதுவரை பிடிச்சதே இல்லை. ஆனா இந்த படத்துல அவங்களை பர்ஸ்ட் ஷாட் காட்டும் போதே அத்தனை அழகா தெரியறாங்க. அடுத்தது உம்மேல ஆசைதான் பாட்டு. அந்த பாட்டு இந்த இடத்தில தேவையா. அந்த பாட்டே தேவையா அப்படின்ற ஆராய்ச்சி எல்லாம் செய்யாம அந்த பாட்டை ரசிக்க முடிஞ்சது. அப்புறம் ஒளிப்பதிவு, ஆர்ட் இது போல டெக்னிக்கல் சமாச்சாரம் எல்லாம் நிறையவே பிடிச்சு இருந்தது. அவ்வளவுதான்.

இது கற்பனைக் கதைன்னு டைட்டில் போடறாங்கதான். இருந்தாலும் நாங்க சந்தேகம் கேட்போமில்ல. போன வாரம் எனக்கு வந்த மெசேஜ் ஒண்ணுல தஞ்சை பெரிய கோயில் கட்டி 1000 வருசம் ஆச்சு. இந்த சாதனை விஷயத்தை எல்லாருக்கும் பார்வேர்டு செய்யுங்கன்னு இருந்தது. 1000 வருசத்துக்கு முன்னால அவ்வளவு பெரிய கோயில் கட்டற அளவுக்கு நாகரீகம் தெரிஞ்சவங்கதான் தமிழர்கள் குறிப்பா சோழர்கள். ஆனா அதுக்கு பிறகு 200 வருசம் கழிச்சு வர்ற சோழன் குல மக்கள் நாகரீகம் இல்லாத ஒரு மனுசனை போல காட்டி இருக்காங்களே அது ஏன்? திராவிட நிறம் கருப்புதான். ஆனா இந்த அளவுக்கு கருப்பா யாருப்பா இங்க இருக்காங்க. இப்படி ஒரு கருப்பு நிறத்தை ஏன் வலிய திணிச்சி இருக்காங்க.

அந்த காலத்தில எடுத்த அலிபாபாவும் நாற்பது திருடர்களும் படத்துல கூட அந்த குகை கதவு திறக்கறதுக்கு ஒரு லாஜிக் வச்சு இருந்தாங்க. ஆனா இதுல அப்படி எதுவுமே இல்லை. சரி இது ராமநாராயணன் டைப் படம் அப்படின்னா இந்தளவுக்கு சகல சக்திகளும் இருக்கறவங்களுக்கு போருல ஜெயிக்க முடியாதா என்ன.

எனக்கு தெரிஞ்சவங்க வீட்டுல ஒரு ஆர்மோனியம் இருந்தது. ஒரு நாள் நான் விளையாட்டா அதுல ஒரு கட்டைய அழுத்தி பாக்க அது எங்கயோ சிக்கி கொஞ்ச நேரத்துக்கு டொய்ங்ங்ங் சத்தமா வந்தது. அது போல செகண்ட் ஹாப்ல பிரகாஷ் ரெண்டு கட்டை மேல கல்லை எடுத்து வெச்சுட்டு போயிட்டார் போல. பிண்ணனி இசை அப்படின்ற பேருல காதை புண்ணாக்கிறாங்க சாமி .

மூணு வருச கடும் உழைப்பு, யாரும் தொடாத கதை எல்லாம் இருக்குதான். ஆனா நான் +2 வரைக்கும் 12 வருசம் கஷ்டப்பட்டு படிச்சு இருக்கேன். எங்க குடும்பத்தில யாரும் 12வது வரைக்கும் படிச்சது இல்லை. அதனால நான் எத்தனை தப்பா எழுதி இருந்தாலும் என்னை பாஸ் செஞ்சுடுங்கன்னு சொல்லறது எம்மாம் பெரிய தப்பு. மொத தடவை 100 மார்க் வாங்க முடியாதுதான். ஆனா 35 மார்க்குக்கு எழுதினாதானே பாஸ் செய்ய முடியும்.

போன வாரம் டிவியில ரெசிப்பி பார்த்து அவல் தோசை செய்யறேன்னு அரைக்கிலோ அவலை வேஸ்ட் செஞ்சதுக்கு எங்க அம்மா ஒரு வாரமா இன்னும் திட்டிக்கிட்டு இருக்காங்க. இவர் 35 கோடியை வேஸ்ட் செஞ்சு இருக்கார். அந்த தயாரிப்பாளர் எத்தனை பாவம். அதை பாக்கற நாம

இத்தனைக்கும் நான் பார்த்தது ரீஎடிட் செஞ்ச படம். ரீமா சென் பாட்டு இல்ல. நிறைய காட்சிகளை வெட்டிட்டாங்கன்னு நினைக்கிறேன். இண்டர்வெல் சேர்த்தே மூணு மணி நேரம்தான் படம். ஒசி டிக்கெட் (ஸ்‍பான்சர் விஜி). எனக்கே இத்தனை கஷ்டமா இருக்கே. காசு குடுத்து முழுபடம் பாத்தவங்களை நினைக்க பார்த்தா பாவமா இருக்கு

இந்த படத்துக்கான பரிசலோட விமர்சனம் பார்த்துட்டு பொண்ணுங்க எல்லாம் தியேட்டர்ல இருக்க மாட்டாங்க. நாம ரெண்டு பேர் மட்டும்தான் படம் பாக்க போறோம் விஜி. இது ஒரு சரித்திர சாதனைன்னு அஜீத் ஸ்டைல்ல சொல்லிட்டே தியேட்டருக்கு போனா அங்க நிறைய பேர் பொண்ணுங்கதான். அதுதான் தவறி போன சரித்திர சாதனை. ஆனா ப‌ட‌ம் முடிஞ்ச‌பிறகு இந்த பட‌மே அந்த லிஸ்ட் அப்படின்னுதான் தோணுது

கமெண்ட்ஸ் கார்னர்

2010-01-03T00:15:00.004+05:30

புத்தாண்டு நல்வாழ்த்துக்கள்

2009-12-31T15:58:00.002+05:30

2009 நிறைய நல்லதுகளும் கெட்டதுகளும் கலந்துதான் முடிய போகிறது. மகிழ்ச்சி, வலி, அவமானம், சோகம், திருப்தி எல்லாம் கலந்து வந்தாலும் மகிழ்ச்சி கொஞ்சம் அதிகமாகவே இருந்துள்ளது. ஆனந்தமாக ஆரம்பித்தது 2009. நடுவில் கொஞ்சம் சோம்பலாகி சோகமாகி வாழ்க்கை ஒரு வட்டமென காட்ட மீண்டும் ஆனந்தத்திலேயே முடிகிறது.

பதிவுலக நண்பர்களை சிலரை எல்லாம் முதன் முதலாக சந்தித்து எனக்கு சந்தோஷங்களையும் அவர்களுக்கு எல்லாம் சோகங்களையும் தந்தது இந்த வருடத்தில்தான். சில வருடங்களாகவே யோசித்து கொண்டேயிருந்த ஒரு விஷயத்தில் இறுதியாய் தைரியமாய் ஒரு முடிவை எடுக்க வைத்ததும் இந்த 2009 தான். எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக ரிதன்யா என்ற பொக்கிஷம் கிடைத்த வருடம். அலுவலகம் முடிந்து ஆறு மணிக்கு வீட்டிற்கு சென்றால் அடுத்த நாள் காலை 8 மணி வரை அவளுடனே நேரம் கழிகிறது. சின்ன சின்ன செய்கைகளாலும் பெரிய பெரிய புன்னகைகளாலும் என் சோர்வை , சோம்பலை, சோகத்தை மறக்க வைக்கிறாள்.

2010த்தையும் 2009 தந்த அனுபவங்களின் துணையோடும் நண்பர்களின் வழிகாட்டுதலோடும் கடக்க இயலும் என்ற நம்பிக்கை இருக்கிறது. புதியதொரு வாழ்க்கைக்கும் புதியதோர் இட மாறுதலுக்கும் தயார் செய்துக் கொண்டுள்ளேன்.

நண்பர்கள் அனைவருக்கும் இனிய புத்தாண்டு நல்வாழ்த்துக்கள்

ஒரு வேளை அப்படித்தான் இருக்குமோ

2009-12-29T11:03:00.003+05:30

போன வாரம் மூ தேவியர் (சரியா ஸ்பேஸ் விட்டு படிங்க) திரும்ப சந்திச்சோம். மூன்று தேவியர் யாருன்னு தெரியுனுமின்னா இங்கே அப்புறம் இங்கே வாங்க (பழைய பதிவுக்கு எப்படி எல்லாம் விளம்பரம் தேடவேண்டி இருக்கு)

வடிவு, உஷா அப்புறம் நானு மூணு பேரும்தான் அந்த முப்பெரும் தேவியருன்னு தெரிஞ்சுதா சரி மேலே வாங்க. பேசிக்கிட்டு இருக்கும்போது ஆபிஸ் பத்தி பேச்சு வந்ததா. வடிவு இப்ப புது ஆபிசில சேர்ந்து இருக்கா. அங்க வேலை கொஞ்சம் கஷ்டமா இருக்குன்னு சொல்லிகிட்டு இருந்தா.

உஷா, ரொம்ப கஷ்டமா இருக்காடின்னு வடிவுக்கிட்ட‌ அக்கறையா விசாரிக்க

வடிவும், விடு ஆறு மாசத்தில கஷ்டம் எல்லாம் பழகி போயிடுமுன்னு சின்சியர் சிந்தாமணியா பதில் சொல்லிக்கிட்டு இருந்தா.

நடுவுல புகுந்த நான் உனக்கா உங்க ஆபிசில இருக்கிறவங்களுக்கா ஒரே ஒரு கேள்வியை கேட்க அதுக்கப்புறம் வடிவு ரொம்ப நேரம் என்கிட்ட பேசவே இல்லை.

அப்ப பார்த்து வடிவுக்கு ஆபிசில இருந்து போன் வர அவ இங்க இருந்துட்டே கோடிங் சொல்ல ஆரம்பிச்சா. எனக்கு ரொம்ப ஆச்சரியமா இருந்தது. ஏன்னு கேள்வி கேட்கிறவங்க எல்லாம் ஆட்காட்டி விரலை கண்ணுக்கு நேரா நீட்டி சுத்த ஆரம்பிங்க. ஏன்னா நான் இப்ப நான் கொசுவர்த்தி சுத்த போறேன்.

நாங்க மூணு பேரும் காலேஜ் படிக்கும்போது பார்ட் டைமா டேட்டா என்ட்ரி வேலைக்கு போய்கிட்டு இருந்தோம். அப்ப ஒரு நாள் எங்க அக்கா வீட்டுக்காரர் எங்க வீட்டுக்கு வந்து இருந்தார். அவர் சாப்ட்வேர் சயின்டிஸ்டு. அவர் அவரோட அமெரிக்க வாழ்க்கை பெருமைகளை பேச நாங்க நாங்களும் இங்க இப்ப பார்ட் டைம் ஜாப் பாத்துதான் எங்க படிப்ஸ்! எல்லாம் பார்த்துக்கிறோமுன்னு பீலா விட அங்க ஆரம்பிச்சது ஏழரை.

என்ன செய்யறீங்க. என்ன அவுட்புட் என்ன இன்புட் அப்படின்னு பதிலே தெரியாத கேள்விகளை அவர் கேட்டுக்கிட்டே இருக்க‌ , (கேள்வி கேட்கறது ஈசி மாமா பதில் சொல்லி பாருங்கன்னு எல்லாம் நான் சொல்லலை. ஏன்னா அந்த படம் அப்ப வரலை) நானும் எல்லாம் தெரிஞ்சது போல (இப்ப சமாளிக்கிறது மாதிரியே) தலையை மையமா ஆட்டி சமாளிச்சுக்கிட்டு இருந்தேன்.

சரி இதெல்லாம் விடுங்க. உங்க புரொக்கிராம் எந்த லாங்குவேஜ்ல இருக்கு ‍ இது மாமா

இந்த கேள்விக்குதான் வடிவு அந்த சரித்திர புகழ் வாய்ந்த பதிலை டக்குன்னு சொன்னா. இங்கிலீஷ்ல‌தான் இருக்குங்க அண்ணா

அதுக்கு பிறகு அவர் கேள்வி அப்படின்றதை மறந்துட்டதெல்லாம் தனிகதை

சரி பேக் டு 2009 ஒ.கேவா. இதை நினைச்சு சிரிச்சுகிட்டு இருக்கும்போது ,

என்ன சிரிப்புன்னு வடிவு கேட்க இந்த சம்பவத்தை நினைவுகூர்ந்து, உன்னை நினைச்சேன். நானும் சிரிச்சேன்னு பாட்டு பாட வடிவு வழக்கம் போல டென்ஷன் டெரராத்தா ஆகி நீ ரொம்ப அறிவாளியா நான் ஸ்கூல் படிக்கும்போது ஒழுங்கா மார்க வாங்காம போனதுக்கு நீங்க‌தான் காரணம் தெரியுமான்னு புதுசா புவியியல் சொன்னா.

என்னாதுன்னு கேட்டா ஆல்பாபெட்டிக்கல் ஆர்டரில் என் பேரு T யில் தாரணின்னு வருமா எனக்கு அடுத்த பேரா உஷா அதுக்கும் அடுத்த பேரா வடிவுக்கரசி வருவா

உங்க ரெண்டு பேர் பேப்பரை திருத்தின பிறகு அந்த வாத்தியர் மனுசனா வா இருப்பார். அந்த கோபத்தை எல்லாம் என் பேப்பர்ல தான் காட்டி இருப்பார். அதுதான் எனக்கு மார்க் குறைச்சல் அப்படின்னு சொல்றா.

நிஜமாவே அவ காலேஜ் போனதுக்கு பிறகு நல்ல மார்க் வாங்கினதுக்கு இதுதான் காரணமா இருக்குமோ

பூவுக்கு பொறந்த நாளு

2009-12-24T09:27:00.003+05:30

எங்க ஊரு அன்னபூரணி மயிலோட குட்டி மயிலுக்கு இன்னிக்கு பொறந்த நாளுங்கோ. பப்பு குட்டி இன்னிக்கு போலவே என்னிக்கும் இதே சந்தோஷத்தோட சிரிப்போட குறும்போட நூறு நூறு வருசம் இருக்க எல்லாரும் வாழ்த்தலாம் வாங்க.

ஹேப்பி பர்த்டே விபாஷா.

எண்டர் தட்டினது

2009-12-03T14:59:00.002+05:30

சோகமென்றால் உன் தோளில்தான் என் தலை சாயும்
மகிழ்ச்சியென்றால் உன் கரமே முதல் கை கொடுக்கும்
என் கண்ணீரை துடைத்துவிடும் முதல் கரமும் உன் கரமே
உன் உடனிருக்கும் கணம் முழுதும் கருப்பை
குழந்தையாய் -தான் நான் இருந்தேன்.
தங்கமே என்பாய் வைரமே என்பாய்
சமயத்தில் முட்டாள் என்றுமே முறையிடுவாய்
நம் நட்பை காதல் என்றே கணித்திருந்தது
இவ்வுலகம் -நம் நட்பின் ஆழம் நமக்கே புரியும்
என்பதினால் ஊரின் பேச்சுக்கெல்லாம்
கலங்கவுமில்லை, கவலைபட்டதுமில்லை
தங்கத்தில் தாலியென்ற வேலியொன்றும்
என்கழுத்தில் ஏறியதே
நம் நட்புக்கும் இடைவெளி விழுந்ததுடா
மாலையிட்ட கணவனுடன் வெளியூரும் செல்கின்றேன்.
புகைவண்டி நிலையத்தில் வழியனுப்பும் கூட்டத்துடன்
தோழி என் கண்ணீரை துடைக்காமல்
மெளனியாய் கையசத்தாய் நீ
கண் விழித்து பார்த்தேன் அத்தனையும் கற்பனையே
புரிந்து கொண்ட வாழ்க்கை துணை வாய்த்தனரே இருவருக்கும்
இன்று என் மகளும் உன் மகனும்
கை கோர்த்து சொல்லுகின்றனர்

"வீ ஆர் தி பெஸ்ட் ஃபிரெண்ட்ஸ்"

ஹை நானும் எழுத போறேனே

2009-11-30T09:43:00.002+05:30

இன்னும் ஒரு வாரத்துக்கு வலைச்சரம்ல எழுதப்போறேன் மக்களே. அப்படியே அங்கனயும் வந்து கொஞ்சம் கண்டுக்கோங்க‌

கூட்டாஞ்சோறு

2009-11-23T13:12:00.000+05:30

இந்த வாரத்தோட சரி இனிமேல வாங்ககூடாதுன்னு ஒவ்வொரு வாரமும் விகடன் வாங்கும்போது டயலாக் விடறது வாடிக்கையாகவே இருந்துட்டு வருது. ஆனாலும் வாரந்தவறாம வாங்கிட்டு பதினைஞ்சு ரூபா வேஸ்ட் அப்படின்னு சொல்லுவேன். எப்போ அது பெரிய சைஸ் புக் ஆச்சோ அப்ப இருந்தே விகடன் பிடிக்கறது இல்லை. விகடன் படிச்ச ஃபீலிங்கே இல்லாமதான் இருக்கு.. ஆனா ரொம்ப நாள் கழிச்சு இந்த வார விகடன் நிறைய நல்ல விசயங்களை எடுத்துகிட்டு வந்து இருந்தது. குறிப்பா நாமக்கல் கலெக்டர் பத்தின செய்தி. ரொம்ப ஆச்சரியமா இருந்தது. சினிமா நடிகர்களை தவிர மத்தவங்களும் வர்ற அட்டைபடம், அதுல வர்ற ஜோக்ஸ், பழைய கைக்கு அடக்கமான அளவு (எத்தனை நாள் பாடபுக் நடுவில வெச்சு படிச்சு இருக்கேன் தெரியுமா), நிறைய நாட்டு நடப்புன்னு நேயர் விருப்பம் போல வாசகர் விருப்பமா பழையது போல ஒரு வாரம் புக் வந்தா நல்லா இருக்குமில்ல.

போன வாரம் எங்க ஸ்கூல் வழியா போனேன். அது நான் படிச்சப்போ இருந்த ஸ்கூலாவே இல்லை. நாங்க படிச்சப்ப எல்லாம் கிளாஸ் ரூம் எல்லாம் இருக்காது. பெரிய பெரிய மரத்தடிதான் கிளாஸ் ரூமே. காம்பவுண்ட் சுவர் இருக்காது. கிரவுண்ட் வழியா வண்டி எல்லாம் போகும். பாடம் பிடிச்சா கிளாசை கவனிக்கலாம், இல்லாட்டி வேடிக்கை பார்க்கலாம். இப்ப கிளாஸ் ரூம், மாடி மேல மாடி காம்பவுண்ட் சுவர்ன்னு அவ்வளவு அழகா இருக்கு. என்னை செதுக்கின இடமுன்னு கூட சொல்லலாம். தனலட்சுமி டீச்சரும், கிளாடியா மிஸ்ஸும் இல்லாட்டி நான் எப்படி இருந்து இருப்பேன்னு தெரியலை. நான் சின்ன வயசுல திக்கி திக்கிதான் பேசுவேன். நிறைய பேச்சு பயிற்சி குடுத்து என்னை நார்மலா மத்தவங்க போல பேச வச்சவங்க இவங்க ரெண்டு பேருதான். எங்க இருக்கிங்க டீச்சர்ஸ். எப்படியாவது பழைய ஸ்கூல் டீச்சர்ஸ், ப்ரெண்ட்ஸ் எல்லாத்தையும் தேடி கண்டுப்பிடிச்சு பார்க்கணும் போல இருக்கே :(

போன வாரம் ஒரு சொந்தகார வீட்டு விசேஷத்துக்கு போய் இருந்தேன். வழக்கம் போல அரட்டை நடந்துகிட்டு இருக்கும்போதே அது வாக்குவாதமா மாற ஆரம்பிச்சு சண்டைகிட்ட போயிட்டு இருந்தது. இவங்க சண்டையோட சவுண்ட் தாங்கமுடியாம நான் கடவுளே இவங்க எல்லாரும் ஊமையாய் போகட்டுமுன்னு வேண்டப்போறேன்னு சவுண்ட் விட எங்க கயல் டக்குன்னு இத்தனை பேர் ஊமையாய் போகணுமுன்னு வேண்டிக்கிறதுக்கு பதில் உனக்கு காது கேட்கக் கூடாதுன்னு வேண்டிக்கோயேன் அப்படின்னா. இப்ப எல்லாம் பல்பு ரொம்ப பிரகாசமாதான் தர்றா என்ன செய்ய

கமெண்ட்ஸ் கார்னர்

2009-11-10T08:00:00.001+05:30

என்ன இது அரசியலையும் சினிமாவையும் சேர்த்து இருக்கேன்னு யாரும் கேட்க மாட்டிங்கன்னு நம்பறேன். அது ரெண்டையும் பிரிக்க முடியுமா என்ன‌

மறக்க வேண்டிய பத்து

2009-11-06T13:20:00.002+05:30

பரிசல் சார் மறந்த பத்து போட்டார். ஆதி மறக்காத பத்து போட்டார். நான் மத்தவங்க மறக்க வேண்டிய பத்து போடறேன்.

1. தினமும் ராத்திரி நானே பாத்திரம் விளக்கிறேன் அப்படின்னு வீட்டுல எப்போவோ போட்ட அக்ரிமெண்டை எங்கம்மா மறந்திரணும் (காலையில இருந்து பாத்திரம் விளக்கறதே இல்லயோன்னு சந்தேகப்படற அளவுக்கு ராத்திரி சிங்க் நிறைய பாத்திரமா இருக்குங்க)

2. ஒரு காலத்துல நான் தே.மு.தி.க. வை தெரியாம ஆதரிச்சு பேசினதை என் ப்ரெண்ட்ஸ் எல்லாரும் மறந்தரணும். எப்ப கேப்டன் அறிக்கை விட்டாலும் பிசாசுங்க பிச்சு எடுக்குதுங்க.

3. பந்தயத்துல தோத்து இன்னும் நான் குடுக்காம வெச்சு இருக்கிற டிரீட் எல்லாத்தையும் எல்லாரும் மறந்திடணும். பர்ஸ் வெயிட் கம்மியாகிட்டே வருதே

4. என் டூ-வீலரால் கீழ்வீட்டு வண்டியை லேசா டேமேஜ் செஞ்சதை அந்த கார் ஒனர் மறந்திரணும். எப்ப பார்த்தாலும் முறைச்சுகிட்டே இருக்கார்

5. என் +2 மார்க்கை ஒட்டு மொத்த குடும்பமும் மறந்திரணும். இன்னும் ஆறு வருசத்தில புள்ளையே +2 போகப்போறா. ஆனா இன்னும் +2 படிக்கிற குடும்ப உறுப்பினர்கள் எல்லாருக்கும் பிரியா போல கேவலமா மார்க் எடுக்காதே அட்வைஸ் செய்யறாங்க.

6. எனக்கு தமிழ் டைப்பிங் தெரியும் அப்படின்றதை ஆபிசில எல்லாரும் மறந்திடணும். எப்ப தமிழ்ல ஏதனாச்சும் டைப் பண்ண வேண்டி வந்தாலும் கூப்பிடு தாரணி-யைன்னு தாங்கலை சாமி.

7. எப்ப நான் போன் பேசும்போதும் அதுக்கும் முன்னாடி ஒரு மணி நேரமும் போன்தான் பேசிக்கிட்டு இருந்தேன் அப்படின்றதை எங்கம்மா மறந்திடணும்.

8. நான் தினமும் காலையில லேட்டா ஆபிசுக்கு வர்றதை எங்க மேனேஜர் மறந்திடணும். 8.30 மணி ஆபிசுக்கு 8.30 மணிக்கே வர சொல்லறாங்க.

9. நான் கொஞ்சம் காமெடி பீஸ் போல தெரிஞ்சாலும் உண்மையில டெரர் பீஸ்ங்க. (முகத்தை சொல்லலை என் குணத்தை சொன்னேன்) கோபம் வரும் போது நிறைய வார்த்தைகளை பார்டர் தாண்டி பாஸ் செஞ்சிடுவேன். அதனால நான் கோபத்தில பேசறதை எல்லாம் எல்லாரும் மறந்திடணும்.

10. நான் பல்பு வாங்கின மேட்டரை எல்லாம் ஒரு ஆர்வ கோளாறுல எல்லா பதிவுலயும் சொல்லி இருக்கிறதை நீங்க எல்லாம் மறந்திடணும்.

படித்ததில் பிடித்தது

2009-11-03T10:43:00.000+05:30

எனக்கு பிடிச்ச விஷயங்களை லிஸ்ட் போட்டா அதுல டாப் - 10ல வர்ற விஷயம் பயணம் & சமையல். கல்யாணத்துக்கு முன்னால அம்மா செய்யற எல்லாத்திலும் குறை கண்டு பிடிப்பேன். ஆனா கல்யாணம் ஆகி போனதுக்கு அப்புறமாதான் அம்மா சமையலோட ருசி தெரிய ஆரம்பிச்சது. நான் எப்ப எங்க ஊரிலிருந்து எங்க அம்மா வீட்டுக்கு வந்தாலும் நான் போற முதல் இடம் சமையல்கட்டுதான். அங்க போய் வெறும் ரசம் சாதம் சாப்பிட்டாலும் அதுதான் அமுதம். எங்க அம்மா வீட்டுல கிண்டலா கேட்பாங்க. உங்க மாமியார் வீட்டுல உனக்கு சோறு போடறாங்களான்னு இல்லையான்னு. எங்களோடது கூட்டு குடும்பம். அதனால எப்ப பார்த்தாலும் யாராவது ஒருத்தரோட‌ சொந்தக்காரங்க வந்துகிட்டே இருப்பாங்க. நான் ஸ்ககூல் படிக்கும் போது நானும் என் சித்தப்பா பையன் தினகரன் ரெண்டு பேரும்தான் ரொம்ப குளோஸா இருப்போம். யாராவது சொந்தக்காரங்க வீட்டுக்கு வந்தா உடனே நானும் என் தம்பியும் கிச்சனுக்கு போய் நல்லா வயிறு நிறைய சாப்பிட்டுட்டு அப்பறம்தான் அவங்களை வாங்கன்னே கூப்பிடுவோம். (அவங்க சாப்பிட்டத்துக்கு அப்பறம் நமக்கு பத்தலைன்னா என்ன பண்ணறது அதுதான் )

எனக்கு முள்ளங்கி சுத்தமா பிடிக்காது. அதை சமையல் செய்தா அன்னிக்கு வீட்டில சாப்பிட கூட மாட்டேன். அவ்வளவு வெறுப்பு அந்த காய் மேலே. நாங்க ஒரு தடவை மைசூர்கிட்ட தலக்காடு அப்படின்ற இடத்தில இருக்கிற சிவன் கோயிலுக்கு போயிருந்தோம். அது நிஜமாவே கொஞ்சம் காடு மாதிரிதான் இருக்கும். அங்க போயிட்டு திரும்ப வர்ற வழியில மேட்டூர் பக்கத்தில இருக்கற மாதேஸ்வரன் மலைக்கு போயிட்டு வர்றதா ப்ளான். தலக்காடுல இருந்து கிளம்பும் போதே நல்ல பசி. ஆனா அங்க ஹோட்டல் எதுவும் இல்லாததால வழியில சாப்பிட்டுக்கலாம் அப்படின்னு கிளம்பிட்டோம். ஆனா வர்ற வழி பூராவும் சண்டை கோழி படத்தோட கிளைமாக்ஸ்ல வர்ற மாதிரி வெறும் செம்மண் காடா இருக்குது. இதோ ஹோட்டல் வந்திருமுன்னு நினைச்சிட்டே வந்தா கோயிலே வந்திருச்சு. அங்க போனதுக்கு அப்பறம் சாமி கும்பிட்டதுக்கு அப்பறம்தான் சாப்பிடணுமுன்னு சொல்லிட்டாங்க. ஒரு 2 மணி நேரம் வரிசையில நின்னு சாமிகிட்ட நலம் விசாரிட்டு வெளில வந்து பார்த்தா ஒரு ஒரே சின்ன‌ ஹோட்டல் மட்டும்தான் சாப்பாடு தயார் போர்டோட இருந்தது. நமக்குதான் வாழையிலை முதற்கொண்டு சாப்பிடற அளவுக்கு பசியாச்சே சரின்னு அங்க சாப்பிட போய் உக்காந்தோம். . அங்க இலை போட்டாங்க. தண்ணி தெளிச்சாங்க. உப்பு வெச்சாங்க. ஊறுகாய் வெச்சாங்க. கரெக்ட் அடுத்து நீங்க நினைக்கிற மாதிரி சோறு போட்டு முள்ளங்கி குழம்பு ஊத்துனாங்க. பயங்கர எரிச்சல் + கோவத்தோட அதை ஒரு வாய் சாப்பிட்டேன். அது வரைக்கு நான் நிஜமாவே அவ்வளவு டேஸ்டோட நான் சாப்பிட்டேதில்லைங்க. அடுத்த நிமிஷம் இலையிலிருந்த சோறு மடமடன்னு காலியாக ஆரம்பிச்சுருச்சு. பசி நிச்சயம் காரணமில்லை. ஏன்னா தட்டைபயிறு சேர்ந்து செய்யற அந்த குழம்புக்கு இப்ப நான் அடிமையாவே ஆயிட்டேன். அவ்வளவு டேஸ்ட். அடுத்து எனக்கு பிடிச்ச ஐயிட்டம் அழகர் கோயில் தோசை. எப்படி செய்யறதுன்னு எல்லாம் தெரியாது. ஆனா கரெக்ட் நீங்க எல்லாம் முணுமுணுக்கற கரெக்ட்தான். சாப்பிட நல்லாவே தெரியுமுங்க.

அப்பறம் இந்த பதிவு இப்ப எதுக்குன்னா இந்த கவிதையை படிச்சவுடன் எனக்கு இதெல்லாம் தோணுச்சு அதனாலதான். படிச்சு பாருங்க உங்களுக்கும் நிறைய தோணும்.

நீ சொன்னாய்
என்பதற்காகத்தான்
உனது அப்பாவிடம்
பேசிப் பார்க்கலாம்
என்ற முடிவுக்கு
வந்தேன்.
'அலுவலகத்தில்
இருக்கிறேன்,
நீல்கிரிஸில்
சாயங்கலாம்
சந்திக்கலாம்' என உன்
தகப்பன் தொலைபேசியில்
சொன்னபோது கடமை
தவறாதவனின்
மகளைத்தான்
காதலித்திருக்கிறோம்
என இறுமாந்திருந்தேன்.

சொன்னபடி ஐந்து
மணிக்கெல்லாம்
வந்தமர்ந்த உனது
அப்பனைப் பார்த்த போது
'எருமை மாட்டிற்கு
மான் குட்டி எப்படி
பிறந்தது?!' என்ற பழைய
கவிதைதான் நினைவிற்கு
வந்தது. மான்குட்டி
என்ற வர்ணனை உனக்கு
அதிக பட்சம்தான்
என்றாலும் எருமை மாடு
என்பது உனது
அப்பனுக்கு மிகக்
குறைந்த பட்சம்தான்.
அந்தக் கடையில் பில்
போடுவதற்காக இருந்த
கம்ப்யூட்டரைத் தவிர
மீதம் இருந்த
அனைத்தையும் தீன்று
தீர்த்துவிடும் வெறி
அவரது கண்களில்
மின்னியதை நான்
கவனிக்கத்
தவறிவிட்டேன். சரி
எதையாவது
சாப்பிட்டுவிட்டு
பேச்சைத் துவங்கலாம்
என சர்வரை அழைத்தேன்.
அதற்குப் பின் உனது
அப்பனின்
கைங்கர்யத்தால்
சமையல் கட்டிற்கும்
டேபிளிற்கும் இடையே
சுமார் ஐம்பது
ஓட்டங்கள் எடுத்தான்
சர்வர்.
ராயப்பாஸிலும்,
தலப்பாகட்டிலும் நீ
புஃல் கட்டு கட்டுவது
ஒரு ஜெனடிக் பிரச்சனை
என்பதைக்
கண்டுகொண்டேன். வேழ
முகம்தான் இல்லையே
தவிர பேழை வயிறு
இருக்கிறது உன்
பரம்பரைக்கே...

அவரது வேட்டையை
முடிவுக்கு கொண்டு வர
இயலாதவனாக கையறு
நிலையில் இருந்தபோது
' தம்பி இப்பல்லாம்
முன்ன மாதிரி சாப்பிட
முடியறதில்லபா...
வயசாச்சில்ல...' என தன்
திருவாய் மலர்ந்தார்.
திடப்பொருட்களிலிருந்து
ரோஸ்மில்க் போன்ற
திரவப் பொருட்களுக்கு
மாறினார். அப்பாடா,
முடித்து விட்டார்
என்ற ஆசுவாசத்தை 'ஒரு
கஸாடா' என்ற
வார்த்தையில்
உடைத்தார்.
கஸாட்டாவும், ஜர்தா
பீடாவும்
சாப்பிடுவதில்லை
என்பதைத் தவிர
திருச்செந்தூர்
கோவிலில்
உண்டைக்கட்டிக்கு
காத்திருக்கும்
கோவில் யானைக்கும்
உனது அப்பனுக்கும் ஆறு
வித்தியாசங்கள் கூட
இல்லை. 'தம்பி எப்ப
சாப்பிட்டாலும்
கடைசியா ஒரு ஐஸ்
க்ரீம் சாப்பிடுறது
நல்லதுப்பா' என்ற
அவரது கூற்றில் இருந்த
கடைசியா எனும்
வார்த்தைதான் எனக்கு
வாழ்வின் மீது
நம்பிக்கையை
ஏற்படுத்தியது.

'சார், நான் உங்க
பொண்ணை விரும்புறேன்.
அவளையே கல்யாணம்
பண்ணிக்க
ஆசைப்படுறேன். அது
விஷயமாப் பேசத்தான்
உங்களுக்கு போன்
பண்ணினேன்' என்று
மெல்ல பேச்சைத்
துவங்கினேன். 'அப்ப
போனவாரம் இதே விஷயமாப்
பேச 'ஆனந்த பவனுக்கு'
வந்தது நீங்க இல்லையா
தம்பி?!' என
ஆச்சர்யமாக அவர்
கேட்டபோதுதான்,
மொத்தக்குடும்பமும்
இரை எடுப்பதற்கென்றே
எவனையாவது
இரையாக்குவதை
புரொபஷனல் டச்சோடு
செய்கிறீர்கள் என்பதை
உணர்ந்தேன். " தம்பி
இது பெரிய விஷயம், ஒரு
நாளில் பேசித்
தீர்த்துவிட முடியாது.
நீங்க ஒன்னு பண்ணுங்க...
நாளக்கி சாயங்காலம்
அன்னபூர்ணா
வந்துடுங்க... அப்ப
பேசிக்கலாம்" என்ற
உனது தகப்பனைக் கொலை
செய்ய அந்த நேரம்
என்னிடம் துப்பாக்கி
இல்லாமல் போனது
துர்பாக்கியமே.

நல்லா இருங்க மக்கா)

நன்றி -

நண்பர் சசிக்குமார்...

(Thanks to Humtumforum.com)

என்னமோ போங்கப்பா என்ன தலைப்பு வைக்க‌

2009-10-20T16:14:00.001+05:30

ஹாய் ஹாய் எல்லாரும் நன்னாயிட்டு இருக்கிங்களா? தீபாவளி எல்லாம் எப்படி போச்சு. எல்லாரையும் பாத்து ரொம்ப நாளாச்சா அதுதான் வந்து கொஞ்ச நேரம் பேசிட்டு இருக்கலாமுன்னு வந்தேன். வழக்கம் போல நான் பேசப் போறேன். நீங்க கேட்க போறிங்க. ரெடியா.

ரெடியான்னு சொன்னதும்தான் ஞாபகம் வருது. எங்க பாப்பாவுக்கு ரெடி சொன்னதும் வாய்ல டுர்ருன்னு சவுண்டு விட கஷ்டப்பட்டு போன வாரம் சொல்லி குடுத்தேன். "ரெடி சின்னா" அப்படின்னு சொன்னதும் வாய்ல டுர்ருன்னு சூப்பரா ஆட்டோ ஒட்டுவா. அவ அம்மா வந்ததும் அதை செஞ்சு காட்ட சொல்ல‌ வாய் நிறைய பால் குடிச்சு வைச்சுகிட்டு அவ அம்மா முகத்தில துப்ப ஆரம்பிச்சு இருக்கா. எப்படி என் தங்கை புள்ள என்னிய மாதிரியே கிரியேட்டிவா யோசிச்சு அவளுக்கு வேணும்கிறது போல‌ மாத்தி செஞ்சுக்கிறா . என் தங்கை, ஏண்டி என் புள்ளையும் சேத்து கெடுக்கறானேன்னு கேட்கறா. நானோ எனக்கு அடுத்த வாரிசு உருவாகிட்டு வர சந்தோசத்தில இருக்கேன்.

கல்யாணமா ஆளுங்களை சந்தோசம் அப்படின்னா என்னன்னு கேட்டா பொண்டாட்டி கண்ணுல படாம இருக்கற நேரம் அப்படின்னு சொல்லுவாங்க. நான் சேலத்தில‌ ஒரு கலர் லேப்ல கொஞ்ச நாள் வேலை பார்ததேன். அப்ப கூட வேலை பார்த்த கணேஷ் அண்ணாவுக்கு மட்டும் அந்த சந்தோசம் கிடைக்கவே இல்லை. ஏன்னா அந்த அண்ணா சீட்டுக்கு எதிர் சீட்டுதான் அந்த அண்ணா வொய்ப் கமலா அக்கா சீட். அவங்க ரெண்டு பேரும் போன வாரம் கோயமுத்தூர் வந்து இருந்தாங்க. கமலா அக்காவை பார்த்து அக்கா அழகா இருக்கிங்கன்னு சொன்னதும் திரும்ப ஒரு பிளேட் பேல்பூரி ஆர்டர் சொன்னாங்க. சாப்பிட்டு முடிஞ்சதும் ,
"அக்கா போன வருசம் இன்னும் அழகா இருந்திங்க, இதிலிருந்து என்ன தெரியுது‍ " ன்னு கேட்டேன். அந்த அக்கா முழிக்க "உங்க அழகு குறைஞ்சிகிட்டே வருது அப்படின்றது தெரியுது" ன்னு சொல்ல அந்த அக்கா கெட்ட வார்த்தையில் ஒரு நாலு திட்டு திட்டினாங்க.

திட்டுன்னு சொன்னவுடன் நான் தீபாவளி அன்னிக்கு வாங்கின திட்டையும் சொல்லணுமே. நான் கையில புதுசா செம்புல ஒரு மோதிரம் போட்டு இருக்கேன். வீட்டுல இருக்கிற எல்லாரும் அதை கழட்டி போட சொல்லி ஒரே நச்சல். நான் அதை கழட்ட மாட்டேன் சொல்லி அதுக்கான காரணத்தை சொன்னவுடனே திட்டிக்கிட்டு இருந்தவங்க காறி துப்பிட்டு போயிட்டாங்க. என்ன காரணமா

"சொக்க தங்கமா இருந்தா உபயோகம் இல்லையாமே அதனாலதான் செம்பு கூட போட்டு இருக்கேன்"

என்னாதிது நீ சொக்க தங்கமா அப்படின்னு கேட்கறவங்க அவங்க போன் எடுத்து என் மொபைல் நம்பரை செக் செஞ்சு பாருங்க. 916 அப்படின்னுதானே முடியுது. அப்ப நாங்க தங்கம்தானே எப்பூடீ

காறி துப்ப எல்லாரும் ரெடியாகிட்டுன்னு தெரியும் ரெடி மக்காஸ் :)ஸ்டார்ட்

ஏஞ்சல் வந்தாளே பத்து வரத்தோடு

2009-09-25T13:28:00.001+05:30

நம்ம இயற்கை ராஜி இருக்காங்களே அவங்க ஒரு தேவதையை ரொம்ப நாளைக்கு முன்னாடி எனக்கு அனுப்பி வெச்சு இருந்தாங்க. அதுகிட்ட ஒரு பத்து வரம் கேட்கலாமுன்னு வேற சொல்லி இருந்தாங்க. இப்ப எனக்கு இருக்கிற பிரச்சினைக்கு பத்து வரம் என்ன பத்தாயிரம் வரம் கூட கேட்கலாம்தான். ஆனா அந்த தேவதை பாவம் அப்படின்றதால ஒக்கே ஒக்க வரம் மட்டும் கேட்க போறேன். ஒகேவா

அது என்னன்னா,
.
.
.
.
.
.
.
1. நான் நினைக்கறது எல்லாம் நடக்கணும் ‍ அம்புட்டுதேன்
.
.
.
.

அப்புறம் இந்த தேவதையை இன்னும் கொஞ்சம் பேருக்கு அனுப்பி வைக்கணும்.என்கிட்ட வந்து பேசின பிறகும் அது தேவதையாவா இருக்க போகுது. பிசாசா இல்ல மாறி இருக்கும். இருந்தாலும் பரவாயில்லை நம்ம டம்பி மேவி , வானவில் கார்த்திக், மகா மூணு பேருக்கும் அனுப்பி வைக்கிறேன். திரும்பவும் அதை தேவதையா மாத்தி மத்த எல்லாருக்கும் அனுப்புங்க சாமிகளா :)

பி.கி 1 :‍ ‍தேவதையை தேடி ஒரு தேவதை அப்படின்னுதான் டைட்டில் வெக்கலாமுன்னுதான் நினைச்சேன். ஆனா உண்மை எப்பவுமே கசக்கும் அப்படின்றதால அதை வைக்கலை

பி.கி 2: வேலை ஜாஸ்தியாகி போச்சு. அதனாலதான் இந்த பக்கம் அதிமாக வரமுடியலை. பின்னூட்டம் யாருக்கும் போட முடியலை. சின்ன புள்ளையை எல்லாரும் மன்னிச்சுடுங்க ஒ.கேவா.

பி.கி 3 : மேல இருக்கற ரெண்டும் பின் குறிப்புல்ல பின் கிறுக்கல். முன்னாடி எழுதறது கிறுக்கல் அப்படிங்கறது போது பின்னாடி எழுதறது பின் கிறுக்கல்தானே.

A to Z அ முதல் ஃ

2009-09-16T16:01:00.001+05:30

இந்த விளையாட்டில் என்னை சேர்த்து விட்டது நம்ம மயிலு, கொஞ்சம் (கொஞ்சமே கொஞ்சம்தான்) லேட்டா ஆகிருச்சு. சின்ன புள்ளையை மன்னிச்சு விடுறவங்களுக்கு நிறைய பின்னூட்டம், ஃபாலோயர்ஸ் எல்லாம் கிடைப்பாங்களாம் சரியா :)

1. A – Avatar (Blogger) Name / Original Name : வீட்டுல...... அவதாரமே அப்படின்னு திட்வாங்க. அதையா கேட்கறீங்க ஹி ஹி வேண்டாமே நிஜ பேரு தாரணி பிரியா

2. B – Best friend? : உஷா, சரவணன், வடிவு ‍21 வருட நட்புங்க

3. C – Cake or Pie? : நான் ஸ்வீட் சாப்பிட மாட்டேன் தெரியாதா

4. D – Drink of choice? காபி அதுவும் பில்டர் காபி

5. E – Essential item you use every day? ‍ நானொரு செல் ப்ரியாவாக்கும் :)

6. F – Favorite color? ‍ பச்சை

7. G – Gummy Bears Or Worm? : மொதல்ல இது ரெண்டும் என்னன்னு சொல்லுங்க அதுக்கு பிறகு சொல்லறேன்.

8. H – Hometown? ‍ கோயம்புத்தூர்ங்க (சரி விடுங்க கோயமுத்தூர் பக்கம் ‍ மயிலு இது ஒ.கேவா)

9. I – Indulgence? ‍ படிக்கிறதுன்னு சொல்லலாமா

10. J – January or February? ‍ ஜனவரி நாம எல்லாம் எப்பவுமே பர்ஸ்டுதான்

11. K – Kids & their names? தாரணி பிரியா ‍ எங்க வீட்டுல நாந்தான் அடம் பிடிக்காத சமத்து குழந்தையாக்கும்

12. L – Life is incomplete without? நண்பர்கள்

13. M – Marriage date? - இது எதுக்கு :) ஜூன் 16

14. N – Number of siblings? எனக்கு எல்லாருமே உடன்பிறப்புதானுங்க‌

15. O – Oranges or Apples? ஆரஞ்சு

16. P – Phobias/Fears? உயரமான இடங்கள் ‍ நான் பேசறதை நிறுத்தணுமுன்னா கொஞ்சம் உயரமான இடத்துக்கு கூட்டிட்டு போனா போதும் அதுக்கு பிறகு சைலண்டுதான்

17. Q – Quote for today? . "A day Without laughter is a day wasted"

18. R – Reason to smile? எதுக்கு காரணத்தோட சிரிக்கணும் காசா பணமா சிரி சிரிதான் எப்பவுமே

19. S – Season? - மாலை நேரம் மழை தூறும் காலம்

20. T – Tag 4 People?-

எல்லாருமே எழுதிட்டாங்க போல யாரை டேக் செய்யறது :(

21. U – Unknown fact about me? ; ரொம்ப கோபப்படுவேன் தெரியுமா

22. V – Vegetable you don't like? முள்ளங்கி, கேரட்

23. W – Worst habit? தேவையில்லாத டென்ஷன்

24. X – X-rays you've had? ஏன் செலவை ரீ இம்பரஸ் செய்ய போறாங்களா. வீட்டுல இருந்த ஒரு பழைய எக்ஸ்ரேவை ரொம்ப நாளா ரெக்கார்ட் வரையும் போது யூஸ் செய்ய வெச்சு இருந்தேன்.

25. Y – Your favorite food? கத்திரிக்காய் சாம்பார் ரொம்ப பிடிக்குமே

26. Z – Zodiac sign? சீறிடும் சிங்கமாக்கும்

********************************************************************************

1. அன்புக்குரியவர்கள் : எல்லோருமேதான்

2. ஆசைக்குரியவர் : ரிதன்யா.

3. இலவசமாய் கிடைப்பது : அறிவுரைங்கோ

4. ஈதலில் சிறந்தது : நம்மால் முடிகிற எல்லாமே :)

5. உலகத்தில் பயப்படுவது : நம்பிக்கை துரோகம்

6. ஊமை கண்ட கனவு : நான் அளவா பேசறது போல

7. எப்போதும் உடனிருப்பது : தைரியம்

8. ஏன் இந்த பதிவு : வேற பதிவு போட மேட்டர் இல்லாததால‌

9. ஐஸ்வர்யத்தில் சிறந்தது : கல்வி

10.ஒரு ரகசியம் : திரும்பவும் புது போனை தொலைச்சுட்டேன். இன்னும் எங்க வீட்டுல யாருக்கும் தெரியாதே :)

11.ஓசையில் பிடித்தது : இன்னும் கொஞ்சம் நேரம் தூங்கு பிரியா .....

12.ஔவை மொழி ஒன்று : ஊக்கமது கைவிடேல்.

13.(அ)ஃறிணையில் பிடித்தது: ஐ பாட்

நல்லது செய்வோம் வாங்க

2009-08-29T10:33:00.002+05:30

கர்ணன் தானம் செய்யறதுல பெரிய ஆளுன்னு மகாபாரதத்துல சொல்லி இருக்காங்க. ஆனா அவரை விட பெரிய ஆளா நம்ம கண்ணு முன்னாடி இருக்கிற உதாரணம் ஹிதேந்திரன். எத்தனையோ வருசமா சொல்லிக்கிட்டு இருக்கிற பேசிக்கிட்டு மட்டுமே இருந்த‌ உடல் தானம் அப்படின்ற விஷயத்தை தன்னோட இறப்பால எல்லாருக்கும் புரிய வெச்ச புண்ணியவான் அந்த குட்டி பையன். பொதுவா நமக்கு ஈசியா புரியறது சினிமாவும் அரசியலும்தான். ஆனா ஹிதேந்திரன் பத்தி தெரிஞ்ச பிறகுதான் கமலும் உடல் தானம் செஞ்சு இருக்கார் அப்படின்ற செய்தியே வெளியே பரவலா தெரிய ஆரம்பிச்சது. அதுக்கு பிறகு ரெண்டு பேர் (எனக்கு தெரிஞ்சது ஹாய் மதனோட தம்பி ஒருத்தரும் சேலத்துல ஒருத்தரும்) உடல் உறுப்புகள் தானம் செய்யப்பட்டது.

இப்ப நம்ம துணை முதல்வரும் அவங்க மனைவியும் உடல் தானம் செஞ்சு இருக்காங்க.இவர் போன்ற பிரபலங்கள் செய்வது ஒரு நல்ல முன்மாதிரியாக இருக்கும். பலரும் இதற்கு முன்வருவார்கள். நல்ல செயல் செய்த துணை முதல்வரை பாராட்டுவோம்.

நாம செத்து போன பிறகும் நம்ம உறுப்புகள் வாழ போகுது அப்படின்றது எத்தனை சந்தோசமான விசயம். இருக்கும் போது மட்டுமில்லாம இறந்த பிறகும் மத்தவங்களை சந்தோஷமா வெச்சுக்கிற நல்ல மனுசனா நாமளும் மாறணும் அப்படின்னு உங்களுக்கு ஆசை இருக்குன்னா இதை To donate organs கிளிக் செய்யுங்க.

ரொம்ப சுலபமான வழிமுறைகள்தான். அடிப்படையான சில விசயங்கள் கேட்கிறாங்க அவ்வளவுதான். வாங்க நாமளும் கர்ணன் ஆகிடலாம்.

இந்த பதிவை உங்களுக்கு வழங்குபவர்கள்

2009-08-19T16:27:00.001+05:30

விளம்பரங்கள் எப்பவுமே எனக்கு பிடித்தமான விசயம். விளம்பரங்களை மட்டுமே சானல் மாற்றி மாற்றி பார்ப்பதால் என்னுடன் டிவி பார்ப்பவர்கள் நொந்து போவதும் வாடிக்கையான விசயம். ஆதி அபியும் சண்டை போட்டு கொண்டு இருக்கும்போது அய்யோ கலைஞர் டிவியில விளம்பரம் போட்டு இருப்பாங்களே என்று சேனல் மாற்றி வாங்கி கட்டி கொள்வதும் எனக்கு வாடிக்கையான விசயம். வாடிக்கையாளர்களை கவரதானே விளம்பரம் அதுதான் இத்தனை வாடிக்கை வேற ஒண்ணும் இல்லை.

இப்போதைக்கு எனக்கு பிடிச்ச விளம்பரம் ஏர்டெல் விளம்பரங்கள்தான். ஏர்டெல்லும் வோடபோனும் போட்டி போட்டு கொண்டு கலக்கினாலும் ஏர்டெல் கொஞ்சம் அதிகமாக பிடிக்கும். அதிலும் அந்த காகித கப்பல் விடும் விளம்பரமும் தொலைவிலுள்ள நண்பனுக்காக பப்பிள்ஸ் விடும் STD விளம்பரமும் வாவ் சொல்ல வைப்பவை.குறிப்பாக தண்ணீரில் காகித கப்பல் விடுவதில் வரும் பின்னணி இசை எனக்கு ரொம்பவே பிடிக்கும்.

அடுத்து பிடித்தது ரின் விளம்பரம். ஒரு குட்டி பையன் சிக்னலில் வெயிட் செய்யும்போது காரில் இருப்பவரின் முகச்சுழிப்பும் அதை தொடர்ந்து அந்த சிறுவனின் நடவடிக்கைகளும் சின்னதொரு புன்னகையை நம் முகத்தில் கொண்டு வரும்.

அப்புறம் இந்தியன் ஒவர்சீஸ் வங்கி விளம்பரம் அந்த பச்சை சட்டை குழந்தை மனதை அள்ளும். இப்போதெல்லாம் நிறைய வங்கி விளம்பரங்கள் குழந்தைகளை மையப்படுத்தியே வருதே, எதிர்கால சேமிப்பாளர்களை கவருகிற முயற்சியோ :).

அப்புறம் தனிஷ்க், கஜானா விளம்பர பாடல்கள் மிக பிடிக்கும். அந்த விளம்பரத்தில் வரும் நகைகள் கொஞ்சம் கொஞ்சம் பிடிக்கும். துணி கடை விளம்பரங்களை பொருத்தவரை என்னோட பேவரைட் ஸ்ரீதேவி விளம்பரங்கள்தான். எனக்கு ரொம்ப பிடித்த கடையும் அதுதான்.

என்னன்னு சொல்ல‌

2009-08-10T09:44:00.003+05:30

வெள்ளிக்கிழமை காலேஜ் போனப்ப காலேஜ் என்டரன்ஸ்ல ஆரம்பிச்சு எல்லா இடத்திலும் சூப்பர் காங்கிரஸ் 2009 அப்படின்னு பேனர் வெச்சு இருந்தாங்க. காலேஜ்ல அடிக்கடி நடக்கிற வழக்கமான ஃப்ங்கசன் போலத்தான் இதுவும் இருக்கும் அப்படின்னு பெருசா எதையும் கண்டுக்காம எங்க வேலையை பார்த்துக்கிட்டு இருந்தோம். சனிக்கிழமைதான் தெரிஞ்சது அது எவ்வளவு பெரிய விழான்னு. உலகம் முழுவதும் இருக்கிற 12 வயசிலருந்து 15 வயசு வரை இருக்கிற குழந்தைகளுக்கான ஒருங்கிணைப்புக்கான ஒரு பெரிய விழா.18 உலக நாடுகளில இருந்து நிறைய குழந்தைகங்க வந்து இருக்காங்க‌. வழக்கமான ஐரோப்பிய நாடுக்களில் மட்டுமே சுழற்சி முறைகளில் நடத்தபடற இந்த விழா இந்த தடவை முதல் முறையா ஆசிய நாட்டில நடத்தபடுதாம். நரேஷ் குப்தா வந்து இருந்தார். என்ன ஒரு எளிமை :). எந்த வித பந்தாவும் இல்லாம சாதாரணமா வந்துட்டு சாதாரணமா திரும்பி போனார். (லோக்கல் கவுன்சிலர் வந்தா கூட இப்ப எல்லாம் என்னவொரு அலப்பறை).

நான் ஒரு ரெண்டு மணி நேரம் தான் உட்கார்ந்து பாக்க முடிஞ்சது. அமெரிக்க குழந்தைகள் ஒரு பாட்டு பாடி டான்ஸ் ஆடினாங்க. அவ்வளவு அழகா இருந்தது. பாடல் வரிகள் எல்லாம் இப்ப மறந்து போச்சு. ஆனா ஒரு வரி மட்டும் ரொம்ப நல்லா ஞாபகம் இருக்கு. We can change the world. இது அமெரிக்ககாரங்களுக்கான பொதுவான வரியா இல்லாம உலக குழந்தைகளுக்கான வரியா இருந்தா சரின்னு நான் சொன்னதுக்கும் வழக்கம் போல எல்லாரும் முறைச்சாங்க. (நான் கருத்து சொன்ன மட்டும் எல்லாரும் இப்படித்தான் ).

அப்புறம் தாரே ஜமீன் பர் படத்துல இருந்து ஒரு பாட்டு போட்டாங்க. மத்த நாட்டு குழந்தைங்க ரசிச்சு ஆடினது பாங்கரா டான்ஸ்க்குதான். மதியம் நம்ம ஊர் சாப்பாட்டை கண்ல தண்ணியோட ரசிச்சு சாப்பிட்டாங்க. அப்பளத்தை ஸ்பூன் போல உபயோகப்படுத்தி சாப்பாட்டை எடுத்து அது கீழ விழுந்துன்னு ஒரே ரகளை. ஜப்பான் குழந்தைங்க ரெண்டு ஸ்பூன் உபயோகபடுத்தி சாப்பிட்டது சூப்பர். தபால் துறை சார்பா ஸ்பெசல் கவர் வெளியிட்டாங்க. இந்திய கலாச்சாரம், கூட்டு குடும்ப வாழ்க்கை, கிராமங்கள் ஒரு பார்வை இன்னும் ரெண்டு நாளைக்கு அவங்க நம்மளை பத்தி தெரிஞ்சுக்க போறாங்க. 12ம் தேதி நிறைவு விழா. மேலும் இதை பத்தின தகவல்களை தெரிஞ்சுக்க கிளிக் செய்யுங்க‌ Super Congress 2009

* * *

நேத்து எங்க வீட்டுக்கு எதிர்ல இருக்கிற கிரவுண்டுல குழந்தைங்க நாடு பிடிக்கிற விளையாட்டு விளையாடிக்கிட்டு இருந்தாங்க. திடீர்னு ஒரு குழந்தை என் நாட்டு பேர் கேரளான்னு சொன்னான். இன்னொருத்தன் டேய் அது ஸ்டேட்டுடா கன்ட்ரி கிடையாதுன்னு சொல்ல உடனே அவன் இல்லை கேரளா நாடுதான். நாட்டுக்கு போயோ அப்படின்னுதானே எங்கப்பாவை எல்லாரும் கேட்கிறாங்க சொல்ல உடனே தமிழ்பையன் அப்ப தமிழ் நாடும் தனி நாடுதான். நாடுன்னு பேருலயே வருதுன்னு சொல்ல எனக்கு திக்குன்னுச்சு. அடப்பாவிங்களா நீங்கதான் எதிர்கால இந்தியாவாச்சே நீங்களே கூறு போட்டா எப்படின்னு நினைச்சுகிட்டே கூப்பிட்டு அது எல்லாமே ஸ்டேட்தான். நீங்க கன்ட்ரி பேர் வெச்சே விளையாடுங்க சொன்னேன். இனிமேல இது போல ஸ்டேட் பேர் சொல்லி பிரிச்சு விளையாடாதீங்க சொல்லி வெச்சேன்.

* * *

இது நான் வாங்கின பல்பு. நான் சாமி கும்பிடும்போது கடவுளே என்னை நீ காப்பாத்து எல்லாரையும் நான் காப்பத்தறேன்ன்னு (சும்மா லூலுகாட்டி) சொல்லுவேன். இதை எங்க நரேன் ரொம்ப நாளா பார்த்து இருக்கான். ஆனா ஒண்ணும் சொன்னது இல்லை. நேத்து ஊருல கோயில்ல அவன் வேண்டினது கடவுளே என்னை நீ காப்பாத்து எங்க பிரியா சித்தியை நான் காப்பத்தறேன். அவங்க எல்லாரையும் காப்பாத்துவாங்க. இதோட முடியலை பிரச்சினை. கோயிலுக்கு வந்த அவங்கப்பா ப்ரெண்ட் ஒருத்தர் பணப்பிரச்சினையில ஏதோ உதவி கேட்டு இருக்கார். உடனே அவன் எனக்கு போன் செஞ்சு இது போல இந்த அங்கிளுக்கு பிரச்சினையாம் நீ காப்பாத்துன்னு சொல்ல நான் " ஙே ".

நட்புக்குள்ளே

2009-07-26T20:28:00.004+05:30

நம்ம புதுகைதென்றல் எனக்கு ப்ரெண்ட்ஷிப் அவார்ட் தந்து இருக்காங்க. . யாருக்கெல்லாம் தரலாமுன்னு யோசிச்சுகிட்டே இருந்து கடைசியில செலக்ட் செஞ்சாஞ்சு :). நான் படிக்கிற எல்லா ப்ளாக் ஒனருமே எனக்கு ப்ரெண்ட்ஸ்தான்.

அமித்து அம்மா (எப்ப ஆன்லைன்ல பார்த்தாலும் உடனே ஒரு ஹாய் சொல்லுவாங்க. நான் பெண் பதிவர்கள்ல இவங்ககிட்ட தான் முதன் முதலா ஜிடாக்கினேன் )

திவ்யப்பிரியா (சிங்கம் வனவாசம் முடிச்சு கிளம்பி இருக்கு. சீக்கிரம் பாய ஆரம்பிக்குமுன்னு நினைக்கிறேன். நடுராத்திரியில போஸ்ட் போடற சங்கத்துல நாங்க எல்லாம் உறுப்பினராக்கும்)

கனகு (வலையுலகத்துல கிடைச்ச தம்பிகள்ல ஒருத்தர். எனக்கு முதன் முதலா இவர்கிட்ட இருந்துதான் ஒரு அவார்ட் கிடைச்சது)

கார்த்திக் (யூத் பதிவர். இவருக்கு எங்க காலேஜ்ல நிறைய ஃஃபேன்ஸ் இருக்காங்க. பீட்டர் ப்ளாக் எல்லாம் ஆரம்பிச்சு கலக்கிட்டு இருக்கார்.)

இன்னும் ஒரு கார்த்திக் , லொள்ளு கார்த்திக் இவர் ப்ளாக் படிச்சா நரசிம்மராவ் கூட மதன்பாப் ஆகிடுவார்

மேவி (என்னை அக்காவா ஏத்துகிட்ட மற்றும் ஒரு ஜீவன்.எனக்கும் இவருக்கும் நிறைய விசயங்கள்ல ஒற்றுமை இருக்கும். ரொம்ப முக்கியமான ஒற்றுமை மொக்கை போடறதுதான் வேற என்ன)

ராகவ் ‍(என்னை யக்கோவ்னு கூப்பிட ஆரம்பிச்ச முதல் ஆளு. இப்ப என் ப்ரெண்ஸ் நிறைய பேர் இப்படி கூப்பிட ஆரம்பிச்சுட்டாங்க)

ராஜி ‍ (இவங்களும் எப்ப ஆன்லைன்ல பார்த்தாலும் உடனே ஹாய் சொல்லுவாங்க. )

ரம்யா (இவங்க கூட சேர்ந்துதான் சமையல் ப்ளாக் ஆரம்பிச்சேன். எப்பவாதுதான் பேசுவோம். ஆனா ரொம்ப குளோஸ் இவங்க :)

சஞ்சய் (பதிவர்கள்ல இவர்கிட்டதான் நான் முதல்ல பேசினேன். என்னை பத்தி தெரியாம போன் நம்பர் எல்லாம் தந்துட்டு இன்னிக்கி வரைக்கும் கஷ்டப்படற ஜீவன்)

வால்பையன் (பின்னூட்டம் ஒரு பதிவுக்கு ரொம்பவே முக்கியம்தானே. எனக்கு முதன் முதலா வந்த பின்னூட்டம் இவர்கிட்ட இருந்துதான். அதுக்கு பிறகு நான் எழுதின ஒரு கவுஜையில பயந்து ஒடினவரு இப்ப திரும்ப வர ஆரம்பிச்சு இருக்காரு.)

விஜி (இப்ப சமீபத்தில அறிமுகம் ஆகி இருக்காங்க. நல்லா பேசறாங்க. சூப்பரா பழகறாங்க. அதனால நான் இவங்க ப்ரெண்ட் ஆகிட்டேன்பா :)

அட இத்தினி தானா உன் ப்ரெண்ட்ஸ் அப்படின்னு கேட்கபிடாது. எல்லாரும் நம்ம நண்பர்கள்தானே. இந்த 12 பேருக்குமே அவங்களும் நண்பர்கள் அப்படின்றதால என் சார்பா இந்த விருதை அவங்க தருவாங்கப்பா :)

விருது வாங்கினவங்க எல்லாம் என்னை பாராட்டி நாலு வார்த்தை எல்லாம் சொல்லவேண்டாம். பாராட்டு எல்லாம் எனக்கு பிடிக்காது :). அதனால பொற்கிழியை மட்டும் சரியான அட்ரஸ்க்கு அனுப்பி வைங்க :). அப்புறம் நம்ம மத்த நண்பர்களுக்கு இந்த விருதை குடுத்து அவங்ககிட்ட உங்க பொற்கிழியை வாங்கிகோங்க சரியா :)

கூட்டாஞ்சோறு

2009-07-23T14:30:00.001+05:30

போன வாரம் நல்லாவே போச்சு. எதிர்பார்த்த எதிர்பாராத நிகழ்வுகள் அப்படின்னு போன வாரம்நல்லாதான் இருந்தது. புதுகை தென்றல் எனக்கு நட்பு விருது குடுத்து இருக்காங்க. நானும் அதைஇன்னும் நிறைய பேருக்கு தரணுமாம். குடுத்துடலாம் விடுங்க :). [அப்பாடா அடுத்த பதிவு போட மேட்டர் கிடைச்சாச்சு ]

!@#$%^&*()_+|{}:"<>?

ஞாயித்துகிழமை எங்க ஊருல பதிவர் சந்திப்பு நடந்தது. பதிவர்களின் பதிவுகளை படிக்கிறவங்கசார்பா நானும் அதுல கலந்துகிட்டேன். சஞ்சய், வேலன் அண்ணா, வால்பையன், செல்வேந்திரன் , விஜிராம் இவங்களையும் சென்னையில இருந்த வந்து இருந்து சிறப்பு விருந்தினர் ச்சின்னப்பையன்அவங்களையும் பார்த்தேன்.மழை வந்துகிட்டு இருந்ததால நான் கொஞ்ச நேரத்துலயேகிளம்பிட்டேன். அதனால எல்லாரும் என் ரம்பத்திலிருந்து தப்பிச்சுட்டாங்க :(. பரவாயில்லை. இன்னொரு தரம் பார்க்கும்போது பேசிக்கலாமுன்னு விட்டுட்டேன்.

!@#$%^&*()_+|{}:"<>?

போன சனிக்கிழமை என் ப்ரெண்ட் ஒருத்திகிட்ட பேசிகிட்டு இருக்கும் போது சீக்கிரம் சமைக்கிறதுபோல ஒரு ரெசிப்பி சொன்னேன். அதை அவ அடுத்த நாளே வீட்டுல செஞ்சு பார்த்து இருக்கா. அவபொண்ணு அவகிட்ட சொல்லி இருக்கா. அம்மா இனி மேல‌எத்தனை அவசரம் ஆனாலும் பிரியாஆன்ட்டிகிட்ட மட்டும் ரெசிப்பி கேட்காதேன்னு :(.இதை திரும்ப என் ப்ரெண்ட் என்கிட்ட சொல்லிட்டு இதுக்கு அவ்வ்வ்வ்வ் அப்படின்னு ஒரு சவுண்டு விடு. நாங்க ரீபிட்டுன்னு ஒரு சவுண்ட் விடறோம் அப்படிங்கறா. இவங்களை எல்லாம் ப்ளாக் படிக்க வெச்சது மகா பாவம் அப்படின்னு இப்பதான் தோணுது

!@#$%^&*()_+|{}:"<>?

எல்லாரும் கடைசியில தத்துவம் இல்லாட்டி கவிதை சொல்லறாங்க. எனக்கு ரெண்டுமே கொஞ்ச தூரம் அப்படின்றதால் ஒரு புது மொழி சரியா

அரம் செய்ய இரும்பு
ஆறுவது காபி

டிஸ்கி :இது கூட நான் சொந்தமா யோசிக்கலை. என் ப்ரெண்ட் அருள் சொன்னது. என்னை திட்டணும் தோணுமே. அதுக்குதான் மேல அந்த சிம்பல்ஸ் போட்டு வெச்சு இருக்கேன். உபயோகப்படித்திகோங்க. அது கொஞ்சம் டீசண்டான திட்டு வார்த்தைகள் அதுதான் :)

நான் பெரியம்மா ஆகிட்டேன்

2009-07-02T16:06:00.001+05:30

பயணம் எப்போதுமே எனக்கு பிடித்த விஷயம். அதுவும் ஜன்னலோர இருக்கையில் இரவு நேரங்களில் நெடுந்தூர பயணங்கள் சொர்க்கம். ஆனால் சென்ற திங்கள் கிழமை இரவு 8.00 மணிக்கு சேலத்தில் இருந்து கோவை செல்லும் பேருந்தில் ஏறி அமர்ந்து பொழுது ஒரு சலிப்புதான் மிஞ்சி இருந்தது. அதே தினம் காலையில் 3.00 மணிக்கு கோவையிலிருந்து கிளம்பி சேலம் சென்று நாள் முழுக்க அலைந்தும் வேலை முடியவில்லை. திரும்பவும் இரண்டொரு நாட்களில் அதே வேலைக்காக சேலம் திரும்ப வர வேண்டும் என்ற சலிப்புடன் பசி , தலைவலி , அடுத்த நாள் கண்டிப்பாய் அலுவலகம் சென்றே ஆக வேண்டிய கட்டாயம் இவை எல்லாம் சேர்ந்ததால் என்ன வாழ்க்கை இது என்ற விரக்தியோடு அமர்ந்தேன். இது எல்லாம் என்ன சோகம் என்று அறிவுறுத்த கடவுள் விரும்பினார் போல. சட்டென்று பஸ்சில் கண்டக்டர் வீடியோவை ஆன் செய்ய வில்லு படம் ஓடத்தொடங்கியது. "கடவுளே என் மேல உனக்கு இரக்கமே இல்லையா", வாய் விட்டே கேட்டேன் போல. பக்கத்தில் இருந்த பெண் சட்டென திரும்பி பார்த்தார். கடவுளுக்கு கேட்டதோ இல்லையோ பஸ்கண்டக்டர்க்கு கேட்டு விட்டது போலும். வில்லுவை உடைத்து தளபதியை ஓடவிட்டார்.

இளைய தளபதிக்கிட்ட இருந்து நம்ம தளபதி காப்பாத்திட்டாருப்பா என்ற நிம்மதியோடு படத்தை பார்க்க ஆரம்பித்தேன். அதில ஒரு சீனில் ரஜினி தன் அம்மா யாரென்பது தெரிந்த பிறகு அழுது கொண்டு இருப்பார். அப்ப அவர் குழந்தை வந்து, " சூரியா ஏன் அழறே ?" என்று கேட்கும். எல்லா குழந்தைகளும் ஒன்றுதான் என்றாலும் அந்த கேள்வியை பெண் குழந்தை கேட்டதால் வந்த நெகிழ்ச்சி சற்று அதிகமாய் இருக்கும். நாம் சோகமாய் இருக்கும் சமயங்களில் பெண் குழந்தைகள் அம்மாவாய் மாறி ஆறுதல் சொல்லும் அழகு நிச்சயம் நம்மில் பலருக்கும் வாய்த்திருக்கும். கண்ணீர் யார் துடைத்தாலும் நிற்கும் என்றாலும் அம்மாவின் கைகளுக்கு வலிமை அதிகம்தானே. அந்த சமயத்தில்தான் தோன்றியது பானுவுக்கும் (என் தங்கச்சிதான்) பொண்ணுதான் பொறக்கணும்.

வீடு வந்து சேர்ந்து நடு ராத்திரியிலும் ஊர் கதை எல்லாம் பேசி உறங்க சென்ற ஒரு மணி நேரத்தில் அம்மா எழுப்பினார்கள். "பானுவுக்கு வலி வந்து இருக்கு. ஹாஸ்பிட்டல் கிளம்பறோம். நீ என்ன செய்யறே"

"காலையில காலேஜ்க்கு போயிட்டு வந்துடரேன்மா நீ கிளம்பு"

காலையில ஆபிஸ் போயிட்டு மதியம் அவசரமாய் ஹாஸ்பிட்டல் போய் பார்த்தா அம்மா அழுதுகிட்டு இருக்காங்க.

"என்னம்மா ஆச்சு.

இன்னும் தலை திரும்பலையாம். தண்ணி வேற குறைஞ்சுகிட்டே வருதாம்"

4.00 மணிக்கு வந்த டாக்டர் ,

"முடிஞ்சவரைக்கும் நார்மல் டெலிவரிக்கு முயற்சி செஞ்சு பார்த்தாச்சுங்க. முடியலை. ஆபரேட் செஞ்சு பேபியை எடுத்துடலாம், " எனச்சொன்னார்.

ஆபரேசன் ரூம் வாசல்ல எல்லாரும் காத்திருக்க ஆரம்பிக்க, வினாடிகள் ஒவ்வொன்றும் யுகங்களாய் கடக்க, 4.30 மணிக்கு வீர் என்று ஒரு குழந்தையின் அழுகுரல் கேட்க சட்டென்று சிலிர்த்தது உடல்.

பிறகு ஒரு அரைமணி நேரம் கழித்து பாப்பாவை கொண்டு வந்து காட்டினார்கள். நான் ஆசைப்பட்டது போலவே பெண் குழந்தை. ரோஜா பூ நிறத்தில் அப்படியே அவள் அப்பா போலவே இருக்கிறாள் என் தங்கை மகள். தொட்டு பார்க்க ஆசைப்பட்டு குழந்தையை தொட அந்த மென்மையும் ஈரமும் இன்னும் என் கைகளில் மிச்சம் இருக்கிறது. குட்டிம்மா என்ற பெயர் இப்பொழுது கயலிடம் இருந்து இவளுக்கு டிரான்ஸ்பர் ஆகிவிட்டது.

என் வீட்டு ஆட்கள் குழந்தை பானுவை உரித்து வைத்து இருக்கிறது என்றும் தங்கை கணவர் வீட்டு பக்கம் அவர் ஜாடை என்றும் செல்ல சண்டை போட்டு கொண்டு இருக்க இடையில் சென்ற நான் குழந்தை ஜாடையில யார் போல இருந்தா என்ன அறிவுல பெரியம்மா போல இருந்தா போதாதா என சொல்ல போக மொத்த குடும்பமுமே என்னை கொலை வெறியோட பார்க்க மீ தி எஸ்கேப்பு........

தா.பி. சில குறிப்புகள்

2009-06-04T23:30:00.007+05:30

வணக்கம் மக்களே நல்லா இருக்கிங்களா. கொஞ்ச நாளா இணையம் பக்கம் வரவே முடியலைங்க. நிறைய வேலைங்க. புதுசா வேலை எல்லாம் செஞ்சதால உடம்பு வேற சரியா இல்லாம போச்சு. எல்லாம் சரியாகி வந்தப்ப என் கெட்ட நேரமும் உங்க நல்ல நேரமும் கை குலுக்கிக்கிச்சு. சிஸ்டம் பிரச்சினை செய்ய ஆரம்பிச்சு இருந்தது. எல்லாம் ஒ.கே ஆகி இதோ திரும்ப வந்துட்டோமில்ல. பதினைஞ்சு இருபது நாளா எந்த ப்ளாக் பக்கமும் போகலை. அங்க எல்லாம் போயி ஒரு விசிட் அடிச்சுட்டு வந்துடறேன். அதுக்குள்ள நீங்க இதை கொஞ்சம் படிச்சு வைங்க. ஏன்னா வரலாறு ரொம்ப முக்கியம்.

முதல்ல என்னை இந்த தொடர் பதிவுக்கு அழைச்ச முகுந்தன், அமித்து அம்மா ரெண்டு பேருக்கும் ஒரு பெரிய நன்றி.

1.உங்களுக்கு ஏன் இந்தப் பெயர் வந்தது? உங்களுக்கு உங்க பெயர் பிடிக்குமா ?

அம்மாவுக்கு பிடிச்ச தாரணியும் அப்பாவுக்கு பிடிச்ச பிரியாவும் சேர்ந்து தாரணி பிரியா ஆகிட்டேன். ரொம்பவே பிடிக்கும்.

2. கடைசியாக அழுதது எப்பொழுது?

மே 18.

3.உங்களோட கையெழுத்து உங்களுக்கு பிடிக்குமா?

தமிழ் கையெழுத்து ரொம்ப ரொம்ப பிடிக்கும். ஆங்கிலம் பிடிக்கும் :).

4.பிடித்த மதிய உணவு என்ன?

நான் ஃபார்ச்சூன் சமையல் எண்ணெய் விளம்பர மாடலா போக வேண்டிய ஆளுங்க. நல்லா ரவுண்டு கட்டி சாப்பிடற ஆள். சைவத்துல எதை குடுத்தாலும் சாப்பிடுவேன். இருந்தாலும் குறிப்பிட்டு சொல்ல சொன்னா கத்திரிக்காய் சாம்பார், கீரை பொரியல், அப்பளம் அடிக்கடி சாப்பிடறது இதுதான்

5.நீங்கள் வேறு யாருடனாவது உங்களோட நட்பை உடனே வச்சுக்குவீங்களா?

யார்கிட்ட வேணுமின்னாலும் உடனே பேசுவேன். ஆனா நட்பா பழக கொஞ்சம் யோசிப்பேன். அலைவரிசை ஒத்துவரணும் அப்படி எல்லாம் இல்லை. மனசு ஒரு டிக் அடிக்கணும் அது ரொம்ப முக்கியம். என் நெருங்கிய நண்பர்களுக்கும் எனக்கும் எந்த ஒரு விசயமும் ஒத்து வராது. ஆனாலும் நாங்க நாலு பேரும் 20 வருடமா நட்பா இருக்கோம்

6.கடலில் குளிக்க பிடிக்குமா....அருவியில் குளிக்க பிடிக்குமா?

தினமும் குளிக்க பிடிக்கும் :).
கடல் : அமைதியா உக்கார்ந்து பார்க்க பிடிக்கும்
அருவி : கொஞ்சம் பயத்தோடதான் பார்க்கவே செய்வேன்.

7.முதலில் ஒருவரைப் பார்க்கும் போது எதை கவனிப்பீர்கள்?

அவங்க முகம்தான்

8.உங்க கிட்ட உங்களுக்கு பிடிச்ச விஷயம் என்ன? பிடிக்காத விஷயம் என்ன ?

என்னையே எனக்கு ரொம்ப பிடிக்கும் (சரி சரி கூல் யாரும் பல்லை கடிக்காதீங்க)

பிடிக்காத விசயம் என்பதை விட மாத்திக்க நினைக்கற விசயம் என் சோம்பேறித்தனம். நாளைக்கு அப்படின்னு தள்ளி போட மாட்டேன். ஆனா இன்னும் ஒரு அரை மணி நேரம் போகட்டுமேன்னு நினைக்கிற ஆள் நான்

9.உங்க சரி பாதி கிட்ட உங்களுக்கு பிடித்த பிடிக்காத விசயம் எது?

பிடித்தது : மிஸ்டர் கூல்
பிடிக்காதது : எதையும் யாரை பத்தியும் யோசிக்காம எடுத்த முடிவு

10.யார் பக்கத்துல இல்லாம இருக்குறதுக்கு வருந்துகிறீர்கள் ?

நான் பக்கத்தில் இல்லையேன்னு வருத்தபடறவங்க என் பக்கத்துல இல்லையேன்னுதான் நான் வருத்தபடறேன். (அடிக்க வராதீங்க ப்ளீஸ்)

11.இதை எழுதும் போது என்ன வர்ண ஆடை அணிந்து உள்ளீர்கள்?

ஆரஞ்சு கலர்

12.என்ன பார்த்து//கேட்டுக் கொண்டு இருக்குறீங்க ?

ஜெர்மனியின் செந்தேன் மலரே பாட்டு ஜெயா டிவியில இருந்தும்
இன்னுமா தூங்க போகலை இது அம்மாகிட்ட இருந்தும்

13.வர்ணப் பேனாக்களாக உங்களை மாற்றினால் என்ன வர்ணமாக உங்களுக்கு ஆசை?

பச்சை நிறமே பச்சை நிறமே. நான் பச்சை இங்க்ல கையெழுத்து போடற அளவுக்கு பெரிய ஆள் ஆகணும் அப்படின்னு எங்க அம்மா ஆசைப்பட்டாங்க. அது முடியலை. குறைந்தபட்சம் பச்சை கலர் பேனாவது ஆகலாமேன்னுதான்.

14.பிடித்த மணம் ?

மழை வரும்போது வர்ற மண் வாசம், பெட்ரோல் வாசம், காபி வாசம்,

15.நீங்க அழைக்கப் போகும் பதிவரிடம் உங்களுக்கு பிடித்த விஷயம். அவரை அழைக்கக் காரணம் என்ன ?

நான் ரொம்ப லேட். நான் அழைக்க நினைச்ச நிறைய பேர் இந்த பதிவை போட்டு அதுக்கு அடுத்த பதிவும் போட்டாச்சு. அதனால இப்போ மாட்டினது அருமை தம்பி மேவி மட்டும்தான். மேவி கலந்து கட்டி அடிச்சு விளையாடுவார். அது போதாதா என்ன

16.உங்களுக்கு இதை அனுப்பிய பதிவரின் பதிவில் உங்களுக்குப் பிடித்த பதிவு ?

முகுந்தன் சார் கேசவ் பத்தி எழுதின பதிவுகள் எல்லாம் பிடிக்கும். செல்போன் இது படிச்சு ரொம்ப நேரம் சிரிச்சு இருக்கேன்.

அமித்து அம்மாவோட அமித்து அப்டேட்ஸ் எல்லாம் பிடிக்கும்
அழியாத கோலங்கள் இது படிச்சு கொஞ்சம் கண்கலங்கினேன்.

17. பிடித்த விளையாட்டு?

கேம்ஸ் பீரியட் கட் அடிச்ச முதல் ஆள் நானாகத்தான் இருப்பேன்னு நினைக்கிறேன். டென்னிஸ் பார்க்க ரொம்ப பிடிக்கும். அதுவும் இந்த ரெண்டு நாளா ரொம்ப ரொம்ப பிடிக்குது :).

18.கண்ணாடி அணிபவரா?

போட சொல்லி வாங்கி வெச்சுருக்கேன். ஆனா இன்னும் போட ஆரம்பிக்கலை :)

19.எப்படிப் பட்ட திரைப் படம் பிடிக்கும்?

எல்லா படமுமே பார்ப்பேன். ஏதாவது ஒரு விஷயமாவது பிடிச்சு இருக்கும் :)

20.கடைசியாகப் பார்த்த படம்?

அயன்.

21.பிடித்த பருவ காலம் எது?

மழைக்காலம். மழையில் நனைந்து கொண்டே நடக்க ரொம்பவே பிடிக்கும். இப்ப கூட மழை வந்தா ஒரு பத்து நிமிசமாவது நனைவேன் :)

22.என்ன புத்தகம் படித்துக் கொண்டு இருக்கீங்க?

இப்ப எதுவும் இல்லை

23.உங்கள் டெஸ்க்டொப்ல் இருக்கும் படத்தை எத்தனை நாளுக்கு ஒரு நாள் மாற்றுவீர்கள்?

படமே இல்லைங்க ப்ளைன் ப்ளாக் கலர் :)

24.பிடித்த சத்தம் ? பிடிக்காத சத்தம்?

அப்படி எல்லாம் எதுவுமே இல்லை. அது அந்த நேரத்து மனநிலையை பொறுத்த விசயம். ஆனா ஹாரன் சத்தம் மட்டும் எப்பவுமே பிடிக்காது.

25.வீட்டை விட்டு நீங்கள் சென்ற அதிக பட்ச தொலைவு?

தனுஷ்கோடி கிமீ கணக்கு தெரியலை :(

26.உங்களுக்கு ஏதாவது தனித் திறமை இருக்கிறதா?

நல்லா பாட்டு பாடுவேன். சூப்பரா படம் வரைவேன் அப்படின்னு சொல்ல நினைச்சேன். 8வது படிக்கும்போது பாட்டு டீச்சர் இப்ப கிளாஸை விட்டு நீ வெளிய போறாயா இல்லை நான் போகட்டுமான்னு கேட்டதும், +1 படிக்கும்போது ஜூவாலஜி மாஸ்டர் தவளை வரைய சொன்னா ஆமை வரைஞ்சுட்டு வந்து இருக்கேன்னு ரெக்கார்ட் வொர்க்காக அடிச்சதும் இப்ப ஞாபகம் வந்து போச்சே.

திறமைகள் ஏதும் இல்லாதிருப்பதே என் தனிதிறமைன்னு வெச்சுக்கலாமா :)

27.உங்களால் ஏற்றுக் கொள்ள முடியாத ஒரு விஷயம்?
துரோகம்

28.உங்களுக்கு உள்ளே இருக்கும் சாத்தான்?

என் கோபம் + என் பிடிவாதம்
மாத்திக்க முயற்சி செஞ்சுகிட்டேஏஏஏஏஏ இருக்கேன்

29.உங்களுக்கு பிடித்த சுற்றுலா தலம்?
மலை வாசஸ்தலம் , கடலோர பகுதிகள் எல்லாம் ரொம்ப பிடிக்கும்

30.எப்படி இருக்கணும்னு ஆசை?
தாரணி போல இருக்கணும் அப்படின்னு மத்தவங்க சொல்லறது போல இருக்கணும் அப்படின்னு :). ரொம்ப அதிகமா இருக்கோ. நான் நான் ஆகவே இருக்க ஆசை

31.கணவன் செய்ய விரும்பும் ஒரே காரியம் ?

இது கண்ணன்கிட்ட கேட்க வேண்டிய கேள்வியாச்சே :)

32.வாழ்வு பற்றி ஒரு வரி சொல்லுங்க?

நேற்று என்பதும் கையில் இல்லை
நாளை என்பதும் பையில் இல்லை
இன்று மட்டுமே நெஞ்சில் மிச்சம் உண்டு

இந்த நிமிசம் வாழ்க்கையை இப்ப வாழுங்க. அனுபவிங்க ஆராயாதீங்க.

அப்புறம் தலைப்பை காபி சில குறிப்புகள் அப்படின்னு படிச்சுடபோறீங்க. (என்னை தா.பி.ன்னு கூப்பிட ஆரம்பிச்சது கார்க்கி & எஸ்.கே)

2009-05-20T01:49:00.000+05:30

நம்பிக்கையுடனும் கண்ணீருடனும் காத்திருக்கிறோம் நீ மீண்டு வருவாய் என‌

கமெண்ட்ஸ் கார்னர்

2009-05-12T20:43:00.007+05:30

தேர் திருவிழா

2009-05-04T23:39:00.004+05:30

ஆனிவல் எக்ஸாம் முடிஞ்சு அன்னிக்கு மதியம் கூட்டிட்டு போய் அவினாசியில எங்க பெரியம்மா வீட்டுல போட்டாங்கன்னா திரும்ப நாளைக்கு ஸ்கூல்னா இன்னிக்குதான் கூட்டிட்டு வருவாங்க. பெரியம்மா வீட்டுல கிடைக்கிற அதிகப்பட்ச சந்தோசங்கள்ல ஒண்ணு அவினாசி தேர் திருவிழா. தமிழ்நாட்டுலயே ரெண்டாவது பெரிய தேர். தேர் திருவிழா ஆரம்பிச்சதும் ஊரே கொண்டாட்டமா இருக்கும். தினமும் பெரிய கோயிலுக்கு போவோம். சாமி கும்பிடறது எல்லாம் சும்மா ஒரு பத்து நிமிசம்தான். வேகமா ஒடி பிரகாரத்தை ஒரு சுத்து சுத்திட்டு அங்க இருக்கற கலையரங்கத்துக்கு வந்துடுவோம். மணலை குமிச்சு வெச்சு உட்கார்ந்துகிட்டு என்ன நிகழ்ச்சி நடந்தாலும் ஆன்னு வாயை பிளந்து பார்ப்போம். பெரும்பாலும் ஆன்மீக உரைகளாதான் இருக்கும். அப்ப எல்லாம் தேரை மூணு நாள் இழுப்பாங்க. அதுவும் ராத்திரி நேரங்கள்ல மட்டும்தான். தேர் அதோட நிலையில இருந்து நகர ஆரம்பிச்சதும் அது பின்னாடியும் முன்னாடியும் நடக்க ஆரம்பிச்சமுன்னா திரும்ப தேரை அதே இடத்துல கொண்டு போய் நிறுத்தர வரைக்கும் தூக்கம் வராது. தேர் இழுக்கறதுக்கு ஆரம்பிக்கற அன்னிக்கு காலையில தேர் மேல ஏறி சாமி கும்பிடலாம். ஒரு தைரியத்தில ஏறிடுவேன். சுத்தி வரும்போது கீழ பாக்கும்போது கால் நடுங்க ஆரம்பிக்கும் பாருங்க. தெய்வ நம்பிக்கை அதிகமாகிற தருணங்கள் அது

தேர் இழுக்கும்போது ரோடுல டிராபிக் எல்லாம் நிறுத்திடுவாங்களா. நாங்க ரொம்ப சவுகரியமா மாங்கா மிளகா தூள் எல்லாம் வாங்கி வெச்சுகிட்டு நடு ரோடில உக்காந்திடுவோம். அதுல எங்க ஒரு அக்கா மட்டும் ரோடுல உட்கார மாட்டாங்க. நாங்க அவங்களை ,"பெரிய அமெரிக்காவில பிறந்தவா ரோட்டுல உக்கார மாட்டியோன்னா" கடுப்பேத்தி உட்கார வைப்போம். ஆனா இப்ப நிஜமாவே அந்த அக்கா அமெரிக்காவிலதான் இருக்காங்க. எப்பவுமே முதல் நாள் எங்க பெரியம்மா வீட்டு முன்னாடி தேரை நிறுத்தி வெச்சுட்டு போயிடுவாங்க. திரும்ப அடுத்த நாள்தான் ராத்திரிதான் இழுப்பாங்க. அடுத்த நாள் காலையில ஆரம்பிச்சு அன்னிக்கு ராத்திரி வரைக்கும் எங்க ஆட்டம் முழுக்க அந்த தேருலதான் இருக்கும். தேரை இழுக்கற அந்த வட கயிறை தூக்க கூட முடியாது. அது மேல ஏறி நடக்கறதுல ஆரம்பிச்சு தேருல ஊஞ்சல் கட்டி ஆடறது எல்லாம் நடக்கும். அப்புறம் தேருக்கு அடியிலதான் தேர் மேல போறதுக்கான வழி இருக்கும். அதுல ஏறி மேல போக ஆரம்பிச்சு பாதில பயந்து போயி திரும்ப கீழ இறங்கி வந்தோடுவோம். அன்னிக்கு ஒரு நாள் முழுக்க தேர் எங்களுக்கு மட்டுமே சொந்தமா இருக்கும். எங்க வீட்டுக்கு எதிர் வீட்டுல நீர் மோர் தருவாங்க. அதை மட்டுமே வாங்கி குடிச்சுட்டு வீட்டுக்கு சாப்பிட கூட போகாம‌ தேரை சுத்தியே விளையாடிட்டு இருப்போம்.

முன்ன எல்லாம் தேரை இழுக்கும் போது முன்னாடி தேரை நிறைய பேர் வடம் பிடிச்சு இழுத்துகிட்டு இருக்கும்போது பின்னாடி தேர் சக்கரத்துல அடியில ஒரு பெரிய மரத்தை வெச்சு அது மேல ஒரு பத்து பதினைஞ்சு பேர் ஏறி குதிப்பாங்க. அதை சல்லை போடறதுன்னு சொல்லுவாங்க. நெம்புகோல் தத்துவம் எப்படி எல்லாம் உபயோகப்படுத்தறாங்க பாருங்க‌. டப டபன்னு தப்பட்டை சத்தமும் தேர் இழுக்கும்போது வர்ற ஹோய் சத்தமும் கேட்க குடுத்து வெச்சு இருக்கணும். தேரை இழுக்கும் போது அது ஆடி வர்ற அழகு இருக்கே. ஆனா மனசுல கொஞ்சம் பயமும் இருக்கும். தேர் ஆடிட்டே வந்து நம்ம மேல விழுந்திடுமோன்னு தோணும். இழுக்கறதை விட்டவுடன் வடகயிறு அப்படியே பின்னால போகும். எல்லாரும் கூட்டமா சொய்ன்னு பின்னால போய் முன்னால் வந்து நல்லா இருக்குமுங்க.

இப்ப இருக்கிற தேர் புது தேர். கொஞ்ச வருசத்துக்கு முன்னால பழைய தேருக்கு யாரோ தீ வைச்சுட்டாங்க. இந்த புது தேர் இப்ப எல்லாம் ஒரே நாள்ல இழுத்து முடிச்சுடறாங்க.

இன்னிக்கு அவினாசி தேர். கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னால் என் பெரியம்மா பொண்ணு போன் செஞ்சா. அவினாசிக்கு வா. தேர் பாக்கலாமின்னு. என்ன செய்ய. வயசு கூட கூட இழக்கிற சின்ன வயசு சந்தோசங்கள் அதிகமாகிட்டே வருது. என் பெரியம்மா பேரன்களுக்கு தேர் எங்க அளவுக்கு பிடிச்ச விசயமான்னு தெரியலை. கேட்டு பாக்கணும். அடுத்த வருசமாவது ஆபிஸில லீவு கிடைச்சு தேருக்கு ஊருக்கு போகணும். தேரை பார்த்து பத்து வருசமாச்சுங்க.

மேல போட்டோவில இருக்கறதுதான் அவினாசி பெரிய தேரும் சின்ன தேரும்

ஏப்ரல் மேயில தீர்ந்து போச்சுதே

2009-05-03T21:44:00.003+05:30

"சார் ஒரு ஐநூறு இருக்குமா? சேலரி வாங்கி தரேன்

ரெண்டு காபி ரெண்டு பிஸ்கட் கணக்குல எழுதிகோங்க. ஒண்ணாந்தேதி தந்தரேன்."

இந்த ரெண்டு டயலாக் சென்ற வாரங்களில் அதிகமா எங்கள் அலுவலகத்தில் பேசப்பட்டது. எல்லார்கிட்டயும் கொஞ்சம் பணப்பிரச்சினை. காரணம் என்னன்னு பார்த்தா எல்லாரும் அவங்க குழந்தைகளுக்கான டியூசன் ஃபீஸ் கட்டி முடிஞ்சு போய் இருக்காங்க. இத்தனைக்கும் எல்லாருமே ஏப்ரல் மாத கட்ட வேண்டிய கட்டணத்தை உத்தேசமா கணக்கு போட்டு போன மே மாதத்தில இருந்தே கொஞ்சம் பணத்தை மாதந்தோறும் சேமிஞ்சுட்டு வந்தவங்கதான்.

அப்படி இருந்தும் ஏன் இப்படி ஒரு நிலைமைன்னா எல்லா ஸ்கூலுலயும் ஏறக்குறைய 40% முதல் 50% வரை கல்வி கட்டணத்தை அதிகப்படுத்தி இருக்காங்க. எல்.கே.ஜி படிக்கிற குழந்தைக்கு ஒரு டெர்ம் ஃபீஸ் 5,000 முதல் 8,000 வரை வாங்கி இருக்காங்க. இது தவிர பஸ் பீஸ், யூனிபார்ம், நோட் புக்ஸ் அப்படின்னு எல்லா ஏரியாவிலும் புகுந்து விளையாடி கொள்ளையடிக்கிறாங்க. இதுல ஒரு ஸ்கூல அதிகப்பட்ச கொடுமையா ஸ்கூல் பேக், லன்ஞ் பேக் ரெண்டுமே அதே ஸ்கூலதான் வாங்கணுமாம். வெளியில ரெண்டும் சேர்ந்து 750 வருமா? இவங்ககிட்ட 1200 அழுகணுமாம். என்ன கொடுமை இது.

கல்வி கட்டண உயர்வுக்கு இவங்க சொல்லற காரணம் 6வது ஊதியகுழு பரிந்துரையை செயல்படுத்தினா சம்பளம் அதிகமா தர வேண்டி இருக்கும். எனக்கு தெரிஞ்சவரைக்கும் தனியார் பள்ளிகள்ல சம்பளம் எல்லாம் சட்டபடி முறையா பள்ளி கல்வி இயக்குனரகத்துல சொல்லி இருக்கிற படி தரது இல்லை. பி.எட் முடிஞ்சு இருந்தா 4000, எம்.எட்டா 5000 இப்படித்தான் தர்றாங்களே தவிர யாருக்கும் ஸ்கேல் போட்டு சம்பளம் மற்ற அலவன்ஸ் அப்படின்னு எல்லாம் தர்றது இல்லை. அப்படியே கணக்குக்கு கண்டிப்பா தர வேண்டி இருந்தாலும் ஐந்து வருசம் அதுக்கு மேல வேலை செய்யறவங்க இதுபோல ஏதாவது ஒரு கண்டிசன் போட்டு அவங்களுக்கு மட்டும் ஸ்கேல் போட்டு தருவாங்க. மத்தவங்களுக்கு இருக்கவே இருக்கு கன்சாலிட்டேட் பே அப்படின்ற வார்த்தை.

போன வாரம் பேப்பரில் படிச்சேன். தனியார் மெட்ரிக் பள்ளிகள் தன்னிச்சையா கட்டணத்தை அதிகரிக்க கூடாதுன்னு ஒரு உத்தரவு போட்டு இருக்காங்களாம். ஆனா யாருமே அதை மதிச்சது போல தெரியலை. பணம் கட்டும்போது இது பத்தி கேள்வி கேட்கற பேரன்ட்ஸ்கிட்ட திருப்பி தர சொல்லி உத்தரவு வந்தா திருப்பி தர்றோம் சொல்லறாங்க. ஆனா கண்டிப்பா அப்படி ஒரு உத்தரவு வந்தா நாம கட்டின அதிகமான பணம் அவங்க ஸ்கூல் பில்டிங் டொனேசனாதான் மாறும் :)

கடந்த பிப்ரவரி மாசத்தில ஒரு தனியார் பள்ளி வாசலில காலை 5.30 மணிக்கு அப்படி ஒரு கூட்டம். ஏன்னா அன்னிக்கு அப்ளிகேசன் தராங்களாம். இது போல தனியார் கல்வி நிறுவனங்களை நாம தேடி போய் நம்ம குழந்தைகளை சேர்த்தறதாலதான் அவங்க இதுபோல ஆடறாங்களோன்னு தோணுது.

இப்ப எல்லாம் அரசாங்க பள்ளிகள்ல தனியார் பள்ளிகளை விட நல்ல கல்வி கிடைக்குது. என் சித்தி பொண்ணு எட்டாவது வரைக்கும் மெட்ரிக் பள்ளியிலதான் படிச்சு இருந்தா. ஒன்பதாம் வகுப்பு வந்தப்ப அவளை அரசு பள்ளியில சேர்ந்தாங்க. போன வருடம் அவ பத்தாம் வகுப்புல எடுத்த மார்க் 463/500க்கு. இத்தனைக்கும் அவ ஸ்கூல்ல அவ 10வது ரேங்க். நாம யோசிக்க வேண்டிய நேரம் வந்தாச்சுன்னுதான் நான் நினைக்கிறேன்

கூட்டாஞ்சோறு

2009-04-19T00:33:00.004+05:30

ம் 20-20 கிரிக்கெட் ஆரம்பமாகி இருக்கு.இனி கொஞ்ச நாளைக்கு எங்க பார்த்தாலும் பசங்க பொண்ணுங்களுக்கு இதே பேச்சாதான் இருக்கும். எனக்கு கிரிக்கெட்ல எப்பவுமே பெரிய ஆர்வம் கிடையாது. என் தங்கை எனக்கு சாபம் விட்டுட்டே இருப்பா. உன் புருசன் பாரு தூங்கும்போது கூட கிரிக்கெட் பத்தி யோசிக்கிற ஆளா இருப்பாருன்னு. நல்ல வேளை என் ரங்கமணிக்கு கிரிக்கெட்டுக்கு ஸ்பெல்லிங் கேட்டா கூட பிடிக்காது. தப்பிச்சேன்பா. நான் வெயிட் செய்யறது மே 24க்கு ப்ரென்ச் ஒபன். பெடரர் பேக் டூ தி பார்ம் வரணுமுன்னு சாமிகிட்ட ஸ்பெஷலா வேண்டி இருக்கேன். அவர் டைட்டில் ஜெயிச்சா கொஞ்சம் மொக்கை குறைவா போடலாமுன்னு நினைக்கிறேன். இதுக்காகவது நீங்களும் வேண்டிகோங்க. எங்க ஆளு சரியா விளையாடணுமுன்னு :).

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
Flat -----------Apartment
Lift ------------Elevator
Autumn--------- Fall
Rubber ----------Eraser
Torch --------Flash light
Queue----------- Line
Post------------ Mail
Cinema -----------Movie Theater
Hire ----------Rent
Holiday -----------Vacation

மேல இருக்கிற வார்த்தைகள்ல என்ன வித்தியாசமுன்னு யோசிங்க. யோசிச்சுகிட்டே படிங்க. கடைசியில பதில் சொல்லறேன்.எனக்கு பதில் தெரியும் அப்படின்னு சொல்லறவங்க யோசிக்காம அடுத்த பத்தி படிங்க சரியா?

* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
ஆனந்த தாண்டவம் நல்ல வேளை சுஜாதா சார் இந்த படத்தை பார்க்கலை வேற என்ன சொல்ல :(. இந்த படத்துல ஒரு ஸ்பெஷல் ஹீரோ சித்தார்த் எங்க காலேஜ் பையனாம். பார்த்த ஞாபகம் இல்லை. எப்படி இருந்தாலும் அடுத்த வருசம் கல்சுரல்ஸுக்கு வந்துருவார். அப்ப டிப்ஸ் குடுத்திடலாம். கல்சுரல் அப்படின்னு சொன்னதும் ஞாபகம் வருது. போன வாரம் காலேஜ் டே. நாக்க முக்க, நியூ வே ஆத்தி சூடி பாட்டும் குறைஞ்சது முப்பது நாப்பது தடவை பாடினாங்க, ஆடினாங்க. யுவன் கிராப் குறையுது போல.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
இப்ப வெயில் காலமா அப்படின்னு சந்தேகம் வர்ற அளவுக்கு இருக்குங்க எங்க கோயமுத்தூர் கிளைமேட். காலையில லேசான பனி, சாயந்திரம் லேசான குளிரோட வீசற காத்துன்னு சூப்பரா இருக்கு. இப்ப எல்லாம் காலையிலயும் சாயந்திரமும் ரசிச்சு வண்டி ஓட்டிகிட்டு இருக்கேனே. ஆமாம் உங்க ஊருல எல்லாம் வெயில் ஜாஸ்தியா?

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

தமிழ் வருசத்துல இந்த வருசம் விரோதி வருசமாம். தமிழ் பட டைட்டில்தான் நெகடிவ்வா வெக்கிறாங்கன்னு திட்டிகிட்டு இருந்தா இப்படி தமிழ் வருச பேரே நெகடிவ்வா இருக்குன்னு சொல்லிகிட்டு இருக்கும்போது உறவுக்காரர் ஒருத்தர் சொன்னார். இந்த 60 வருச பேரே தமிழ் கிடையாதுன்னு. இது எல்லாம் சமஸ்கிருத பேருங்கன்னு.எது எப்படி இருந்தாலும் எனக்கு பிடிச்ச தமிழ் வருசம் தாரண வருசம்தான் :).என் பேருலயும் ஒரு வருசம் இருக்கு அப்படின்றது எத்தனை சந்தோஷமான விசயம். விரோதி வருசத்துல எல்லாரோட விரோதிகளும் காணாம‌ போயிடணும். அத்தனைதான் என்னோட வேண்டுதல்

* * * * * * * * * * * * * * * * * * *

மேல இருக்கிற அந்த வார்த்தைகள்ல இருக்கிற வித்தியாசம் பெரிசா எல்லாம் ஒண்ணுமில்லை. உங்க வல பக்கம் இருக்கறது எல்லாம் அமெரிக்க ஆங்கிலத்துல உபயோகபடுத்தறதுதாம். இட பக்கம் இருக்கிறது எல்லாம் பிரிட்டீஷ் ஆங்கிலத்தில உபயோகபடுத்தறதுதாம். எனக்கு தெரியுமே அப்படின்னு சொல்லறவங்களுக்கு நீங்க பெரிய ஆளுங்க‌. இப்பதான் எனக்கு தெரியும் சொல்லறவங்க வாங்க நீங்க என் கட்சி .

ஞாயிற்றுக்கிழமையும் ஒரு சபதமும்

2009-04-12T23:08:00.000+05:30

இதே போல 100% சதவீதம் உங்களுக்கும் நடந்தும் இருக்கலாம். 100% நடக்காமலும் இருக்கலாம். இல்லையென்றாலும் 0% முதல் 99% வரையாவது நடந்தும் இருக்கலாம் நடக்காமலும் இருக்கலாம். இப்ப இன்னாதான் சொல்லபோறேன்னு நீங்க கடுப்பாகறது எனக்கு தெரியுது. சொல்ல வந்ததை தெளிவா சொல்ல தெரிஞ்சா சொல்லிருவோமில்ல.

பொதுவா இந்த ஞாயிற்றுகிழமையில மட்டும் கொஞ்சம் லேட்டா எழுந்து கொஞ்சம் லேட்டா குளிச்சு கொஞ்சம் லேட்டா சாப்பிட்டு இப்படி கொஞ்சம் லேட்டா எல்லா வேலையையும் செய்ய நினைப்போம். ஆனா வார நாட்கள்ல நயன் தாராவை பார்த்த சிம்பு மாதிரி ஒட்டிட்டு இருக்கிற தூக்கம் இந்த ஞாயித்துகிழமையில மட்டும் சிம்புவை பார்த்த நயன் தாரா மாதிரி வெறுப்பா விலகி நம்மகிட்ட இருந்து எங்கியோ போயிடும்.

காலையில 4.00 மணிக்கு எல்லாம் தூக்கம் போயி அப்படியே ஐ.ஏ.எஸ் எக்ஸாம் எழுதலாம் போல அத்தனை ப்ரெஷா இருப்போம். சரின்னுட்டு முடிஞ்சவரைக்கும் மெதுவாவே எல்லா வேலையையும் செஞ்சுட்டு அன்னிக்கு ஒரு நாளாவது கொஞ்சம் நல்லா சுத்தமா குளிச்சு துணி எல்லாத்தையும் எப்பவும் போல அலசி மட்டும் போடாமா நிஜமாவே துவைச்சு போட்டு இப்படி எல்லாத்தையும் மெகா சீரியல் போல இழுத்து இழுத்து செஞ்சுட்டு கடிகாரத்தை பார்த்தா 12.30 மணின்னு காட்டும்.

"அம்மா காய் நறுக்கி தரட்டுமா. சாம்பார் வெக்கட்டுமா.

வேண்டாம் நீ போய் உனக்கு ஏதாவது வேலை இருந்தா பாரு". (மனசுக்குள்ளார, இன்னிக்கு ஒரு நாளாவது வீட்டுல இருக்கிறவங்க நல்ல சாப்பாடு சாப்பிடட்டுமே அப்படின்னு நினைப்பாங்க.)

சரின்னு போய் ஹேண்ட் பேக் அப்படின்ற பேருல வெச்சு இருக்கிற மினி குப்பை தொட்டியை கிளீன் செஞ்சுட்டு கடிகாரத்தை பார்த்தா 1.00 மணி காட்டும். அடுத்து அம்மாவோட அன்பு தொல்லை ஆரம்பிக்கும். தினமும் டிபன்ல கொஞ்சூண்டு எடுத்துட்டு போறே. இன்னிக்கு ஒரு நாளாவது நல்லா சாப்பிடுன்னு, சொல்லி வடிச்சு வெச்சு இருக்கிற மொத்த சோத்தையும் நம்ம தட்டுல போடுவாங்க. நாமளும் அம்மா மனசு கஷ்டபடுமேன்னு பாத்தி கட்டி சாப்பிட்ட வேண்டி இருக்கும்.

உண்ட களைப்பு தொண்டனுக்கே இருக்கும்போது நமக்கு இருக்காதா. வெளியில வந்து வேப்ப மரத்தடியில் உக்காந்த பத்தாவது நிமிசம் ஒரு குறட்டை சத்தம் நம்மளை தவிர மத்த எல்லாருக்குமே கேட்கும். ஏன்னா அந்த குறட்டை சத்தம் உருவாகறதே நம்மகிட்ட இருந்துதானே. அப்புறம் திரும்ப சாயந்திரம் 4.30 மணிக்கு காபியும் பஜ்ஜியும் சாப்பிட்டு 5.00 மணிக்கு டிவி பார்க்க ஆரம்பிச்சு 9.30 மணிக்கு நைட் டிபன் சாப்பிட்டு தூங்க போனா தூக்கம் லேசுல வருமா என்ன.

அப்பதான் நினைப்போம் இனிமேல ஞாயித்துகிழமைகள்ல அளவா சாப்பிடணும் முக்கியமா மதியம் தூங்க கூடாது. அப்ப மனசுக்குள்ள இருந்து மனச்சாட்சி ஒரு சவுண்டு விடும் பாருங்க. "அடிப்பாவி போன வாரமும் இதேதானே நினைச்சே".

ஆனந்த தாண்டவம்

2009-04-08T00:35:00.004+05:30

உங்களுக்கு மதுமிதா அப்படின்ற பேர் பிடிக்குமா. என்ன யோசிக்கிறீங்க. சுஜாதாவோட பிரிவோம் சந்திப்போம் படிங்க. அதுக்கப்புறம் யார் எங்க இந்த கேள்வியை கேட்டாலும் யோசிக்காம பிடிக்குமுன்னு சொல்லுவிங்க. பிரிவோம் சந்திப்போம் எனக்கு ரொம்பவே பிடிச்ச நாவல். இப்ப கூட வாரம் ஒரு தடவையாவது படிப்பேன். இப்ப என்கிட்ட ரெண்டாவது பாகம் மட்டும்தான் இருக்கு. எனக்கும் அந்த பாகம்தான் ரொம்ப பிடிக்கும். இந்த கதையைதான் ஆனந்த தாண்டவம் அப்படின்ற பேருல திரைப்படமா எடுத்து இருக்காங்க.இந்த படத்தோட பாடல்கள்தான் இப்ப சமீபமா விரும்பி கேட்டுகிட்டு இருக்கேன். ரகு,மது, ரத்னா, ராதாகிஷன் இவங்க எல்லாருக்கும் கற்பனையா ஒரு உருவம் குடுத்து வெச்சு இருக்கேன். அது சிதையாம இருந்தா சரி.

இந்த படத்தோட பாடல்களுக்கு இசை ஜி.வி.பிரகாஷ். பாடல்கள் வைரமுத்து. பிரகாஷ்கிட்ட நல்ல திறமை இருக்குங்க. வாசு மாதிரியான ஆளுங்க அதை உபயோகபடுத்திக்கலைன்னு தோணுது. இந்த படத்தில வர்ற எல்லா பாட்டுக்களுமே எனக்கு ரொம்பவே பிடிச்சு இருக்கு.தமன்னா இந்த படத்துக்கு சரியா வருவாங்களான்னு ஒரு சந்தேகம் இருந்திட்டே இருந்தது. ஹேப்பி டேஸ்னு ஒரு தெலுங்கு படம் ஒரு ரெண்டு வாரத்துக்கு முன்னால பார்த்தேன்.அதை பார்த்தவுடன் சூப்பரா செட் ஆவாங்கன்னு தோணுச்சு. அதுல கூட அவங்க பேரு மதுதான்.

படத்துல மொத்தம் அஞ்சு பாட்டு,

1. பட்டு பூச்சி கூட்டினை திறந்து 2. கள்ளில் ஆடும் தீவே 3.பூவினை திறந்து கொண்டு 4.மேகம் போல 5. கனா காண்கிறேன்

இதுல பூவினை திறந்து கொண்டு பாட்டுல வர்ற ஒரு சின்ன பிட்தான் தீம் மியூசிக்காவும் இருக்கு.

இதுல ரொம்பவே பிடிச்சது கள்ளில் ஆடும் தீவேதான் . பென்னி தயாளும் ஸ்ரேயாவும் பிச்சு உதறி இருக்காங்க.

கள்ளில் ஆடும் தீவே-சிறு
கலகக்காரப் பூவே!
கண்ணால் வார்த்தை சொன்னால்-என்
கவிதைச் சேவல் கூவும்
பக்கம் நீயும் வந்தால்-என்
பருவக் காற்றே மாறும்
என்னை நீங்கிச் சென்றால்-என்
இளமைக் காய்ச்சல் ஏறும்!

பூக்களுக்கு-உன்
காய்ச்சலெல்லாம்
நேர்வதில்லை
ஆண் உனக்கு
நேர்ந்ததெல்லாம்
பெண் மேனியில் ஏன் இல்லை?

நான் என்றால் தனிமை
நீ என்றால் வெறுமை
நாம் இருவரும் சேர்ந்தால் இனிமை.

அடடா…உடல் என்பது காமம்.
உயிரென்பது காதல்.
எதுதான் உன் தேடல்

உயிர்தான் என் தேடல்
உடலே என்ன ஊடல்

சூப்பரா இருக்குல்ல. இந்த படம் அடுத்த வாரம் வெளிவர போகுதாம். கண்டிப்பா பாக்கணுமுன்னு நினைச்சு இருக்கேன். முடியுதான்னு பார்க்கலாம்.

ஒ.மே.இ.ஒ.வ.ஓ

2009-04-05T23:07:00.003+05:30

"ஹோய் கேட்ச் பிடிடா பிடிடா " முதலில் லேசாய் கேட்ட சத்தம் தொடர்ந்து கத்தலாய் கேட்க ஆரம்பிக்க மெதுவாய் கண் விழித்தேன். மேலே பார்க்க மின்விசிறி ஸ்லோமோஷனில் ஒடிய படி நிற்க ஆயுத்தமாகி கொண்டு இருந்தது. கரெண்ட் கட். கடிகாரத்தில் சின்ன முள் நாலை தொட்டுக்கொண்டு நின்றது. நாலு மணி என்றதும் காபி நினைவு வந்தாயிற்று. காபி போட்டு இருப்பாளா? காதையும் மூக்கையும் விழிக்க வைத்து பார்க்க காபி போட்டதற்கான அறிகுறி கூட தென்படவில்லை.

"உமா ....... உமா .........." ஊகும் வருவதாக தெரியவில்லை. உமா எனது மனைவி. பெரும்பாலும் முதல் முறை அழைத்தலிலே வந்துவிடுவாள் இல்லையென்றாலும் இரண்டு முறை அழைத்து மூன்றாம் முறை அழைக்கும் முன்பே ஏங்க ஏலம் போடறீங்க என்று வந்து விடுவாள். இன்றோ மூன்று முறை அழைத்து மணி அடித்தாலும் வருவதாய் தெரியவில்லை.

காலையில் தலைவலி என அலுவலகத்திற்கு போன் செய்து விடுப்பு கேட்டவுடன் மேலாளர் மேலதிக கேள்விகள் ஏதும் கேட்காமல் விடுப்பு தந்தவுடனே தலைவலி காணாமல் போய்விட்டது. பிறகு என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் நேரத்தை ஒட்டி மதிய சாப்பாட்டு பின் தூக்க ஆரம்பித்து இப்போதுதான் விழித்து இருக்கிறேன்.

உமா எங்கே போனாள் யோசித்தபடியே வெளியே வந்தேன். பக்கத்து வீட்டிற்கு எங்காவது போய் இருப்பாளோ, இல்லை இருக்காது எனக்கு அக்கம் பக்கம் சென்று பேசுவது எல்லாம் பிடிக்காது என்பதை உமாவிற்கு தெரியுமே. உமா பெரும்பாலும் இல்லையில்லை நூறு சதவீதம் என் விருப்பம் அறிந்து நடப்பவள். இதோ ஒரு நாலு மாதத்திற்கு முன் கூட எனக்கும் என் மைத்துனனுக்கும் ஏற்பட்ட சிறு தகராறு காரணமாக நான் அவள் பிறந்த வீட்டுக்கு இனி செல்ல கூடாது என்று சொன்னதை இந்த நிமிடம் வரை கடைப்பிடித்து வருகிறாளே.

வெளியே வந்து பார்க்க வீட்டின் முன்புறம் துணிகளை கொடியில் இருந்து எடுத்து மடித்து வைத்து கொண்டிருந்தவள், "எழுந்திட்டாங்களா காபி போடட்டுமா" , என்று கேட்டபடி அருகில் வந்தாள். "உம் கொஞ்சம் சர்க்கரை கம்மியா போடு" என்றபடி வாராண்டாவில் அமர்ந்து வெளியே நோட்டமிட ஆரம்பித்தேன். எங்கள் வீட்டின் எதிரே இருந்த கிரவுண்டில் சிறுவர்கள் கத்தியப்படியே கிரிக்கெட் ஆடிக்கொண்டு இருந்தார்கள். ஒருவன் ஓங்கி அடித்த பந்து கேட்டை தாண்டி என் காலின் அருகே வந்து விழுந்தது. இரண்டு சிறுவர்கள் கேட் அருகே வந்து, "அங்கிள் பந்து உள்ள விழுந்துச்சு" என்று தயங்கபடி கேட்ட அவர்களை பார்த்ததும் ஆச்சரியமாக இருந்தது.

அந்த இரண்டு சிறுவர்களின் தந்தைகளும் சகோதரர்கள். ஒரே வீட்டில் மேல் ஒருவரும் கீழ் ஒருவருமாக வசித்து வருகிறார்கள். சென்ற வாரத்தில் ஒரு நாள்தான் தெருவே வேடிக்கை பார்க்கும்படி சண்டை போட்டு கொண்டு இருந்தார்கள். அவர்களின் மகன்கள் இருவரும் இணைந்து விளையாடுவது ஆச்சரியமாக இருந்தது. நாகரீகம் இல்லை என்று தெரிந்தும் அந்த சிறுவர்களிடம் அந்த கேள்வியை கேட்டேன். ஏண்டா உங்க அப்பாங்க ரெண்டு பேரும் பேசிக்கறது இல்லைதானே. அப்புறம் எப்படி நீங்க ரெண்டு பேரும் சேர்ந்து விளையாடறீங்க? " எங்க அப்பாங்களுக்குதானே அங்கிள் சண்டை நாங்க ரெண்டு பேரும் சண்டை ஏதும் போடலையே", தெளிவாய் பதில் கூறியப்படி பந்தை வாங்கி சென்றனர்.

"ஏங்க எங்க அண்ணா வாய்தவறி சொன்னதுக்குதான் வீட்டுல எல்லாரும் மன்னிப்பு கேட்டாங்களே. அதுக்கப்புறம் என்ன கோவங்க. அவன் செஞ்ச தப்புக்கு அம்மா அப்பாவுக்கு எதுக்குங்க தண்டனை" , உமா கேட்டது ஏனோ அந்த நேரம் ஞாபகம் வந்தது.

காபி கொண்டு வந்தவளிடம் வர்ற சண்டே உங்கம்மா வீட்டுக்கு போயிட்டு வா இல்லையில்லை போயிட்டு வருவோம் என்றவனை நம்ப முடியாமல் கண்கள் விரிய பார்த்தாள் என் உமா.
..............................................................................

என்ன இது புரியாத தலைப்பு புரியாத பதிவுன்னு யோசிக்காதீங்க. தலைப்போட விரிவாக்கம் ஒரு மேட்டரும் இல்லாம ஒரு வருசம் ஓட்டியாச்சு. இன்னுமா புரியலை. இன்றையில இருந்து இந்த இம்சை ரெண்டாம் வருசத்துல காலடி எடுத்து வைக்குதுங்க. சரி அதுக்கு ஏன் கதை எல்லாம் போட்டு பயமுறுத்தறேன்னு கேட்கிறிங்களா. நான் வேறொரு நாள் கதை எழுதினா பின்னூட்டம் எப்படி வருமுன்னு தெரியுமில்ல.அட்லீஸ்ட் ஒரு வருசம் கம்ப்ளீட் செஞ்சதுக்காவது வாழ்த்து சொல்விங்கதானே. அதற்காகதான் இந்த ராஜதந்திரம்

இந்த ஒரு வருசத்தில் நான் உருப்படியா பதிவெதுவும் போட்டது இல்லை. எனக்குன்னு தனியா ஒரு எழுத்து நடை கிடையாது. கதை, கவிதை எதுவும் எழுத தெரியாது. நான் என் ப்ரெண்ட்ஸ்கிட்ட பேசற விஷயங்களை இங்க பகிர்ந்துக்க ஆரம்பிச்சேன் அவ்வளவுதான்.போட்ட பதிவுகளோட எண்ணிக்கை 50 கூட இன்னும் வரலை. ஆனா கிடைச்ச நண்பர்கள் நூற்றுக்கும் மேல. ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்கு. நன்றி எல்லாம் சொல்ல மாட்டேன். இப்ப போல எப்பவும் என் கூட எல்லாரும் இருங்க.

அவ்வளவுதான் மேட்டர்.

கமெண்ட்ஸ் கார்னர்

2009-04-01T20:29:00.009+05:30

கொஞ்சம் வித்தியாசமாய்

2009-03-30T23:13:00.005+05:30

"எப்பவும் ஒரே போல பதிவு எழுதறியே வித்தியாசமா எழுத முயற்சி கூட ஏன் எடுக்க மாட்டேங்கிறே"

இது என் ப்ரெண்டு உஷா என்கிட்ட கேட்ட கேள்வி. அதுல ரோஷம் வந்து முயற்சி செஞ்சதுதான் கீழ இருக்கற இந்த பதிவு

Ms-paint ல‌ மவுசை உபயோகப்படுத்தி எழுதினேன். நல்லா இருக்கா.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

வெயிட் நீங்க என்னை திட்டதானே கமெண்ட் பட்டனை பிரஸ் செய்ய போறீங்க. தப்பு செஞ்சவங்களை விட தூண்டினவங்களுக்குதான் அதிக தண்டனையாம். மொதல்ல அவளை திட்டுங்க‌. அப்புறம் என்னை திட்டுவிங்களாம் சரியா.

இன்னும் ஒரு டவுட் இதுக்கு மொக்கைன்னு லேபிள் குடுக்கறது தப்பா என்ன.

“என்னை கவர்ந்தவர்கள்”

2009-03-25T23:57:00.002+05:30

நான் வந்துட்டேனுங்க, வந்துட்டேன். ஆபிஸ்ல வேலை எல்லாம் செய்ய சொல்லி ரொம்ப கொடுமைங்க. வீட்டுலயும் சேம் கொடுமை. என்ன செய்ய அப்புறம் நான் வேலை செஞ்ச அழகை பார்த்துட்டு நீ வழக்கம் போல எதுவும் செய்யாம சும்மாவே இரு. நாங்களே பார்த்துக்கறோமுன்னு ரெண்டு இடத்திலும் சொல்லிட்டதால பிரியா இப்ப ப்ரீயா ஆகியாச்சு. அதனால மொக்கை போட வந்தாச்சு.என்ன செய்யறது விதி வலியது ஆச்சே :). அப்புறம் என்னை காணோமுன்னு தேடின ஆயிரக்கணக்கான நண்பர்களுக்கு நன்றி. என்ன ஆயிரமான்னு யோசிக்காதீங்க. என்னோட நண்பர்கள் ஆன நீங்க ஒவ்வொருத்தரும் நூறு பேருக்கு சமம். அதுதான் ஆயிரமுன்னு சொன்னேன்.

நம்ம ஜமால் அண்ணாத்தே ரொம்ப நாளைக்கு முன்னால “என்னை கவர்ந்தவர்கள்” இந்த தலைப்புல என்னை ஒரு தொடர் பதிவு போட சொல்லி இருந்தார். எழுதறதுக்கு மேட்டர் குடுத்த அண்ணாவுக்கு வாழ்க சொல்லிட்டு எங்க அம்மாகிட்ட போய் ஏம்மா என்னை உனக்கு தெரியாம யாராவது தூக்கிட்டு போயி இருக்காங்களான்னு கேட்டேன். எங்கம்மா ஏன்னு கேட்க இல்லை ஜமால் அண்ணா இது போல ஒரு தொடர்பதிவு போட சொல்லி இருக்கார். என்னை கவர்ந்தவர்கள் இதுதான் தலைப்பு. கவர்தல் அப்படின்னு தெரியாம எடுக்கறதுதானே அர்த்தம் அதுதான் இந்த கேள்வி அப்படின்னு சொன்னதும் இப்ப நீங்க எல்லாம் கடுப்பாகி முறைக்கறீங்களே அதே போலதான் எங்க அம்மாவும் கடுப்பானாங்க.

சரி என் கதையை விடுங்க , இந்த தொடர்பதிவுல பிரபலமான ஒருத்தரை பத்திதான் எழுதணும் போல இருக்கு. அதனால எனக்கு ரொம்ப பிடிச்ச பிரபலம் சார்லி சாப்ளின் பத்தி சொல்லறேன் :)

ம் சாப்ளினை பிடிக்காதவங்க யாராவது இருப்பாங்களா என்ன? சின்ன உருவம் , நீலக்கண்ணு, வளைஞ்ச காலு, ஹிட்லர் மீசை, பொருத்தமில்லாத கோட், ஒரு ஸ்டிக் தத்தகா பித்தகா நடை இதுதான் சாப்ளின். நான் சின்ன பொண்ணு இருக்கும்போது ஞாயிற்றுக்கிழமைகள்ல காலை நேரங்கள்ல தூர்தர்சன்ல இவர் படம் போடுவாங்க. என்னோட சித்தப்பா இவரோட அதி தீவிர ரசிகர். அவர் கூட சேர்ந்து பார்த்து பார்த்து சாப்ளின் எனக்கும் ப்ரெண்ட் ஆகிட்டாரு. அப்புறம் நானும் என் தம்பியும் நாங்களே டயலாக் பேசிக்கிட்டு பார்ப்போம். அது ஒரு வசந்த காலம். சாப்ளின் தன்னோட மெளனத்தால் எல்லாரையும் பேச வெச்சவர்.

இவரோட சின்ன வயசுலயே இவரோட பெற்றோர் பிரிவு, அதை தொடர்ந்த தந்தையின் மரணம், தாயோட மன நிலை பாதிப்பால் அவரையும் பிரிஞ்சு இருந்ததுன்னு சின்ன வயசுல சந்தோச சாரல் இவரோட வாழ்க்கையில எங்கயுமே இல்லை. பெரிய ஆளா இருந்தாலும் அவனை எளிதாக வெல்லலாம் இதுதான் இவரோட படங்களோட கான்செப்டா பெரும்பாலும் இருக்கும். தனக்கு அப்படின்னு உருவாக்கிட்ட நாடோடி கதாபாத்திரம் மூலம் சுகர் கோட்டட் மாத்திரை போல பாசிச கொள்கைகளுக்கு எதிரா போராடியவர். தி கிரேட் டிக்டேட்டர் பார்த்து இருக்கிங்களா. ரெண்டு சாப்ளின் ஒருத்தர் ஹிட்லர், இன்னொருத்தர் பார்பர்.ரெண்டு வேடத்திலும் கலக்கி இருப்பாருங்க. ஹிட்லர் உலகத்தையே மிரட்டிகிட்டு இருக்கும்போது அவரையே கிண்டல் செஞ்சு படம் எடுக்கணுமுன்னா எவ்வளவு தைரியம் இருக்கணும் இல்லையா.

அமெரிக்காவுக்கு எதிராவும் அந்த காலத்திலேயே கொடி பிடிச்சவர். இவருடைய வெற்றிகள் எல்லாமே அமெரிககாவுல அமைஞ்சு இருந்தாலும் இவருடைய முதலாளித்துவ எதிர்ப்பு நடவடிக்கையால இவரை அமெரிக்கா கம்யூனிஸ்ட் அப்படின்னு நினைச்சதாம் அதனால் இவருக்கு அமெரிக்க குடியுரிமை தர மறுத்ததால கடைசி வரைக்கும் பிரிட்டீஷ் குடிமகனாதான் இருந்தார். அதுக்கப்புறம் கெளரவ ஆஸ்கார் விருது வாங்கறதுக்காக அமெரிக்க அரசாங்கம் ரொம்ப வேண்டி கேட்டுகிட்டதால திரும்ப அமெரிக்கா போனாராம்

The Gold Rush, Lime light, City Lights, The Circus, The Kid, A king in new York இது எல்லாம் எனக்கு பிடிச்ச இவரோட படங்கள். ஏன்னா நான் இதை மட்டும்தான் பார்த்து இருக்கேன். (DVD Collection ஸ்பான்சர் செய்த சுந்தருக்கு நன்றி)

தி கிரேட் டிக்டேட்டர் - -இதுல கிளைமேக்ஸ்ல படை வீரர்களுக்காக ஹிட்லர் போல வேடம் போட்டுகிட்டு ஹிட்லரோட கருத்துகளுக்கு எதிரா பேசுவார். அவர் தான் வெறும் காமெடியன் மட்டுமே இல்லைன்னு நிருபிச்சு இருப்பார். அந்த வசனம் இப்படித்தான் ஆரம்பிக்கும் I don't want to be an Emperor - that's not my business. I don't want to rule or conquer anyone.

ஆனா நகைச்சுவையில அவர் சக்கரவர்த்தியாவும் நம்ம மனசை ஆளுகிற ஆளாவும்தானே இருக்கார். அதுல வர்ற இந்த டயலாக் இந்த காலத்துக்கும் பொருத்தமா இருக்குல்ல Greed has poisoned men's souls, has barricaded the world with hate, has goose-stepped us into misery and bloodshed. சாரி எந்த காலத்துக்கும் பொருத்தமா இருக்கும்தானே.

ஒரு நடிகரா மட்டும் இல்லாம சினிமாவோட எல்லா துறைகளையும் சிறந்து விளங்கினார். இப்ப எல்லாம் ஒரு படத்தில நடிச்சவுடனே பேருக்கு முன்னால யாரு தந்தாங்கன்னா தெரியாம நடிகர்கள் எல்லாம் தனக்குதானே பட்டம் போட்டுக்கறாங்கதானே. ஆனா சாப்ளின் இப்ப வரைக்கும் சாப்ளின் அப்படின்ற தன் சொந்த பேருல மட்டும்தான் அறிய படறார். சாப்ளினை பார்த்தாலே நம்மோட கவலைகள் எல்லாமே ஒடி போகாட்டாலும் கொஞ்ச நேரத்துக்கு மறந்து போயிடும் அப்படின்றது யாராலயும் மறுக்க முடியாத உண்மை.

வந்துட்டோமில்ல‌

2009-03-24T11:25:00.001+05:30

வந்துட்டேன் நான் வந்துட்டேன். பதினைஞ்சு நாளாச்சு இந்த பக்கம் வந்து. ஆபிஸில வேலை செய்ய சொல்லி ஒரே டார்ச்சர் :(. வீட்டுல சிஸ்டத்துக்கு சரியா டெட்டால் தெளிக்காதால வைரஸ் வந்து ஒ.எஸ்.கரப்ட் ஆகி ஒரே சோகம்தாங்க. இப்ப எல்லாம் சரியாகி நான் திரும்ப வந்துட்டேன். ஆனாலும் உங்க அதிர்ஷ்டம் பாருங்க. ஆபிஸில என் சிஸ்டத்துக்கு மட்டும் நெட் கனெக்சன் இல்லை. இன்னும் 15 நாளாவது ஆகும் போல. அதுவரைக்கும் இது போல டீ பிரேக், லன்ஞ் பிரேக்ல எல்லாம் பக்கத்து சீட்டுல இருக்கறவங்ககிட்டு கெஞ்சி வந்துட்டு இருக்கேன். நாளையில இருந்து எல்லார் பதிவுக்கும் கரெக்டா வரேன். என் கடைக்கு வரலைன்னு யாரும் என்கூட டூ விடாதீங்க. பச்ச புள்ள பாவம் புரிஞ்சுகோங்க :).

அப்புறம் ஜமால் அண்ணா திட்டாதீங்க. தொடர் பதிவு கண்டிப்பா நாளைக்கு போட்டுடறேன். கடமை அழைக்குது போயிட்டு அப்பாலிக்கா வரேன். வந்து பதிவு எல்லாம் போட்டு உங்களை தொல்லை பண்ண நான் ரெடியாகிட்டேன். வரட்டுமா

பூச்சியும் நானும் ஒரு ஹாஸ்பிட்டலும்

2009-03-03T00:05:00.004+05:30

போன வாரம் ஞாயித்துக்கிழமை அன்னிக்கு இராத்திரி ஒரு ஒன்பது மணி வாக்கில வீட்டுல சுற்றம் சூழ டி.வி. பாத்துகிட்டு இருந்தோம். எல்லோரும் சீரீயஸா 108வது தடவையா போட்டிருந்த மொக்கை படத்தை பாத்துகிட்டு இருந்தாங்க. ஆனா நான் அதைவிட தீவிரமா வேற ஒரு விஷயத்தை பத்தி யோசிச்சுகிட்டு இருந்தேன்.

நானென்ன அணு ஆயுத‌ ஓப்பந்தத்தை பத்தியா யோசிக்க போறேன். எல்லாம் எங்க வீட்டு ஓப்பந்தத்தை பத்திதான். விஷயம் என்னன்னா அன்னிக்கு பாத்திரம் கழுவ வேண்டிய வேலை என்னோடது. பொதுவாவே எனக்கு வீட்டு வேலை செய்ய எல்லாம் எப்பவுமே பிடிக்காதுன்னாலும் இந்த பாத்திரம் கழுவற வேலை சுத்தமா இல்லை இல்லை அழுக்கா செய்ய கூட பிடிக்காது. அதனால யாருக்கிட்ட எப்படி கெஞ்சி எஸ்கேப் ஆகலாமுன்னு யோசிச்சுகிட்டு இருந்தேன். ஊஹீம். ஒரு வழியும் தோணலை. எனக்குதான் இடத்தை மாத்தி யோசிச்சா ஐடியா கிடைக்குமேன்னு திண்ணைக்கு வந்தேன்.

திண்ணையில மோட்டு வளையத்தை பார்த்த படி தீவிர யோசனையில இருந்தேனா என் காதுக்கிட்ட 'ரொய்ங்'ன்னு கேட்ட சத்தத்தை கவனிக்காம இருந்துட்டேன். தீடீர்னு காதுக்குள்ள ஏதோ ஒரு பூச்சி போன மாதிரி ஒரு ஃபீலீங். அடுத்த செகண்டே அது ஃபீலீங்ஸ் எல்லாம் இல்லை நிஜம்தான்ற மாதிரி காதுக்குள்ளார பூச்சி படபடன்னு ரெக்கை அடிக்க ஆரம்பிச்சது. கூடவே காதும் லேசா வலிக்க ஆரம்பிச்சது. எங்க அம்மாவை கத்தி கூப்பிட்டேன்.

நான் பொதுவா லேசா தலை வலிக்கற மாதிரி (நல்லா கவனியுங்க மாதிரி) இருந்தாலே பண்ற ரகளையில டாக்டர் தலையை ஸ்கேன் செய்யுனுமோன்னு யோசிக்க ஆரம்பிச்சுடுவார். ஆனா எங்க வீட்டுல இருக்குறவங்களுக்கு இது நல்லா தெரியுமுன்றதால எங்க அம்மா கொஞ்சம் தண்ணி ஊத்தி தலையை சாச்சி பிடி பூச்சி வெளிய வந்திடுமுன்னு சொல்லிட்டு அவங்க வேலையை பாக்க‌ போயிட்டாங்க. என் சித்தி பொண்ணு ஒரு டம்ளர் நிறைய தண்ணீ கொண்டு வந்து காதுல ஊத்தி தலையை சாச்சி பிடிச்சா உள்ள போனா தண்ணி கூட வெளியில வரலை.

இதுக்குள்ள என் சத்தத்தை கேட்டு எங்க அண்டை அயலார் (அதுதாங்க பக்கத்து வீடு எதுத்த வீடு) எல்லாரும் வந்து என்னாச்சு புலன் விசாரணையை ஆரம்பிச்சுட்டாங்க. நான் தினமும் சாயந்திரம் வேலையை விட்டு வந்தோமா டி.வி. பாத்தோமான்னு இல்லாம வீட்டு பக்கத்தில இருக்கற ஸ்கூல் பசங்களுக்கு எல்லாம் சொல்லிதருவேன். என்னோட இந்த சமூக சேவையால நிறைய பேர் பாதிக்கபட்டிருப்பாங்க போல. அது அன்னிக்குதான் நல்லா தெரிய வந்தது. ஏன்னா எங்க பக்கத்து வீட்டு பையன் மண்ணெண்னைய எடுத்துட்டு வந்து அக்கா இது காதுல ஊத்துங்க பூச்சி செத்து போயிருமுன்னு சொல்றான். எதுத்த வீட்டு பையன் கையில கோணி ஊசி வெச்சுகிட்டு பூச்சி செத்தவுடனே இதுல குத்தி எடுத்துரலாம் பயப்படாதீங்கன்னு பயம் காட்டறான்.

உள்ள போன பூச்சியோ வெளியில வர வழி தெரியாம உள்ளேயே ரவுண்டு அடிக்க ஆரம்பிக்க வெளியில இருக்கறவங்க என் காதை தத்து எடுத்து ஆராய்ச்சியை ஆரம்பிச்சுட்டாங்க. காது வலியோ நம் ஊர் வெலவாசி மாதிரி எகிறிட்டே போகுது. சிங்கள் டிஜிட்டல ஆரம்பிச்ச வலி டபுள் டிஜிட்டுக்கு மாற ஆரம்பிச்சுருச்சு. ஒரு அரை மணி நேர ஆராய்ச்சிக்கு அப்புறமா டாக்டர்கிட்டதான் போகணுமுன்ற முடிவுக்கு எல்லாரும் வந்தாங்க. நானும் என் அப்பாவும் கிளம்பினோம். என் நேரம் டாக்டர் கிளினிக் பூட்டியிருந்தது. சரின்னு மெயின் ரோடுக்கு வந்தோம்.

அங்க வந்து எங்கப்பா மேக்க கோவை மெடிக்கல் போலாமா இல்லை வடக்க சூலூர் போலாமா அப்படின்னு காம்பஸ் இல்லாம ஆராய்ச்சி செய்ய ஆரம்பிக்க அப்பா ஏதாவது ஒரு பக்கம் சீக்கிரமா போப்பான்னு நான் சவுண்ட் விட்டதும் கிழக்கு பக்கம் வண்டிய திரும்ப ஆரம்பிச்சாரு. எனக்கு தெரிஞ்சு அந்த பக்கம் டாக்டர் வீடு கூட கிடையாது. சரி இன்னிக்குதான் நமக்கு காது கேக்கற கடைசி நாளுன்னு முடிவு செஞ்சு அந்த பக்கம் வர்ற பஸ், லாரி சத்தம் , மேல போன ரெண்டு ஏரோப்ளேன் சத்தம் எல்லாத்தையும் காதுவலியோட ரசிக்க ஆரம்பிச்சுட்டேன். என்ன ரயில் சத்தம்தான் கேட்க வழியில்லாம போச்சேன்னு ஒரு சின்ன ஃபீலீங்க் மட்டும் இருந்தது.

திடீர்னு பார்த்தா அந்த பைபாஸ் ரோட்டுல ஒரு ஹாஸ்பிட்டல் இருக்குங்க. அப்பதான் அங்க இதுக்கு முன்னாடி ஒரு சின்ன கிளினிக் இருந்தது ஞாபகம் வந்தது. உள்ள போனவுடனே ஒரு பொண்ணு வந்து பேர் வயசு என்ன வலி எல்லாம் கேட்டு ஒரு ஸ்லிப் எழுதிட்டு போனாங்க. அடுத்த அஞ்சாவது நிமிஷம் யாருங்க இங்க தாரணின்னு கூப்பிட்டு உள்ளாரயும் அனுப்பிச்சாங்க. உள்ள இருந்த டாக்டர் லேப்டாப்பில ஏதோ படிச்சுக்கிட்டு இருந்தவரு மெதுவா நடந்துவந்து என் காதை பிடிச்சு பார்த்துட்டு ஏதோ ஒரு சொலியூசனை எடுத்து ஊத்திட்டு கொஞ்சம் பஞ்சை காதுல வெச்சு ஒரு அஞ்சு நிமிசம் அப்படியே இருங்க சொல்லிட்டு போயிட்டாரு. அஞ்சு நிமிசம் கழிச்சு அந்த பஞ்சை எடுத்து பார்த்தா அவ்வளவு ரத்தம் நான் அலறியடிச்சு நர்சை கூப்பிட,அவங்க வந்து என்னன்னு கேட்டு செம கடுப்பாகி அந்த சொலியூசனை எடுத்து காட்டினாங்க. அதுவே ரத்த கலர்ல தான் இருந்தது. பஞ்சுல இருந்தது மருந்தா இல்லை என் ரத்தமா தெரியாம குழம்பிட்டு இருக்கும்போதுதான் அடுத்த ஆக்சன்.

ஒரு பெரிய சிரிஞ்சை எடுத்து அதுல சூடா தண்ணிய எடுத்து காதுல பீய்ச்சி அடிக்க ஆரம்பிச்சாங்க. தண்ணிதான் வெளிய வருதே தவிர பூச்சி வரலை. பாவம் அந்த நர்ஸும் ஒரு இருபது முப்பது தடவை தண்ணி ஊத்தி பார்த்தாங்க. இதுக்கு நடுவுல எனக்கு காதுக்கு கீழ பிறைவடிவில ஒரு தழும்பு இருக்கும். எப்படி கரெக்டா அந்த மாதிரி தழும்பு வந்தது, அப்புறம் என் காது கம்மல் டிசைன் இத பத்தின ஆராய்ச்சி எல்லாம் வேற நடந்தது. கடைசியில பூச்சி வெளிய வந்தாச்சுன்னு அவங்களே முடிவு செஞ்சு ஒரு ப்ரிப்ஸ்கிரிப்ஷன் ரெடி செஞ்சு இதுல இருக்கற மாத்திரை எல்லாம் இங்கயே வாங்கிட்டு பில் செட்டில் செஞ்சுடுங்கன்னு சொல்லி வெளியே அனுப்பி வெச்சுட்டாங்க. எனக்கும் காதுகுள்ள கேட்டுக்கிட்ட இருந்த ரொய்ங் சத்தம் கேட்காதால பூச்சி வெளிய வந்தருச்சு போலன்னு நினைச்சுக்கிட்டு பில் செட்டில் செய்ய போனேன்.

பூச்சிதான் வந்தாச்சே அப்புறம் எதுக்குங்க மாத்திரை எல்லாம் கேட்டா கண்டிப்பா சாப்பிடணும் இல்லாட்டி காது வலி நிக்காதுன்னு சொல்லி மாத்திரையை கட்டாயப்படுத்தி வாங்க வெச்சாங்க. அதுக்கே 119 ரூபாய் ஆச்சு. அப்புறம் பில் கட்ட போனா அங்க சிரிஞ்சுக்கு, சூடுதண்ணிக்கு எல்லாம் பில் செஞ்சு 250 ரூபாய்க்கு அழகா ஒரு கம்யூட்டர் சீட் தந்தாங்க. பேசாம அந்த பூச்சியை கோணி ஊசி வெச்சே எடுத்து இருக்கலாமுன்னு அப்பதான் தோணுச்சு.அதுக்குபிறகு வெளிய வரும்போது ஒரு லெட்ஜரை நீட்டி இதுல எங்க ஹாஸ்பிட்டல் பத்தி ஏதாவது எழுதிட்டு போங்கன்னு சொன்னாங்க. நான் ஒரே ஒரு நிமிசம் யோசிச்சுட்டு "இதே மாதிரி ஃபீஸ் வாங்கினா இங்க அடுத்த வருசம் ஒரு மல்டி ஸ்பெசாலிட்டி ஹாஸ்பிட்டல் கம் ரிசர்ச் சென்டரே இருக்கும்" அப்படின்னு எழுதிட்டு வந்துட்டேன்.

திரும்ப உள்ள போயி டாக்டருக்கு ஒரு தேங்க்ஸ் சொல்லிட்டு என் ப்ளாக் அட்ரஸ் குடுத்துட்டு வரலாமான்னு யோசிச்சேன். சரி என்னதான் அதிகமா ஃபீஸ் வாங்கினாலும் அவரை இந்த அளவுக்கு கொடுமை படுத்த வேண்டாமின்னு தோணினதால பேசாம வந்துட்டேன். கடைசியில பூச்சி என்னதான் ஆச்சுன்னு கேட்கறீங்களா? அதுதாங்க தெரியலை. பூச்சி வெளிய வந்ததா இல்லையான்னு இன்னுமே தெரியலை. கருப்பனின் காதலி சூப்பர் ஹிட் ஆகுமுன்னு நம்ம அகிலாண்ட நாயகன் நம்பற மாதிரி நானும் பூச்சி வெளிய வந்துருச்சு அப்படின்னு நம்பிக்கிட்டு இருக்கேன்.

வித்யா வீட்டுக்குள்ள புகுந்த பாம்பு பத்தி சொன்னவுடனே அட நம்ம பங்குக்கு நாமும் நம்ம காதுல புகுந்த பூச்சியை பத்தி சொல்லலாமேன்னு தோணிச்சு. அதுதான் இந்த பதிவு

கூட்டாஞ்சோறு

2009-02-28T10:30:00.002+05:30

மார்ச் மாதம் வந்தாச்சு. இனி எங்க பார்த்தாலும்,

"உங்கள் வருமான வரியை தவறாமல் செலுத்தி விடுங்கள்.
நல்ல குடிமகனாக வரியை கட்டுங்கள்.
அடிப்படை வசதிகளை பெருக்க தவறாது வரியை கட்டுங்கள்.
வரி கட்டுவது குடிமகனின் தலையாய கடமை"

இந்த‌ மாதிரி விள‌ம்ப‌ர‌ம்தான் இருக்கும். வ‌ருமான‌ வ‌ரி ச‌ரியா க‌ட்ட‌ற‌து என‌க்கு தெரிஞ்சு Salaried people - ‍னு சொல்ல‌பட‌ற‌ மிடில் கிளாஸ் ம‌க்க‌ள்தான். வ‌ரி பிடிச்சுட்டுதானே ச‌ம்ப‌ள‌மே த‌ர்றாங்க. இந்தியர்களோட சராசரி ஆண்டு வருமானம் ரூ.38,000/- அப்படின்னு ஒரு Central Government statistical report சொல்லுது.

இந்த தடவை NTI 40,000/- ரூபாய் அதிகரிச்சதால நிறைய பேருக்கு குறிப்பா பெண்களுக்கு Nil Tax. வருத்தபடாம எல்லாரும் வரி கட்டலாம் வாங்க . எனக்கு நோ டேக்ஸ் அதுதான் எல்லாரையும் இந்த அளவுக்கு அன்பா கூப்பிடறேன் :). இதே சீலிங் இருந்தா கூட அனேகமா இன்னும் மூணு வருசத்துக்கு எனக்கு டேக்ஸ் வராது. நான் டேக்ஸ் கட்டணுமுன்னு நினைக்கிறவங்க எங்க மேனேஜ்மெண்ட்ல பேசி கொஞ்சம் என் சம்பளத்தை அதிக படுத்த சொல்லுங்க :).

நம்ம நாடு வருசத்துக்கு எத்தனை கோடி கடன் வாங்குது தெரியுமுங்களா? வெறும் மூணு லட்சம் கோடிதான். சுமாரா 30,000 ரூபாய் அளவுக்கு கடன் நம்ம ஒவ்வொருத்தர் தலையிலும் இருக்கு.

தமிழன் விஜய் ஸ்டைலில் செக் அனுப்ப நினைக்கிறவங்க எனக்கு போன் செய்யுங்க. என் அட்ரஸ் சொல்லறேன். முன்கூட்டிய நன்றிகள் :). (Thanks in advance pa) .
* * * * * * * * * * * *
போன வாரம் எல்லா பதிவுலயும் பத்து கேள்வி காய்ச்சல் அடிச்சுகிட்டு இருந்தது இல்லையா? அப்ப நான் எங்க அம்மாகிட்ட அம்மா நீ என்கிட்ட கேட்கணுமுன்னு நினைக்கிற ஏதாவது பத்து கேள்வி கேளேன். நான் அதை வெச்சு ஒரு பதிவு போட்டுக்கறேன் சொன்னவுடன் அவங்க சொன்னது

"பத்து என்ன நூறு கேள்வி கூட கேட்கலாம். ஆனாலும் நீ எப்படியும் திருந்த போறதில்லை. வீணா நான் ஏன் என் நேரத்தை வீணாக்கணும் ?".

அதே போல என் ப்ளாக்கை எங்க வீட்டுல யாருமே படிக்கறது இல்லை. நேரம் இல்லை, எனக்குதான் தமிழ் தெரியாதே, ப்ரிண்டு எடுத்து வை படிக்கிறேன் இப்படி ஒவ்வொருத்தருக்கும் ஒரு காரணம். என் தங்கை போன வாரம் வந்திருந்தப்ப அவளை படிக்க சொல்லி ரொம்ப வற்புறுத்தினேன். அதுக்கு அவ சொன்னது,

"நான் எல்லாம் படிப்பாளி இல்லை படைப்பாளி, அதனால நானே ஒரு ப்ளாக் ஆரம்பிக்க போறேன் நான் எழுதறதை நீ படி"

உடனே எங்கம்மா என் தங்கைக்கு சொன்னது "முதல்ல நீயாவது நல்ல படிப்பாளியா இரு, எதையும் சரியா படிக்காம இவளை மாதிரி எழுதி எல்லாரையும் கஷ்டப்படுத்த வேண்டாம்".

நான் அவ்வ‌ளவு க‌ஷ்ட‌மா எல்லாருக்கும் த‌ரேன் :).

* * * * * * * * * * * *

வெயில் காலம் ஆரம்பிச்சாச்சு. திரும்பவும் கரெண்ட் கட் செய்ய ஆரம்பிச்சுட்டாங்க. அதுவும் தினமும் ஒரே போல கட் செஞ்சா பரவாயில்லை. ரெண்டு நாளைக்கு முன்னாடி காலையில 7.00 மணிக்கு போச்சு. சரின்னு அடுத்த நாள் 6.45க்கே எல்லா வேலையும் முடிச்சு வெச்சா 8.00 மணிக்குமே கரெண்ட் இருக்கு. சரின்னு இன்னிக்கு கொஞ்சம் மெதுவா செய்யலாம் நினைச்சேன். 7.30 மணிக்கு கரெண்ட் போச்சு. வீராசாமி வீட்டுல இருந்துதான் யாரையாவது சட்னி அரைக்க கூப்பிடணும் போல இருக்கு. புலம்ப வெக்கறீங்களே. இப்ப எல்லாம் உடன்பிறப்புகள் வேண்டறது என்னன்னா அடுத்த தடவை ஜெயிக்கலைன்னாலும் பரவாயில்லை கெளரவமா தோக்கணும் அப்படின்னுதான் :(.

* * * * * * * * * * * *

ஹேய் நானும் பதிவர்தான்பா நானும் பதிவர்தான். என்ன விசயம் கேட்கறீங்களா? (கேட்கலைன்னாலும் சொல்வேன் கேளுங்க) பின்னூட்டம் போட எந்த வலைப்பூ பக்கம் போய் பார்த்தாலும் எங்களது வலைப்பக்கத்தில் உங்களை இணைத்து கொள்ளுங்கள் அப்படின்னு ஒரு விளம்பரம் இருக்கும். ஆனா என் பதிவுகள்ல மட்டும் இந்த மாதிரி ஒரு தடவை கூட வந்தது இல்லை. அட எங்கயுமே நம்மளை யாருமே சேர்த்துக்க மாட்டங்கறாங்களே நாம என்ன அத்தனை கேவலமா எழுதறோம் (யாரது அங்க ஆமாம் சொல்லறது :(.) அப்படின்னு ரொம்ப விசனபட்டுகிட்டு இருந்தேனா போன பதிவுல என்னையும் சேர சொல்லி கூப்பிட்டு இருக்காங்க. :). இப்ப நானும் ரவுடிதான் சே...நானும் பதிவர்தான்.

* * * * * * * * * * * *

முதல்ல, துக்குணூண்டு குருவி, அதுக்குப் பொறவு அதை குறிபாத்து அடிக்கிற இரண்டடி வில்லு... இதையே தாங்க முடியாம பயபுள்ளக அ(லறு)லையுதுவளே, அதுக்குப் பொறவும், அந்த வில்லையே வச்சு வேலைய காட்டுற ஆறடி வேட்டைக்காரனா வந்து கொல்லுவேன்னுறீகளே... இதெல்லாம் நியாயமா ராசா...!?

மேல இருக்கறது நான் சொல்லலை. என் நண்பர் தினா சொன்னது. ஆமாம் விஜய்யோட அடுத்த படம் வேட்டைக்காரனா? யாராவது சொல்லுங்கப்பா :).

இவங்களை திருத்த என்ன செய்ய?

2009-02-17T22:32:00.004+05:30

இப்ப ஒரு தொடர் நாடகத்தை பார்த்துகிட்டு இருக்கும்போது அதுல வந்த ஒரு காட்சி இது. அதுல ஒரு ஆள் அடிப்பட்டு ஹாஸ்பிட்டல இருக்கார். அவர் கட்டிக்கற போற பொண்ணு எனக்கு அர்ஜெண்ட் வேலை இருக்கு. அதனால இப்ப இங்க தங்கி இவரை பாத்துக்க முடியாது நான் வேலைக்கு போகணும் அப்படின்னு சொல்லிட்டு போயிடறாங்க. அந்த தொடர்ல அந்த பொண்ணு வில்லியாம். எங்க வீட்டுல இதை பார்த்துட்டு அடிச்ச கமெண்ட். இதுவே காவ்யாவா இருந்திருந்தா பக்கத்துல இருந்து பார்த்து இருப்பா. ஏன்னா அந்த தொடர்ல காவ்யா நல்லவ :).

எங்க கல்லூரியில இப்ப Pre Audit நடந்துகிட்டு இருக்கு. அதனால் இப்ப பர்மிஷன் கூட யாரும் எடுக்க முடியாது. என்னோட அலுவலக தோழி ஒருத்தங்க குழந்தைக்கு நல்ல காய்ச்சல். ஆனா இன்னிக்கு அவங்க ஹேண்டில் செய்யற அக்கவுண்ட்ஸ்தான் audit பாக்கறாங்க அதனால அவங்களுக்கு லீவு இல்லைன்னு சொல்லிட்டாங்க. அவங்க ஆபிஸிருந்து அரை மணி நேரத்துக்கு ஒருமுறை வீட்டுக்கு போன் செஞ்சு விசாரிச்சதை பாக்கும்போது மனசு கஷ்டமா இருந்தது. ஆனா தொடர்ல எத்தனை சுலபமா சொல்லிடறாங்க. வீட்டுல இருக்கறவங்களை கவனிக்காம வேலைக்கு போனா அவங்க வில்லின்னு.

இந்த பதிவை டைப் செஞ்சுகிட்டு இருக்கும்போது அரசி நாடகத்துல வந்த ஒரு டயலாக்,

"கல்யாணம் ஆன ஒரு பொண்ணை அவ புருசன் விட்டுட்டு போனா அதுதான் அந்த பொண்ணுக்கு அசிங்கம்"

ஒடிப்போன புருசனை விட்டுடறாங்க. அந்த பொண்ணை எத்தனை கேவலமா பேச முடியுமோ அத்தனை கேவலமா பேசறாங்க. என்ன கொடுமை இது :(. இவங்களை எல்லாம் நடுத்தெருவில நிக்க வெச்சு சுடணும்.

ஒரு நல்ல பொண்ணுக்கு இவங்க வரையறைக்கற விதிமுறைகள் எல்லாம் பாத்தா சீரியல் டைரக்டர்ஸ் எல்லாரையும் தூக்கி போட்டு மிதிக்கணும் போல தோணும்.

தன்னோட குடும்பத்துக்காக பயங்கரமா தியாகம் செய்யணும்.

அப்புறம் பாத்திங்கன்னா இவங்க குடும்பத்துக்கு யாரவது துரோகம் செஞ்சு இருப்பாங்க. அவங்களை பழி வாங்க பத்திரகாளியா மாறணும்.

தனக்கு துரோகம் செஞ்ச புருஷனையும் மதிச்சு ஏத்துக்கணும்.

எல்லாரையும் அனுசரிச்சு போகணும்.

யாராவது எத்தனை கேவலமா திட்டினா கூட பூமாதேவிக்கே பொறாமை வர்ற அளவுக்கு பொறுமையா இருக்கணும்.

இப்படி நிறைய.

இப்படி எல்லாம் இல்லைன்னா அவ நல்ல பொண்ணு இல்லை. இயல்பா இருக்கிற பொண்ணுங்களே அவங்க கண்ணுக்கு தெரியாது போல.

அட பைத்தியங்களா நல்ல பொண்ணுங்க கெட்ட பொண்ணுங்க அப்படி எல்லாம் தனி தனியா இல்லை. சூழ்நிலையை பொறுத்துதான் அவங்க நல்லவங்களோ இல்ல வில்லியா இருக்காங்க அப்படின்னு உங்களுக்கு தெரிஞ்ச யாரவது சீரியல் டைரக்டரா இருந்தா அவங்களுக்கு சொல்லுங்களேன் ப்ளீஸ்

அப்புறம் உங்களுக்கு பிடிக்கலைன்னா சீரியல் பாக்காதிங்கன்னு சொல்ல போறவங்களுக்கு என்னோட பதில் நான் சீரியல் பாக்கறது இல்லைங்க. ஆனா எங்க வீட்டுல இருக்கற பக்கத்து வீட்டுல இருக்கற சின்ன பசங்க சீரியல் பாக்கறாங்களே. அவங்க மனசுல ஒரு நல்ல பொண்ணுன்னா இப்படித்தான் இருக்கணும் அப்படின்ற ஒரு பிம்பம் விழுந்துட கூடாதுதானே. அடுத்த தலைமுறையை கெடுக்கற உரிமை நம்ம யாருக்குமே இல்லையே.

சரியா தப்பா

2009-02-13T14:44:00.006+05:30

நாளைக்கு வழக்கம்போல மற்றுமோர் காதலர்தினம். இப்படித்தான் எழுத நினைச்சேன். அப்பதான் நம்ம ராம்சேனாகாரங்க ஞாபகம் வந்தது. இதை வழக்கமான நாளா இருக்க விடக்கூடாதுன்னு கிளம்பி இருக்காங்களே அவங்களுக்கு புத்தி சொல்லலாமான்னு யோசிக்க ஆரம்பிச்சப்ப எனக்குள்ள இருந்த கருத்து கண்ணாத்தா ஏன் அவங்களுக்கு மட்டும்தான் புத்தி சொல்வியா? காதலர்களுக்கும் எல்லாம் சொல்ல மாட்டியா கேள்வி கேட்க, புத்தி சொல்லறதுதானே காசா பணமா எல்லாருக்கும் சொல்லிடலாம் அப்படின்னு முடிவு செஞ்சேன்.

முதல்ல நம்ம ராமசேனா அவங்களுக்கு சொல்லலாம்.

முதல்ல உங்களுக்கு யாருங்க இந்த கலாச்சாரத்தை கட்டிக்காக்கற மாபெரும் பொறுப்பை குடுத்தாங்க. இது என்னோட நாடு. என் நாட்டு கலாச்சாரத்தை நான் காப்பாத்தாமா பக்கத்து நாட்டுக்காரனா வந்து காப்பாத்த போறான்னு அப்படின்னு நீங்க பதிலுக்கு கேள்வி கேட்கலாம். ரொம்ப சரிதான். ஆனால் காதலிக்கறதை தப்புன்னு சொல்லறது நம்மோட கலாச்சாரமா இதுக்கு பதில் சொல்லுங்க.

நம்ம முருகன்ல ஆரம்பிச்சு ராமர் வரைக்கும் எல்லாருமே காதலிச்சுதான் கல்யாணம் செஞ்சு இருக்காங்க. ச‌ரி ந‌ம‌க்கு எதுக்கு சாமி க‌தை எல்லாம் அதை விடுங்க‌. இப்ப‌ நாட்டுல‌ எத்த‌னையோ பிர‌ச்சினை இருக்குங்க‌. அதுக்கு எல்லாம் நீங்க‌ குண்டாந்த‌டி எடுத்திங்க‌ன்னா நீங்க‌ ந‌ல்லா இருப்பிங்க‌ளே.

க‌ரெக்டா குப்பை தொட்டிக்கு வெளிய‌ குப்பை கொட்ட‌ற‌துல‌ ஆர‌ம்பிச்சு ரோட்ல எச்சில் துப்பற‌து வ‌ரைக்கும் அது ஒரு பெரிய‌ லிஸ்ட்டே இருக்கே. இப்ப‌ ந‌ம்ம‌ அன்பும‌ணி இருக்காரே அவ‌ர் ஒரு ந‌ல்ல‌ திட்ட‌த்தை கொண்டு வ‌ந்தார். ப‌ப்ளிக்ல‌ சிக‌ரெட் பிடிக்காதீங்க‌. ஆனாலும் பாத்திங்கன்னா ரோட்டுல‌ நாலு பேர் இருக்காங்க‌ன்னா அதுல‌ ரெண்டு பேர் சிக‌ரெட் பிடிச்சுட்டுதான் இருக்காங்க‌. அவ‌ங்க‌ளை போய் கேள்வி கேட்க‌ற‌தை விட்டுட்டு இவ‌ங்க‌ளை மிர‌ட்டிட்டு இருந்தா எப்ப‌டிங்க‌? சாலை போக்குவ‌ர‌த்து விதிக‌ள் அப்ப‌டின்னு ஒண்ணு இருக்கு. அதை நாங்க யாருமே ம‌திக்க‌ற‌து இல்லை. அதை எல்லாம் எடுத்து சொல்லி எங்க‌ளை திருத்த‌லாமே. அதை விட்டுட்டு க‌ல்யாண‌ம் செஞ்சு வெக்க‌ போறீங்க‌ளாமா? நான் ஓண்ணோ ரெண்டாதான் சொல்லி இருக்கேன். மாங்கல்ய தந்துனானேன்னு மந்திரம் ஓதறதை முதல்ல நிறுத்திட்டு நீங்களே யோசிங்க இன்னும் எங்களுக்கு என்ன நல்லது செய்யலாமுன்னு.

அடுத்து காதலர்களுக்கு, சிவப்பு ரோஜாக்களும் வாழ்த்து அட்டைகளும், பரிசு பொருட்களும் நீண்ட முத்தங்களும் பரிமாறக்கொள்ளப்படலாம்தான். இதை எல்லாம் இப்ப செய்யாம பின்ன எப்ப செய்யபோறோம் அதுவும் சரிதான். ஆனா கண்டவன் பாக்க எதுக்கு நம்ம அன்பை வெளிப்படுத்திக்கணும். அன்பு அப்படின்றது மேல சொன்ன எதுலயும் இல்லை. ஒரு பூவும் ஒரு அட்டையும் ஒரு முத்தமுமா காதலோட அடையாளம். மனசு பூரா நிறைஞ்சு இருக்கற அன்பு பாசம் எல்லாம்தான் காதல். யோசிங்க மக்கா யோசிங்க.

அப்புறம் டிரெஸ் விஷயத்துக்கு வருவோம். நமக்கு பிடிச்ச உடையை நாம கண்டிப்பா அணியலாம். ஆனா அதுக்காக உள்ள போட்டுக்கறதை மட்டுமே வெளிய போட்டுக்கிட்டு வர்ற கலாச்சாரம் தப்புதானே. யோசிங்க அதை விட்டுட்டு இடுப்பு தெரியற மாதிரி டிரெஸ் போட்டுட்டு வந்துட்டு என் இடுப்பை பாக்கறான்னு ஜோதிகா மாதிரி புலம்பாதீங்க.

எல்லோருக்கும் காத‌ல‌ர் தின‌ வாழ்த்துக்க‌ள்

என்னமோ சொல்ல நினைச்சேன் சரியா சொல்லிட்டேனான்னு தெரியலை. மொத்தத்தில எல்லாரும் நல்லா இருக்கணும். நல்லா இருந்தா சரிதான்.

முதல் முறையாய்

2009-02-09T09:45:00.004+05:30

பொழுது போகமா என்ன செய்யறதுன்னு நேத்து மதியம் யோசிச்சுகிட்டு இருக்கும்போதுதான் வடிவுக்கிட்ட இருந்து போன் வந்தது. நமக்குதான் போன் எடுத்தா கீழ வெக்கற பழக்கமே கிடையாது. அரசியல் பொது கூட்டம் மாதிரி விஷயமே இல்லாம பேசி முடிச்சுட்டு போனை வெச்சப்ப முழுசா மூணு மணி நேரம் முடிஞ்சு போய் இருந்தது.. நாங்க முணு பேரும் முதல் முதலா காலேஜ்க்கு போனது பத்தி எல்லாம் பேசினோம்.

நான், உஷா, வடிவு மூணுபேருமே நடுத்தர குடும்பத்தை சேர்ந்தவங்கதான். அதனால நிறைய மார்க் எல்லாம் எடுத்து டாக்டர் சீட் எல்லாம் வாங்கி அதுக்கு பீஸ் எல்லாம் கட்டி எங்களை பெத்தவங்களை எல்லாம் சிரமப்படுத்த கூடாதுன்னு முடிவு செஞ்சு அளவா எல்லாத்திலும் பாஸ் மார்க் மட்டுமே எடுத்து இருந்தோம். நானும் உஷாவும் ஒரே காலேஜ். வடிவை இந்த தடவையாவது திருத்திடணுமின்னு அவங்க வீட்டுல முடிவு செஞ்சதால அவ வேற காலேஜ். நானும் உஷாவும் பி.எஸ்சி. வேதியியல், வடிவு பி.எஸ்சி கணக்கு.

மொத நாள் காலேஜ்க்கு போறோம். புதுசா லாங்சைஸ் நோட்டு எல்லாம் வாங்கி அதுல பேர் கிளாஸ் எல்லாம் எழுதியாச்சு. மொத நாளு காலேஜ் மதியமே விட்டுட்டாங்க. திரும்ப வரும்போது வடிவு வீட்டுக்கு போனோம். அங்க அவ பேப்பர்ல B.Sc., அப்படின்னு திரும்ப திரும்ப எழுதிகிட்டு இருந்தா.

“ஏன்டி இந்த பொழப்பு கெட்ட பொழப்பு, இதைத்தானே அடுத்த மூணு வருசமும் படிக்க போற. அப்ப ஆசை தீர எல்லா நோட்டு புக்லயும் எழுத வேண்டியதுதானே”,

அப்படின்னு கேட்டதுக்கு என்னையும் உஷாவையும் முறைச்சுகிட்டே அவளோட லாங்சைஸ் நோட்டை எடுத்து காட்டினா.

அதுல நாந்தான் அவளுக்கு பேர் எழுதிக்குடுத்து இருந்தேன். S.Vadivukkarasi,B.S.C Mathematics அப்படின்னு என்னோட பொன்னான கையெழுத்துல எழுதி இருந்ததை காட்டி இதனாலதான் அப்படின்னா. இதுக்கும் நீ இப்படி நிறைய‌ தடவை எழுதறதுக்கும் என்னடி சம்பந்தம் நான் கேட்க, பி.எஸ்சி அப்படின்றதை B.Sc., இப்படித்தான் எழுதணுமாம். B.S.C இப்படி பேட்டா செருப்புலதான் எழுதுவாங்க. இது கூட தெரியாம நீ என்னத்தை படிச்சு கிழிக்க போறேன்னு அப்படின்னு என்னோட சீனியர்ஸ் எல்லாம் கேள்வி கேட்டுட்டு B.Sc., இதை 1000 தடவை எழுதிகிட்டு வர சொல்லி இருக்காங்க அப்படின்னு சொன்னா.

பாத்தா பாவமாதான் இருந்தது. நானும் முன்ன பின்ன என்ன காலேஜ்கா போயி இருக்கேன். இப்படித்தான் எழுதணுமின்னு நினைச்சேன். சாரிடி சொல்லிட்டு உடனே எங்க வீட்டுக்கு கிளம்பினவதான். அடுத்த ஒரு வாரம் அவ வீட்டு பக்கம் தலை வெச்சு கூட படுக்கலை :). அப்புறம் என்னோட நோட்டுலயும் உஷா நோட்டுலயும் B.Sc.,அப்படின்னு கரெக்டா மாத்திகிட்டோமில்ல :)

டிஸ்கி : வழக்கம் போல என்ன தலைப்பு வெக்கறதுன்னு தெரியாம வெச்ச தலைப்பு. அதனால தலைப்புக்கும் பதிவுக்கும் இன்னா சம்பந்தமுன்னு யாரும் கேட்காதீங்க :)

கூட்டாஞ்சோறு

2009-02-02T16:50:00.002+05:30

போனவாரம் ரெண்டு மூணு தடவை கண்ணுல பூச்சி பறக்கறமாதிரி தலை சுத்தினதால என்னதான் ஆச்சுன்னு தெரிஞ்சுக்கலாமுன்னு எங்க காலேஜ்கிட்ட இருக்கிற டாக்டர்கிட்ட போனேன். அங்க ப்ளட் பிரஷர் பாத்தாங்க. அந்த ப்ளட் பிரஷர் மீட்டர் சும்மா சொய்யுன்னு மேல போய் நின்னைதை பாத்ததும் அந்த டாக்டரம்மா,

"என்னங்க ப்ரஷர் பாக்கும்போது உங்க மாமியாரை நினைச்சிங்களா? பிரஷர் இப்படி ஏறுது"ன்னு கேட்க‌

நான், "இல்லைங்க இந்த செக்கப் எல்லாம் முடிஞ்சதும் நீங்க தரப்போற பில்லை நினைச்சேன்"

அப்படின்னதும் அதுவரைக்கும் அரசி சீரியல்ல வர்ற டாக்டர் மாதிரி சிரிச்சுகிட்டு இருந்தவங்க அரசி மாதிரி முறைக்க ஆரம்பிச்சாங்க. அப்புறம் வழக்கம் போல எல்லா செக்கப்பும் எடுத்து முடிச்சுட்டு,

"எனக்கு கொழுப்பு ஜாஸ்தியாகி போச்சு" அப்படின்னு ஒரு ரிப்போர்ட்டும் தந்தாங்க.

இதையேதான் இந்த முப்பது வருசமா எங்க அம்மா வீட்டுலயும் கடந்த பத்து வருசமா என் மாமியார் வீட்டுலயும் பைசா செலவில்லாம சொல்லிட்டு வர்றாங்க. ஆனா இந்த டாக்டரம்மா 1500 ரூபாய் சார்ஜ் செஞ்சுட்டாங்க.

* * *

ஒபாமாவுக்கும் ஒமப்பொடிக்கும் என்ன சம்பந்தம்

வீணா போனவனுக்கு பொண்ணு குடுத்தாலும் குடுக்கலாம். தானா ஆக்கி தின்கிறவனுக்கு பொண்ணு தரக்கூடாது.

இந்த ரெண்டு புது மொழியும் இந்த வார என் பிரெண்ட்ஸ் கிட்ட பேசிக்கிட்டு இருக்கும்போது கிடைச்ச முத்துக்கள்.

முதல் பழமொழி நான் ஆபிஸ்ல வேலை இருக்குன்னு போட்ட ஜி.மெயில் ஸ்டேட்டஸ்க்கு வந்த மறுமொழி. நம்புங்க. வருச கடைசி வந்துருச்சு. அக்கவுண்ட்ஸ் முடிக்கலை அப்புறம் என்னை முடிச்சுருவாங்க :)

ரெண்டாவது நண்பரோட நண்பர் சொன்னது. நிஜமாவே இந்த தனியா சமைச்சு பழகின பேச்சுலர் பசங்க சாப்பாட்டுல கண்டபடி குறை சொல்லறதை பார்த்து இருக்கேன். அவங்களை கல்யாணம் செஞ்சுக்கற பொண்ணுங்க ரொம்பவே பாவம். கிச்சன்ல வந்து ஹெல்ப் செய்யறேன்னு கிச்சனை நாறடிச்சுட்டு போயிடுவாங்க.

* * *
நான் பொதுவா எனக்கு போன் செய்யறவங்ககிட்ட வணக்கம் சொல்லிட்டுதான் பேசவே ஆரம்பிப்பேன். வணக்கம் சொல்லும் போது எதுவும் தோணாது. ஆனா கடைசியில பேசி முடிச்சுட்டு போனை வைக்கும்போது நன்றின்னு சொல்லவராது. தேங்க்ஸ் தான் சொல்லுவேன். நன்றி சொல்ல ஆசையா இருந்தாலும் ஏதோ ஒண்ணு தடுக்கும். ஆனா இப்ப எல்லாம் இங்க எல்லா மறுமொழிக்கும் நன்றி சொல்லி சொல்லி நன்றி இயல்பான ஒரு வார்த்தையா மாறி போச்சு. இப்ப நன்றியும் இயல்பா வர ஆரம்பிச்சு இருக்கு.

நன்றி :)

நட்பு எனப்படுவது யாதெனின்

2009-01-29T16:27:00.004+05:30

நல்ல மனைவி மட்டுமல்ல நல்ல நட்பு அமைவதும் இறைவன் கொடுத்த வரம்தான். அதுவும் நாம் எத்தனை அடித்தாலும் தாங்கும் நட்பு கிடைக்க தவம் அல்லவா செய்து இருக்க வேண்டும். நானும் உஷாவும் இந்த விஷயத்தில் ஏதோ புண்ணியம்தான் செய்து இருக்கிறோம். இல்லாவிட்டால் வடிவுக்கரசி எங்களுக்கு தோழியாக கிடைப்பாளா என்ன? புரிகிறது நீங்கள் என்ன கேட்க நினைத்தீர்கள் என்று புரிகிறது. நீ யார்? உஷா யார் என்றே தெரியவில்லை. அதற்குள் வடிவு எங்கு வந்தாள் என்றுதானே கேட்கிறீர்கள்.

என்னைப் பற்றி விளக்கவும் வேண்டுமா? அதுதான் ஏறக்குறைய ஒன்பது மாதங்களாக உங்களை கொடுமை படுத்தி வருகிறேன் தானே? இனி எனக்கு என்ன தன்னிலை விளக்கம். உஷா என்னுடன் ஐந்தாம் வகுப்பிலிருந்து கல்லூரி வரை தொடர்ந்து படித்தவள். ஏறக்குறைய என்னுடைய குணநலன்களை அப்படியே கொண்டவள். வடிவு ஒரு வருடம் தாமதமாக எங்களுடன் ஆறாம் வகுப்பில் இணைந்தவள். மிக மிக நல்லவள். உன்னுடைய நெருங்கிய தோழி என்கிறாய் அப்படி எப்படி நல்லவளாக இருக்க முடியும் என்று நீங்கள் உங்கள் மனதினில் நினைப்பது என் செவிகளில் கேட்கிறது. இதற்கு உதாரணம் காட்ட எனக்கு இந்த பழைய பழமொழியை தவிர வேறு வழியில்லை. ஏனென்றால் எனக்கு வேறு பழமொழிகள் தெரியாது. ஒரு கையிலுள்ள ஐந்து விரல்களும் ஒன்று போலவா இருக்கிறது.

எனவே என்னையும் உஷாவையும் மட்டும் கவனத்தில் கொண்டு நீங்கள் வடிவை பற்றி தவறாக கணிக்க வேண்டாம். அவள் மிக மிக நல்லவள். எத்தனை அடித்தாலும் தாங்குபவள். உங்களின் உதட்டோர சிரிப்பிலிருந்து நீங்கள் இன்னும் நம்பவில்லை என்று தெரிகிறது. இரண்டே இரண்டு உதாரணங்கள் கூறுகிறேன். அதை மட்டுமாவது கேளுங்கள். அதன் பிறகு சொல்லுங்கள்.

உதாரணம் : 1
நாங்கள் இணைபிரியாத தோழிகளாய் இருந்தது எங்கள் பள்ளியில் பலரது கண்ணையும் உறுத்தியது போலும். நாங்கள் ஒன்பதாம் வகுப்பு சென்ற‌ போது வடிவு மட்டும் வேறு பிரிவுக்கு மாற்றப்பட்டாள். நாங்கள் அ பிரிவும் அவள் இ பிரிவும் என நினைக்கிறேன். அது அவள் செய்த புண்ணியம் என்பது பாவம் அந்த அப்பாவிக்கு தெரியவில்லை. இரண்டு நாட்கள் அப்படி அழுதாள் நான் சொல்ல வந்த உதாரணம் இது அல்ல. இப்படி நாங்கள் ஒன்பதாம் வகுப்பு சென்று கொண்டிருந்த போது (நன்றாக கவனித்து கொள்ளுங்கள் படித்து கொண்டிருந்த போது அல்ல , இதிலிருந்தே எங்களின் படிப்பின் தரத்தை புரிந்து கொள்ளுங்கள்) வந்த காலாண்டு தேர்வு முடிந்த ஒரு வாரம் கழித்து ஒரு மதிய உணவு இடைவேளையின் போதுதான் இந்த உரையாடல் எங்களுக்குள் நடந்தது.

வடிவு : ஹேய் உங்க கிளாஸ்ல ரேங்க் கார்டு குடுத்துட்டாங்களா?

நான் : .........

உஷா : .........

வடிவு : ஏண்டி ரெண்டு பேரும் இப்படி முறைக்கிறீங்க நான் என்ன தப்பா கேட்டுட்டேன்?

நான் : நாம என்னிக்காவது ரேங்க் எடுத்து இருக்கோமா என்ன‌

உஷா : அப்புற‌ம் எப்ப‌டி அதை ரேங்க் கார்டுன்னு சொல்லுவே

வடிவு : (ஒரு நிமிட மவுனத்துக்கு பின்) சாரி சரி புரொக்கிராஸ் ரிப்போர்ட்னு சொல்லட்டுமா

உஷா : நீ என்னிக்காவ‌து ஃப‌ர்ஸ்ட் மிட் டெர்ம்ல‌ வாங்கின‌தை விட‌ குவாட்ட‌ர்லி எக்ஸாம்ல‌ அதிக‌ மார்க் வாங்கி இருக்கியா?

வ‌டிவு : இல்லை

நான் : எக்சாமுக்கு எக்சாம் சிலபஸ் ஜாஸ்தியாகிட்டே போறதுக்கு ஆப்போசிட்டா நம்ம மார்க்கு குறைஞ்சுட்டேதானே வருது.

வடிவு : ஆமாம்

உஷா : அப்புறம் எப்படி அதை புரொக்கிராஸ் ரிப்போர்ட் அப்படின்னு நாம சொல்ல முடியும்.

வடிவு : (கனத்த மெளனத்துக்கு பின் ) வேற எப்படிதான் சொல்லறது

நானும் உஷாவும் : மார்க் லிஸ்ட்ன்னு சொல்லி பழகு. அதை விட்டு கெட்ட வார்த்தை எல்லாம் பேசி எங்க நட்பை முறிச்சுக்காதே ஒ.கே.

உதாரணம் : 2

அவள் செய்த பாவமோ நாங்கள் செய்த புண்ணியமோ பத்தாம் வகுப்பில் நாங்கள் மீண்டும் இணைந்துவிட்டோம். ஒரு நாள் சைலன்ஸ் ஹவரில் பேசிக்கொண்டு இருந்த பொழுது மரணம் பற்றிய பேச்சு வந்தது. நான் வடிவிடம் கேட்டேன்.

"நான் செத்தா நீ அழுவியா வடிவு

கண்டிப்பா அழுவேன் தாரணி ஏன் இப்படி எல்லாம் கேட்கிற‌

இல்ல நீ அழ மாட்டே வடிவு

இல்லை தாரணி என்னை நம்பு நான் அழுவேன்"

நான் மெதுவாய் அவளை பார்த்து பின் கேட்டேன்,

" நீ செத்தாலே நீ அழ மாட்டே அப்புறம் எப்படி நான் செத்தா நீ அழுவே"

அப்பொழுது அவள் கண்களில் ஜொலித்த திரவத்தின் பெயர் கண்ணீர் எனத்தான் நினைக்கிறேன்

..............

இன்னும் கூட‌ அவ‌ள் எங்கள் நெருங்கிய‌ தோழியாக‌தான் இருக்கிறாள். இப்பொழுதாவ‌து ந‌ம்புகிறீர்க‌ளா அவ‌ள் ந‌ல்ல‌வ‌ள் என்று.

-----

வடு

2009-01-28T17:32:00.003+05:30

ஆடை மாற்றும்போதுதான்

அம்மா பார்த்தாள்

பெற்ற வயிறல்லவா

பற்றி பதை பதைக்க‌

என்னடி இது என்ற‌ அம்மாவுக்கு

எப்படி புரிய வெப்பேன்

வள்ளுவன் வாக்கை கடைபிடித்த‌

தமிழ் படித்த பதி குடும்பத்தை பற்றி

தீயினால் சுட்ட புண் உள் ஆறுமாம்

என்று திட்டாமல் வைத்த சூட்டை

எனக்கு பிடிச்ச பாட்டு

2009-01-26T12:29:00.000+05:30

நான் கடவுள்

நான் வீட்டில இருந்தா எப்பவுமே ஏதாவது பாட்டு கேட்டுகிட்டேதான் இருப்பேன். எனக்கு பாட்டு கேக்கறதுன்னா அத்தனை பிடிக்கும். நான் பாட்டு கேக்கறதுக்கு ரெண்டே ரெண்டு காரணம்தான்.

1. எங்க வீட்டுல யாராவது ஒருத்தங்க எப்பவுமே என்னை திட்டி ஒரு சுப்ரபாதம் பாடிக்கிட்டு இருப்பாங்க. அந்த சுப்ரபாதம் என் காதுல விழக்கூடாதுன்னு பாட்டு கேக்க ஆரம்பிச்சு அது அப்படியே பழக்கமாகி போச்சு.

2. என்னால பாட்டு கேக்கதான் முடியும் பாட முடியாது. ஏன்னா என் குரல்வளம் அப்படி. பொதுவா நான் பேசும் போது நானே என் காதை பொத்திக்குவேன். என் குரலை சமயத்துல என்னாலேயே கேட்க முடியாது.நான் பேசினாலே கேட்க முடியாது இதுல பாடினா நாடு தாங்குமா? என் தம்பி கேட்பான், "எப்படி உனக்கு மட்டும் இப்படி ஒரு வினுசக்கரவர்த்தி வாய்ஸ்னு"? ரகசியத்தை எல்லாம் வெளியில சொல்ல முடியுமா என்ன? இப்படி உலக நன்மையை முன்னிட்டு பாட்டு கேக்கறதை மட்டும் வழக்கமா வெச்சு இருக்கேன்.

இந்த கதையெல்லாம் இப்ப எதுக்குன்னா நான் சமீபத்தில கேட்டுகிட்டு இருக்கற நான் கடவுள் படத்துல வர்ற ஒரு பாடல் பத்தி பகிர்ந்துக்கதான். ரொம்ப அவசியமுன்னு நீங்க முணுமுணுக்கறது என் காதுல விழுகுது. ஆனா நான் இதுக்கெல்லாம் அசரற ஆளா என்னா?

“பிச்சை பாத்திரம் ஏந்தி வந்தேன்”, இதுதான் அந்த பாட்டு. ஏற்கனவே இது ரமணமாலையில ராஜா சாரே பாடி வந்த பாட்டுதான். வரிகளும் ராஜா சார்தான். இப்ப பாடத்துல மது பாலகிருஷ்ணன் பாடியிருக்கார். . மது பாலகிருஷ்ணன் உருகறார். உருக வைக்கிறார். இந்த பாட்டை இப்ப எத்தனை தரம் கேட்கறேன்னே தெரியலை. கேட்கும் போதெல்லாம் கண்கள் கலங்குது.

"அத்தனை செல்வமும் உன்னிடத்தில் –

நான் பிட்சைக்கு செல்வது எவ்விடத்தில்"

அப்படின்னு நம்மளையும் உருக வெக்கறார்.

"ஒருமுறையா இல்லை இருமுறையா

பல முறை பலப்பிறபெடுக்க வைத்தாய்

புது வினையா ? பழ வினையா ?

கனம் கனம் தினம் எனை துடிக்க வைத்தாய்"

நம்மளையும் இந்த கேள்வியை கேட்க வைக்கறார்.

என்னை பொருத்தவரை இந்த பாடல்ல இசையமைப்பாளர் இளையராஜாவை விட பாடலாசிரியர் ராஜாதான் ஜெயிச்சு இருக்கார். அந்த பாட்டு வரிகள் இதோ

பிட்சை பாத்திரம் ஏந்தி வந்தேன்

ஐயனே - என் ஐயனே - யாமொரு

பிட்சை பாத்திரம் ஏந்தி வந்தேன்

ஐயனே - என் ஐயனே

பிண்டம் எனும்

எழும்பொடு சதை நரம்புதிரமும் அடங்கிய

உடம்பு எனும் - பிட்சை பாத்திரம்..

அம்மையும் அப்பனும் தந்ததால் - இல்லை

ஆதியின் ஊழ்வினை வந்ததால்

இம்மையை நானறியாததால் - இந்த

பொம்மையின் நிலையெனில்

உண்மையை உணர்ந்திட - பிட்சை பாத்திரம்..

அத்தனை செல்வமும் உன்னிடத்தில் - நான்

பிட்சைக்கு செல்வது எவ்விடத்தில்

வெறும் பாத்திரம் உள்ளது என்னிடத்தில் - அதன்

சூத்திரமோ அது உன்னிடத்தில்

ஒருமுறையா இல்லை இருமுறையா

பல முறை பலப்பிறபெடுக்க வைத்தாய்

புது வினையா ? பழ வினையா ?

கனம் கனம் தினம் எனை துடிக்க வைத்தாய்

பொருளுக்கு அலைந்திடும்

பொருளற்ற வாழ்க்கையும் துறத்துதே

அருள் அருள் அருள் என்று

அலைந்திடும் மனம் இன்று பிதற்றுதே

அருள் விழியால் நோக்குவாய்

மலர் பதத்தால் தாங்குவாய் - உன்

திருக்கரம் எனை அரவனைத்துனதருள் பெற –

பிட்சை பாத்திரம் ஏந்தி வந்தேன்

வழக்கொழிந்த தமிழ் சொற்கள்

2009-01-24T22:43:00.006+05:30

வழக்கொழிந்த தமிழ் சொற்கள் இந்த தலைப்புல தொடர்பதிவு எழுத சொல்லி திரு.முகுந்தன் அவங்க என்னையும் இணைச்சு இருக்காங்க. அவருக்கு ஒரு பெரிய நன்றி.

வழக்கொழிந்த சொற்கள் அப்படின்னா எதை சொல்லறதுன்னு ஒரு குழப்பம் வந்தது. ஒரு நாற்பது ஐம்பது வருடங்களுக்கு முன்னால புழங்கிட்டு இருந்து இப்ப வழக்குல இல்லாத சொற்களை சொல்லறதா ? இல்லை என் பாட்டி உபயோகப்படுத்தின நிறைய சொற்களை நான் உபயோகிக்கறது இல்லை. அந்த மாதிரி சொற்களை சொல்லறதான்னு யோசிச்சு பார்த்துட்டு பழைய காலத்தை மட்டும் கணக்குல எடுத்துக்கலாமுன்னு முடிவு செஞ்சுடேனுங்க.

அஞ்சனம் - கண் மை

நாழிகை - நேரத்தை குறிப்பிட முன்னால உபயோகபடுத்த பட்ட சொல் ஒரு நாழிகைக்கு தோரயமா இன்னிக்கு கால அளவுல 24 நிமிடம் வரும்

கணையாழி - மோதிரம்

ஆலாட்சி மணி - காலத்தை அறிவிக்கும் மணி

கோதண்டம் - இது ஒரு பேர் மட்டும் இல்லைங்க.வில் அப்படின்னு அர்த்தம் அதுமட்டுமில்ல வில்லு போல வளைந்த இரும்பு சலாகையொன்று பெருந்தூண்களுக்கிடையே கட்டப்பட்டு அதன் இருமுனைகளிலும் தண்டனைக்குரியவன் கைகள் பிணைக்கபட்டு மன்னர் காலத்துல தண்டனை கைதிக்கு தண்டனை தருவாங்களாம்.அதுக்கு கோதண்டம் அப்படின்னுதான் பேர்(இந்த காலத்திலும் வில்லு தண்டனை தானே)

சலாகை - கம்பின்னு அர்த்தம்

உந்தி - தொப்புள்

பாகை - டிகிரி (நாம காலேஜ்ல வாங்கற டிகிரி இல்லைங்க. ஆங்கிள் போடும் போது உபயோகப்படுத்துவோம்தானே அது. இப்ப எல்லாம் 30 டிகிரி கோணத்தில் அப்படின்னுதான் சொல்லறாங்க :)

குழல், ஓரி, கேசம், கார், பங்கி - இத்தனைக்கும் முடி அப்படின்னுதான் அர்த்தம்.

இதுல மூணு பேரை இணைக்கணும். நான் ரம்யா, தமிழ்தினா, , அமித்து அம்மா மூணு பேரையும் அவங்ககிட்டு சம்மதம் கேட்காம இணைச்சுட்டேன். திட்டிட்டோ திட்டாமயோ சீக்கிரம் ஒரு பதிவை போடுங்கப்பா

கூட்டாஞ்சோறு

2009-01-21T10:53:00.001+05:30

வலையுலக நண்பர்களே நலமா? பொங்கல் எல்லாம் நல்லபடியா முடிஞ்சதா? எனக்கு பொங்கல் ரொம்ப நல்ல படியா முடிஞ்சது. அதுக்கு காரணம் எனக்கு ரெண்டு இடத்துல பொங்கல். அதை விட முக்கியமான காரணம் ரெண்டு இடத்திலும் பொங்கல் நான் வெக்கலை. கோவையில அம்மாவும், சேலத்துல ரங்கமணி அண்ணியும் வெச்சாங்க. பொங்கல் அன்னிக்கே ரங்கமணி ஊருக்கு போக வேண்டியது. ஆனாலும் தங்கையோட தலை பொங்கலை முன்னிட்டு அடுத்த நாள்தான் சேலம் போனேன். மாட்டு பொண்ணா லட்சணமா மாமனார் வீட்டுல மாட்டு பொங்கலை கொண்டாடிட்டு காணும் பொங்கலுக்கு சாமிய பாக்கலாமுன்னு மேல்மருவத்தூர் போயிட்டு திரும்ப சேலம் வந்து அதுக்குபிறகு கோவை வந்து சேர்ந்தாச்சு.

* * * * * * * *

நானும் வில்லு பார்த்திடேனுங்க :(. எல்லாம் நரேன் செஞ்ச சதிதான். டிக்கெட் கிடைக்க கூடாதுன்னு வேண்டியும் கடவுள் எங்களை கைவிட்டுட்டார். குஷ்பூ டான்ஸ் ஆடகூடாதுன்னு யாராவது கேஸ் போட்டா தேவலை. நரேனுக்கு இன்னும் கதை எல்லாம் பெரிசா புரிய வாய்பில்லை. அதனால அவன் கமெண்ட். சூப்பர். கயல்தான் பாவம். எல்லாரையும் முறைச்சுகிட்டே உட்கார்ந்து இருந்தா. எனக்கு நீ கோப பட்டால் பாட்டு எடுக்கபட்ட விதம் பிடிஞ்சு இருந்தது,

* * * * * * * *

போன திங்கட்கிழமை வேலைக்கு போனது. அதுக்கு பிறகு இந்த திங்கட்கிழமைதான் திரும்ப ஆபிஸ் போனேன். ஒரு வாரம் லீவு ரொம்ப அதிகமோன்னு தோணுது. அதிலும் இந்த மாதத்துல எங்க கல்லூரி விடுமுறை நாட்களோட எண்ணிக்கை மொத்தமா 17 நாளு. லீவு வேணும்தான் ஆனா இது ரொம்ப அதிகமா இல்ல இருக்கு. இனிமேல தொடர்ந்து மூணு நாளைக்கு மேல லீவு வந்தா அந்த வாரத்துல வர்ற சனி ஞாயிறுகள்ல கண்டிப்பா வேலை செய்யணுமின்னு சட்டம் வந்தா பரவாயில்லைன்னு தோணுது.

* * * * * * * *

வாழ்த்துக்கள்

2009-01-14T09:22:00.001+05:30

எல்லாருக்கும் இனிய பொங்கல் மற்றும் தமிழர் திருநாள் வாழ்த்துக்கள்.

பிறக்கும் தமிழ் புத்தாண்டில் வளமாய், செழிப்பாய் மகிழ்ச்சியாக இருக்க வாழ்த்துக்கள்

செல்லங்களுக்காக ஒரு பதிவு

2009-01-13T10:55:00.002+05:30

நண்பர் குடுகுடுப்பையார் ஒரு புது பட்டாம்பூச்சி விருது தந்து இருக்கார். இது பழைய பட்டாம்பூச்சியை விட கலர்புல். ஏன்னா இந்த விருது எனக்கானது இல்லை. மேல இருக்கற ரெண்டு செல்லமே செல்லம்ஸ்காக. நம்ம குழந்தைங்ககிட்ட இருக்கிற தனிதன்மையை ஊக்குவிக்க இந்த விருதுன்னு நல்ல ஒரு விசயத்தை ஆரம்பிச்சு வச்சு இருக்கார். நன்றி குடுகுடுப்பையாரே.

இவங்க பேர் கயல் & நரேன். என் ரங்கமணியோட அண்ணன் பசங்க. எங்க வீட்டை பொருத்த வரை கயல் எனக்கு ரெண்டு நாள் மூத்தவ. நிஜமாதாங்க. என் கல்யாணத்துக்கு ரெண்டு நாள் முன்னால பிறந்தவ. நல்லா பாடுவா,வரைவா. பொறுமைசாலி.

அப்புறம் நரேன் பேருக்கேத்த மாதிரி அய்யா எப்பவுமே வேகம்தான். தீவிர விஜய் ரசிகன். அதனால எப்ப பார்த்தாலும் வீட்டுல டான்ஸ் ஆடிக்கிட்டேதான் இருப்பான். இவன்கிட்ட இருக்கிற தனிதன்மை தனக்கு சரிப்பட்டு வராதுன்னு எதையுமே ஒதுக்க மாட்டான். எல்லாத்தையும் முயற்சி செஞ்சு பார்ப்பான். சப்போஸ் சரியா வரலைன்னா , “அடுத்த தடவை சரியா வரும் பாரு சித்தி”ன்னு அவன் சொல்லறதை பார்க்கறதே அத்தனை அழகு.

எங்க வீட்டுல படி படின்னு எப்பவும் தொந்தரவு செய்யறது இல்லை. அதனால கிரேடு எல்லாம் O, A+ இப்படி அப்பப்ப மாறும்.

எல்லாத்துக்கும் மேல போன வருசம் அவங்க ஸ்கூல் பங்கஷன்ல, "உங்க வீட்டுல உங்களுக்கு ரொம்பவே பிடிச்ச ஆள் யாருன்னு கேட்ட கேள்விக்கு சித்தின்னு ரெண்டு பேருமே பதில் சொல்லி என்னை அழ வெச்ச வாலுங்க.

இந்த விருதுக்கு கயல் மற்றும் நரேன் சார்பா நன்றிகள். விருது பத்திரமா வெச்சு இருந்து பொங்கலுக்கு ஊருக்கு போகும் போது வழங்கப்படும்.

இப்ப நானும் பட்டாம்பூச்சிதான்

2009-01-09T00:57:00.004+05:30

அட எனக்கும் விருது கிடைச்சு இருக்குங்க.அதுவும் ரெண்டு தடவை. என்னால என்னையே நம்ப முடியலை. கனகு அப்புறம் அருணா மேடம் ரெண்டு பேர் தந்து இருக்காங்க. சந்தோசமா இருக்கு. ஒரு விருது 2008லயும் இன்னொமுன்னு 2009 லயும் கிடைச்சு இருக்கு. 2010லயும் யாரவது ஒரு விருது குடுத்துருங்க. ஹாட்டிரிக் அடிக்கலாமின்னு ஒரு ஆசை அவ்வளவுதான் (அப்ப 2010லயும் நீ ப்ளாக் எழுதறதை நிறுத்த மாட்டயான்னு யாரோ கேட்கறது என் காதுல விழுகுது. ஹீம் முயற்சி செஞ்சு பார்க்கிறேன்)

இதை மூணு பேருக்கு பிரிச்சு தர சொல்லியிருக்காங்க. நான் முதல் தடவை கிடைச்சப்ப ஒரு மூணு பேரை செலக்ட் செஞ்சேன். அதுக்குள்ள அவங்களுக்கு வேறவங்க குடுத்துட்டாங்க. இப்படியே யாருக்கு தரதுன்னு யோசிச்சிகிட்டே இருந்ததுல ரெண்டாவது தடவையும் வாங்கியாச்சு. இனிமேலயும் இதை வேற யாருக்காவது பாஸ் செய்யலைன்னா நல்லா இல்லைன்னு முடிவு செஞ்சு இதோ இந்த மூணு பேருக்கு தரேன். (நான் எல்லாம் விருது வாங்குனதே பெரிசு. இதுல என்னை போய் தர எல்லாம் சொல்லி ஊம். ஆனந்த கண்ணீர் எல்லாம் வருது)

பிரியமுடன் பிரபு கலக்கற கவிதைகளுக்கு சொந்தக்காரர். அனேகமா கொஞ்ச நாளுல சினிமா பாட்டு எழுதுவார்னு நினைக்கிறேன்.

ஹரிணி அம்மா அழகான புகைப்படங்களும் அதைவிட அழகான கவிதை வரிகளுமுன்னு கலக்கறவங்க. .எதுவோ ஆக நினைத்து எதுவோ ஆனவள்... ..எதுவானாலும் சந்தோஷமானவள் இதுதான் இவங்க புரொபைல் வரிங்க. எல்லா பொண்ணுகளுக்கும் பொருத்தமான வரிகள்

ஜீவன் என்னை ரொம்ப பாதிச்ச எழுத்துகளுக்கு சொந்தக்காரர். நான் இவருக்கு இது வரை ஒரு பின்னூட்டம் கூட போட்டதில்லை. படிச்சுட்டு திரும்ப அந்த வரிகளை நினைச்சுகிட்டே இருக்குதான் தோணுமே தவிர வேற எதுவுமே தோணாது.இவருடைய தொலைத்த தோழமைகள் எனக்கு ரொம்பவே பிடிச்ச பதிவு.

நீங்க செய்ய வேண்டியது எல்லாம் இந்த படத்தை உங்க ப்ளாக்ல போடுங்க. இதே மாதிரி உங்களுக்கு பிடிச்ச மூணு பேருக்கு இதை பகிர்ந்து கொடுங்க

என்னையும் ஒரு ப்ளாக்கரா நினைச்சு எனக்கும் விருது எல்லாம் தந்த கனகுக்கும் அருணா மேடம் அவங்களுக்கு ரொம்ப நன்றி.

அஷ்டே அஷ்டு.

புத்தாண்டு நல்வாழ்த்துக்கள்

2009-01-01T11:30:00.002+05:30

அனைவருக்கும் வணக்கம்

2008 முடிந்து 2009 ஆரம்பமாகிவிட்டது. 2008 ஆரம்பிக்கும் போது இருந்த மகிழ்ச்சியை விட முடியும்போது நிறையவே மகிழ்ச்சியை தந்து சென்றுள்ளது. 2008 என்ற வருடத்தை மறக்க முடியாதபடி சொந்த வாழ்க்கையிலும் அலுவலகத்திலும் நிறையவே மகிழ்ச்சியான விஷயங்கள் நடந்தன. முக்கியமான விஷயம் இந்த வலையுலகம். இதனால் கிடைத்த நண்பர்கள். அதிலும் நிறைய பேர் "என்ன தவம் செய்தேனோ" என்று பாடக்கூடிய அளவுக்கு அற்புதமானவர்கள். இங்கு கிடைதத அக்கா, அண்ணா, தம்பி, தங்கைகள் என் உறவு வட்டாரத்தை பெருக்கி என்னுடைய மகிழ்ச்சியில், சோகத்தில் பங்கு கொண்டு என் வாழ்க்கையை இன்னும் அழகாக்கி இருக்கிறீர்கள்.

நன்றி நண்பர்களே.

2008 போலவே 2009ம் அதிகபட்ச மகிழ்ச்சிகளை எல்லோருக்கும் தர வாழ்த்துக்கள்

இனிய புத்தாண்டு நல்வாழ்த்துக்கள்

--

பத்து பாட்டும் ஒரு விளம்பரமும்

2008-12-29T00:33:00.003+05:30

எங்க ஏரியாவில நடக்கிற லோக்கல் கேபிள் டிவி பிரச்சினையால இந்த ஒரு வாரமா கலைஞர் டி.வி. மட்டும்தான் எங்க L.G.டி.வியில தெரியுது. இதனால எங்க வீட்டுல பயங்கர கடுப்பா இருக்கிறது நான் மட்டும்தான். ஏன்னா நான் ஒரு நிமிசத்தில 12 சேனல் மாத்தற ரிமோட் பத்திரகாளி. (பெயர் உபயம் : அருமை தம்பி தினகரன்). இந்த கம்யூட்டர் பொட்டி தம்பியோட கடலைல வெந்துகிட்டு இருந்ததால இப்ப ஒரு மணி நேரத்துக்கு முன்னாடி வேற வழியில்லாம மானாட மயிலாட பாக்க வேண்டி வந்தது.

பார்த்தவுடனே அந்த செட் ரொம்பவே பிடிச்சு இருந்தது. எல்லா பக்கமும் சூரியகாந்தி பூவா அருமையா இருந்த்து. எப்பவுமே மானாட மயிலாட நிகழ்ச்சியில போடற செட்கள்ல ஒரு வித செயற்கை தன்மை இருக்கற மாதிரி எனக்கு தோணும். ஆனா இந்த தடவை ஏனோ பிடிச்சு போயி இருந்தது. நிகழ்ச்சிக்கு நடுவில விளம்பர இடைவேளை வந்தப்ப சும்மா டைமர் வெச்சு பார்த்தா அவ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ் 0.10.41.88 மணி நேரம் விளம்பரம் ஒடியிருக்கு. தோராயமா அஞ்சு தடவை விளம்பர இடைவெளி வந்தா கூட 50 நிமிசம் விளம்பரம். ஹீம்.

இந்த புரோக்ராம் நடுவிலதான் இந்த பாட்டு வந்தது. "ஆஹா ஒ பட்டர்பிளை " என்னோட பேவரைட் பாட்டு. தினமும் குறைந்த பட்சம் ஒரு தடவையாவது கேட்கற பாட்டு.
என்னோட டாப் 5 பாட்டு இதுங்கதான்.

1.ஆஹா ஒ பட்டர்பிளை - மீரா

2.மலர்களே மலர்களே - லவ் பேர்ட்ஸ்

3.விழிகளின் அருகினில் வானம் - அழகிய தீவே

4.நீ பார்த்த பார்வைக்கு ஒரு நன்றி - ஹே ராம்

5.மலரே மவுனமா - கர்ணா

எப்பவுமே ஒரு பத்து பாட்டை மட்டும் ஒரு ஃஃபோல்டர்ல போட்டு வெச்சு இருப்பேன். ஆனா இந்த அஞ்சு பாட்டு மட்டும் எப்பவுமே மாறாது.இது தவிர இப்ப நான் அதிகமா கேட்கறது,

நெஞ்சுக்குள் பெய்திடும் மாமழை

இப்பவே இப்பவே

சூ சூ மாரி

முன் தினம் பார்த்தேனே

கண்கள் இரண்டால்

--------------------------------------------------------

பூக்கடைக்கு விளம்பரம் தேவையில்லன்னு சொன்னது அந்த காலம். எந்திரன் படத்துக்கே விளம்பரம் தேவைப்படறது இந்த காலம்ங்க. அதனால் இங்கே ஒரு சுயவிளம்பரம். நான் ரம்யா மற்றும் பூர்ணிமாசரண் மூணு பேரும் இணைஞ்சு சமைய்லுக்கான ஒரு வலைப்பூ உருவாக்கியிருக்கோம். எங்களுக்கு தெரிஞ்ச நாங்க சமைச்ச குறிப்புகளை போடலாமின்னு இருக்கோம். இங்கன வந்து பாருங்க.

படிச்சு பார்த்து உங்களுக்கு பிடிச்சு இருந்தா செஞ்சு பாருங்க. செஞ்சவுடனே ஊரு உலகத்துல இருக்கற எல்லா தெய்வத்தையும் கும்பிட்டுட்டு சாப்பிட்டு பாருங்க. (Excuse me சிரிக்காதீங்க எங்க சமையல் எல்லாம் நல்லாதான் இருக்கும், நாங்க குறிப்பு மட்டும்தானே தரப்போறாம். சமைக்கிறது நீங்க அப்படின்றதால அந்த வேண்டுதல் எல்லாம் ஒ.கே) சாப்பிட்டவுடன் பிடிச்சு போச்சுன்னா அடுத்த வாரமும் அதையே டிரை செஞ்சு பாருங்க. சப்போஸ் பிடிக்காம போயிட்டா இல்லாட்டி பக்க மற்றும் பின்விளைவுகள் ஏதாவது ஏற்பட்டா அந்த சமையல் குறிப்பை பத்திரமா சமையல் ரூமுல ஷெல்பல பாத்தவுடனே கண்ணுல படற இடத்துல வையுங்க. எதுக்கா ?? உங்களுக்கு பிடிக்காத சொந்தகாரங்க யாராவது வந்தா சமைச்சு தரத்தான்.

நாங்க மூணு பேரும் உங்களுக்கு எப்படி உதவுறோம் பார்த்திங்களா? நன்றி எல்லாம் வேண்டாமுங்க.

பதிவுலகம் வளர நான் செஞ்ச தொண்டு

2008-12-22T11:25:00.004+05:30

என்கிட்ட ஒரு கெட்ட பழக்கம் இருக்குங்க. (உங்கிட்ட இருக்கறது எல்லாமே கெட்ட பழக்கம்தானேன்னு சொல்லறவங்களுக்கு ஹி ஹி இதையெல்லாம் மெயில்ல சொல்லுங்கப்பா, புகழறது மட்டும்தான் பப்ளிக்கா ஒ.கே) சரி சரி கெட்ட பழக்கம் விஷயத்துக்கு வருவோம். அது என்னன்னா லேட்டா போறது. 6.00 மணிக்கு வர சொன்னா எப்படியும் ஒரு 7.00 மணிக்கு கரெக்டா போயிடுவேன். இந்த பழக்கத்தை மாத்த நான் யோசிச்சு பார்த்தது கூட இல்லை. ஏன்னா இது தொட்டில் பழக்கம் கூட இல்லை. அதுக்கு முன்னாடி இருந்தே அப்படித்தானாம். எப்படின்னு கேட்டிங்கன்னா நான் டாக்டர் சொன்ன தேதியிலிருந்து ஒரு வாரம் கழிச்சுதான் பிறந்தேனாம். அப்புறம் எங்க நான் திருந்தறது?

இதை நல்லா தெரிஞ்சு என் ஃப்ரெண்ட்ஸ் எல்லாம் இப்ப 9.00 மணிக்கு அங்க இருக்குனமின்னா என்கிட்ட 8.00 மணின்னு சொல்லற அளவுக்கு தெளிவாகிட்டாங்க. நானும் இவங்க நிஜமா சொல்லறாங்களா இல்லை மாத்தி சொல்லறாங்களான்னு குழம்பி எப்படியோ அட்ஜஸ்ட் செஞ்சுகிட்டு இருக்கேன் வையுங்க.

இப்படி இருக்கற பட்சத்துல ஆபிஸ் ஆபிஸ்னு ஒண்ணு இருக்கே. அதுக்கு லேட்டா போறதை வழக்கம் போல தெளிவா செஞ்சுகிட்டு இருந்தேன். நான் சப்போஸ் என்னிக்காவது கொஞ்சம் சீக்கிரம் (சீக்கிரமுன்னா கரெக்டா டைம் அப்படி எல்லாம் தப்பா நினைக்காதீங்க. எப்பவும் 20 நிமிசம் லேட்டுன்னா அன்னிக்கு ஒரு 10 நிமிசம் லேட்டா இருக்கும் அவ்வளவுதான் ) போயிட்டா கூட என்ட்ரன்ஸ் கேட்ல ஆரம்பிச்சு எங்க அட்மின் ப்ளாக் போற வரைக்கும் இருக்கற நாலு கேட் செக்யூரிட்டிஸ் ஏன் இன்னிக்கு சீக்கிரம் வந்துட்டிங்க அப்படின்றதை விதவிதமா கேட்பாங்க. இப்படி நாலு பேர் நாலு விதமா பேசக்கூடாதுன்றதுக்காகவே நான் லேட்டா போறதை மெயின்டைன் செஞ்சுகிட்டு இருக்கேன்.

இப்படி இருக்கற பட்சத்துல (கதா காலாட்சேபம் கேட்கற மாதிரி இருக்கா, எல்லாம் மார்கழி ஃபீவர்ங்க) கடந்த நாலு நாளா ஆபிஸ்க்கு லீவு போட்ட காரணத்தாலும் ஏற்கனவே இருக்கற ஆணிகள் கடப்பாரை ஆகி இருக்கலாமின்ற பயத்தாலும் இன்னிக்கு ஒரு அரை மணி நேரம் முன்னால ஆபிஸ்க்கு போனேன். நான் போன போது சக பணியாளர்கள் யாருமே இல்லாத காரணத்தால் நான் சீக்கிரம் போன அந்த வரலாற்று சிறப்பு மிக்க நிகழ்வை பார்க்கற வாய்ப்பு யாருக்கும் கிடைக்கலை என்பதுதான் மிக பெரிய சோகம். சரி சரி இதெல்லாம் கிடக்கட்டும். இந்த பதிவுக்கான விஷயத்துக்கு வருவோம்.

என்னது இன்னும் ஆரம்பிக்கவேயில்லையா என ஆட்டோ நம்பர் தேடும் நண்பர்களே பொறுமை பொறுமை, இன்னும் கொஞ்சம்தான். நான் முதல்ல சொன்ன மாதிரி நான் போன பிறகுதான் மத்த ஸ்டாப்ஸ் எல்லாம் வந்தாங்களே. வந்தவுடனே என்னை பார்த்து ஆச்சரியப்பட்டு,

“என்ன பிரியா இன்னிக்கு இத்தனை சீக்கிரம் வந்துட்ட” -ன்னு கேட்டாங்களா?

உடனே அதுக்கு நான்

"ஹா ஹா இன்னிக்கு மீ தி பர்ஸ்ட்டு"

அப்படின்னு சொன்னேன்.

இந்த வரலாற்று வார்த்தை அவங்களுக்கு என்னன்னு புரியாதால நம்ம பதிவுலகத்தை பத்தி எடுத்து சொல்லி எல்லாருக்கும் ஒரு ரெண்டு மூணு லிங்க் குடுத்து படிச்சு பார்க்க சொன்னேன். இப்ப டீ பிரேக்ல எந்த கேபின்ல போய் பார்த்தாலும் ஆளுக்கொரு ப்ளாக் படிச்சுகிட்டு இருக்காங்க. எப்படி பதிவுலகத்துக்கு நான் செய்த தொண்டு.

டிஸ்கி 1: தலைப்பை பார்த்து இனிமேல் நான் பதிவு எழுத போறதில்லை அப்படின்னு சொல்ல போறேன்னு, நினைச்சவங்க நல்லா இருங்க சாமி நல்லா இருங்க.

டிஸ்கி 2 : கடப்பாரைகள் டஜன் கணக்கா இருக்கும்போது இப்படி அவசரமா அவசரமா பதிவு போடறேனே என்னை பத்தி என்னை நினைக்கிறீங்க நண்பர்களே

டிஸ்கி 3: இனிமேல மீ தி பஸ்ட்டு சொல்லறதுக்காக நாம டைமுக்கு ஆபிஸ் போலாமா இல்லை மத்த ஸ்டாப்ஸ் எல்லாத்தையும் லேட்டா வர சொல்லலாமான்னு ஒரு யோசனை மனசுல ஒடிக்கிட்டு இருக்கு. யாராச்சும் ஒரு ஐடியா சொல்லுங்கப்பா

டிஸ்கி 4: இந்த பதிவை எங்க காலேஜ் மேலிடகாரங்க யாரும் பார்க்ககூடாதுன்னு எல்லாரும் வேண்டிக்கோங்க. பயம் எல்லாம் ஒண்ணுமில்லை. இருந்தாலும்..............

-----